Άντε πάλι αυτή η χαζομάρα της Δευτέρας… όσο καλύτερο είναι το διήμερο, τόσο δυσκολότερη η προσγείωση στην καθημερινότητα. Και σήμερα έχω θέμα με την προσγείωση, είμαι ακόμα μέσα στο XJ με τον Θοδωρή και τη Ζωή και βλέπουμε τον Πάνο να ανοίγει δρόμο στο παγωμένο χιόνι…

Η Ζωή, ο Θοδωρής κι’ εγώ ανεβήκαμε στη δραστηριότητα χωρίς τα ταίρια μας, οι υπόλοιποι όμως ήταν κομπλέ: Πάνος – Βίκυ με το φιλαράκι σε μεγάλα κέφια, να δίνει ρεσιτάλ οδήγησης και να κάνει με το Cruiserάκι τα δύσκολα εύκολα. Ο Q με την Κέλλυ να το απολαμβάνουν ήρεμα, και το G σε τέτοιου είδους διαδρομές να δείχνει στο στοιχείο του. Ο Κωστής και η Ναυσικά, με το πολύ όμορφο 110 Td5 να πατάει καλά στα Simex Jungle Trekker και να κρύβει το βάρος του. Πολύ καλοφτιαγμένο, αν μπορούσε να χαμηλώσει λίγο και να χάσει 200 – 300 κιλά θα ήταν άπαιχτο για τόσο μεγάλο όχημα. Κωστή, Ναυσικά, χαρήκαμε που σας γνωρίσαμε. Κρατήστε αυτή τη θετική ενέργεια που έχετε, είναι ότι πιο σπάνιο!! Πιστεύω πως έχουμε πολλά να πούμε. Το τοπίο απίστευτο, οι διαδρομές πολύ ενδιαφέρουσες οδηγικά και στις μικρές δυσκολίες που βρήκαμε η ομάδα λειτουργούσε “στον αυτόματο”, με ασφάλεια και χωρίς ένταση.

…και στο ξεκάρφωτο, να σκάει μύτη ο Ιάκωβος το βράδυ του Σαββάτου, μόνο και μόνο για να περάσει το βράδυ με την παρέα και να φύγει για πίσω την Κυριακή το πρωί. 100% Χατζηϊορδάνογλου!!

Το ανεξήγητο συμβάν με το XJ: Την Κυριακή το πρωί ξεκινάμε για να εξερευνήσουμε μια περιοχή με λόφους και λάσπη-πηλό, που έδειχνε ότι κρύβει απίθανες διαδρομές. Το XJ κάνει έναν ελαφρύ θόρυβο, σαν να έχει πάρει κάποιο πετραδάκι στο δισκόφρενο. Επειδή το προηγούμενο βράδυ δεν έκανε κανέναν θόρυβο και τη νύχτα είχε παγώσει, θεώρησα καλό να το αφήσουμε πρώτα να ζεσταθεί καλά και να το δούμε σε 5-10 λεπτά. Ξαφνικά το XJ κάνει έναν απότομο κραδασμό, σα να έπεσε σε βαθιά λακκούβα. Μόνο που δεν υπήρχε λακκούβα, και ήμασταν ακόμα σε άσφαλτο…: Κομμένο εμπρός ημιαξόνιο (outer axle), σπασμένο μουαγιέ, σπασμένο αμορτισέρ, τσακισμένα τα μπράτσα της Rubicon, και ο τροχός με το άκρο να κρέμεται από το σωληνάκι των φρένων… Τι να πω, αν έχει κανείς άποψη για το τι μπορεί να έγινε, ας την πει. Και μόνο η σκέψη ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει με ταχύτητα στην εθνική σε παγώνει. Μήπως στην τελευταία ανάβαση το προηγούμενο βράδυ κόπηκε το ημιαξόνιο και το βράδυ με την παγωνιά χώρισε τελείως, με αποτέλεσμα να φύγει ο τροχός? Το XJ βέβαια έχει κάνει πολύ δυσκολότερα πράγματα σε άλλες δραστηριότητες…

Αναμφίβολα, κορυφαία στιγμή της δραστηριότητας, το ηλιοβασίλεμα πάνω από τα σύννεφα. Μαγεία που δεν περιγράφεται με λόγια… Αυτή την εικόνα θέλω να κρατήσω στο μυαλό μου, κι’ας με δυσκολεύει να προσαρμοστώ στην καθημερινότητα της Δευτέρας…

Επιπλέον φωτογραφίες εδώ:

https://nomad.gr/wp-content/uploads/2009/01/antixasia/