Μια φορά κι’ έναν καιρό, ένας μεγάλος μαύρος σκορπιός, συνάντησε στο ταξίδι του ένα βαθύ και ορμητικό ποτάμι.
Ενώ σκεφτόταν πώς θα περάσει το αφρισμένο νερό, συναντάει ένα όμορφο βατραχάκι

“Θέλεις να ανέβω στη πλάτη σου, και να περάσουμε μαζί στην άλλη πλευρά?” το ρωτάει

“Οχι, γιατί θα με δαγκώσεις, και θα πεθάνω”, απαντάει το βατραχάκι

“Δεν θα σε δαγκώσω, γιατί αλλιώς θα πνιγούμε και οι δύο”, του λέει ο σκορπιός

Έτσι το έπεισε, και ξεκίνησαν μαζί το ταξίδι
Στο πιο βαθύ σημείο του ταξιδιού, ο σκορπιός δάγκωσε το βατραχάκι

“Τι έκανες, μας σκότωσες!!!” φωνάζει το βατραχάκι

“Δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς, είναι η φύση μου”, λέει ο σκορπιός ενώ πνιγόντουσαν

Τώρα τι μου ήρθε πρωινιάτικα και, αντί για Detroit και ARB, σας λέω παραμύθια για ταξίδια μέσα από βαθιά ποτάμια, βατραχάκια, και κακούς σκορπιούς??
Μάλλον θέλω και δεύτερο καφέ, γιατί έχουμε και δουλειές…

Mike Miskis