Χαρά και διαβίωση. Στόχος μας η διάσχιση της Εύβοιας από τον νότο προς τον βορρά. Το ραντεβού της Παρασκευής σ’έναν καταπληκτικό ξενώνα στην Στενή Ευβοίας το Μουσικό Πανδοχείο “http://www.mousikopandoxeio.gr/index.php” που έχει πραγματικά πολλά να προσφέρει στους φιλοξενούμενους. Μένεις σε πανέμορφα δωμάτια διακοσμημένα με πολύ γούστο και ποιότητα, πίνεις μουσική ζωντανή από την πηγή, μιλάς με τον πολύ φιλόξενο ιδιοκτήτη και εμπνευστή Τάσο Ιωαννίδη , βλέπεις γλυπτά παντού και άλλα. Φαγητό στον “Βράχο” και ύπνο νωρίς.
Το επόμενο πρωί ξεκινά με ανοιξιάτικες θερμοκρασίες γεγονός που χαροποιεί τον γυναικείο πληθυσμό. Τα προβλήματα ξεκινούν νωρίς αφού στην διάσχιση ενός μικρού ποταμού η απουσία snorkel στο αυτοκίνητο του Ανδρέα επέτρεψε στο νερό να φτάσει στον κινητήρα του Pajero. Μετά από 4 σχεδόν ώρες και με την βοήθεια του Βαγγέλη που ξεκίνησε και ήρθε από την Κύμη με παρέα, το αυτοκίνητο ήταν ξανά “αξιόπλοο” Στις διαδρομές που ακολούθησαν με πλοηγό τον Ιάκωβο και οδηγό τον Jakob, η σκόνη κυριαρχούσε στο ξερό κατά τα άλλα τοπίο της νότιας Εύβοιας.
Το βράδυ που ήρθε μαζί με πολύ πείνα. Η κατασκήνωση στήθηκε στο σκοτάδι. Σκηνές, φωτιά, τσίπουρο, κοντοσούβλι και πολύ κουβέντα. Αχ!!… αυτή η βραδινή κουβέντα..! Δεν θα την άλλαζα με τίποτε εκείνη την ώρα και την σκηνή που θα κοιμόμουνα ούτε με το καλύτερο ξενοδοχείο!
Το μέρος αποδείχτηκε πολύ καλό εκτός κάποιου μικρού απροόπτου! Δυστυχώς ο αγώνας 4χ4 ” 24 ώρες” περνούσε από κει. Τα πρώτα αυτοκίνητα πέρασαν γύρω στις τέσσερις με σπασμένες εξατμίσεις που σερνόταν στο χώμα. Ειλικρινά δεν μπορούσα να καταλάβω από τον θόρυβο τι ήταν αυτό που περνούσε. Ξεσήκωναν πραγματικά τον τόπο. Την επομένη στο χωριό που περάσαμε οι κάτοικοι ήταν πραγματικά αναστατωμένοι και μας ρωτούσαν αν και μεις είμαστε από τον αγώνα.
Η πορεία συνεχίστηκε με κατεύθυνση στον βορρά όπου το τοπίο πραγματικά μας αποζημίωσε. Η φύση πανέμορφη και οι δρόμοι νωποί και χωρίς σκόνη. Παίξαμε όσο μας το επέτρεψε ο χρόνος, αλλά η μέρα πέρασε γρήγορα και ήρθε η ώρα για τη επιστροφή! Φιλοξενούμενη στην συντροφιά μας η Φωτεινή και ο Ιάκωβος που πραγματικά δέσανε με την υπόλοιπη παρέα και τους ευχαριστούμε.
Mike Mour
