Αναζητώντας τη χαμένη τουλίπα…

Εν όψει της επικείμενης συμμετοχής της ομάδας με έκτακτη σύνθεση στο Trophy της Κομοτηνής και δεδομένης της απειρίας τόσο του γράφοντος όσο και του ετέρου συνοδηγού Βαγγέλη στο θέμα της πλοήγησης, σοφά κρίθηκε από όλους σκόπιμο να γίνει τουλάχιστον μία αναγνωριστική βόλτα – προπόνηση, ακολουθώντας ορισμένα σκέλη από το road book του Trophy της Βόρειας Εύβοιας, το οποίο οργανώθηκε πριν από δύο περίπου χρόνια από τη Λέσχη της Εκάλης.

Το ραντεβού για την εκκίνηση της «εκπαιδευτικής» εκδρομής δόθηκε πολύ νωρίς το πρωί του Σαββάτου στον Άγιο Στέφανο, στο οποίο ραντεβού τα ¾ της ομάδας προσήλθαν με μία… μικρή καθυστέρηση της τάξεως της μισής ώρας, γεγονός το οποίο δικαίως δεν χαροποίησε ιδιαίτερα τον Μιχάλη, που μας περίμενε καρτερικά, μέσα στη γνωστή για την πολυτέλειά της καμπίνα στο teras. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα ο Βαγγέλης (ο οποίος για να αποκαταστήσουμε την τάξη δεν ήταν ο μόνος που άργησε, πλην όμως έφτασε τελευταίος… οπότε την πλήρωσε αυτός), να ακούσει μερικά «γαλλικά» πρωί πρωί…

Αφού λοιπόν δόθηκαν οι σχετικές πειστικές εξηγήσεις (ήταν βαρύ το πάπλωμα, είχε πολύ κίνηση στις 5 το πρωί, δεν άκουσα το ξυπνητήρι κ.λ.π.), η ομάδα ξεκίνησε με προορισμό τη Βόρεια Εύβοια και συγκεκριμένα την Ιστιαία, απ’ όπου είχαμε σκοπό να ακολουθήσουμε το Road book.

Στο δρόμο βέβαια είχαμε την χαρά να συναντήσουμε πυκνή κατά τόπους χιονόπτωση, γεγονός το οποίο έκανε ακόμα και την ασφάλτινη διαδρομή ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική, με το κατάλευκο τοπίο την ώρα του χαράματος να μας αποζημιώνει πλήρως για το τόσο πρωινό (ή μάλλον νυχτιάτικο) ξύπνημα.