Οίτη – Nomads και διαβίωση τρεις λέξεις συνώνυμες με την απόδραση από την καθημερινότητα και χαρακτηριστικές για να δηλώσουν την ένταση που περιλαμβάνει μια δραστηριότητα της ομάδας.
Ένα τριήμερο που τα είχε λίγο πολύ όλα – αρκετό off road, βουνά, κορυφογραμμές, ποτάμια, νεροφαγώματα, φωτιά, διαβίωση, γέλια ένα καλεσμένο αλλά δυστυχώς έλλειπαν μερικά πολύ αγαπημένα πρόσωπα και αυτό ήταν έντονο.

Η συνάντηση την Παρασκευή το απόγευμα στο γνωστό σημείο του βουνού είχε κλιμακωτή ένταση καθώς κατέφθαναν ένα ένα τα μέλη της ομάδας και η έναρξη της δραστηριότητας σηματοδοτούνταν.

Η χαλαρωτική φωτιά της Παρασκευής μας γέμισε ενέργεια και δύναμη αφού κατάφερε να μας αποσπάσει τελείως από τις συνθήκες της πόλης και του προηγούμενου ταξιδιού και μας μετέφερε ψυχή και σώμα εκεί έξω…

Το Σάββατο ξεκίνησε νωρίς και η πορεία χαράκτηκε αρχικά και χονδρικά στο χάρτη και οι μηχανές άναψαν.
Τελικά μετά απο αρκετές ώρες και από μερικές οριακές καταστάσεις, το βουνό μας αντάμειψε και καταφέραμε να ενώσουμε το κομμάτι που είχαμε βγει, με τον κεντρικό επαρχιακό δρόμο παρόλο που τα σημάδια που είχαμε μέχρι τότε, ήταν αντιφατικά και μάλλον αρνητικά.
Το τελείωμα της διαδρομής μας έφερε κοντά στο Παναγιώτη, τη Βίκυ και τη Μυρτώ που μας περίμεναν έχοντας προετοιμάσει την κατασκήνωση για να μας υποδεκτούν.

Δυστυχώς είχαμε και μια κακιά στιγμή μόνο, το πρωινό της Κυριακής, που ευτυχώς είχε αίσιο τέλος, χάρη στη ψύχραιμη, γρήγορη και αποτελεσματική συμβολή της Βίκυς.

Μεταξύ των αυτοκινήτων της ομάδας και ο Γιάννης με το προσεγμένο και αρκετά πρωτότυπο-αξιόμαχο Sorento του που ακολούθησε σε όλα τα κομμάτια της δραστηριότητας.
Γιάννη σε ευχαριστούμε για την εκδήλωση ενδιαφέροντος και την συμμετοχή σου στην δραστηριότητα. Ευχόμαστε οι ψιλό-αμυχές στο «δερματάκι» του Sorento να επουλωθούν γρήγορα.