(τιμής ένεκεν, επιλέχθηκαν photo των ταξιδιωτών της Ισλανδίας)

Σύνδρομο στέρησης πάθαμε φέτος το καλοκαίρι. Γι’αυτό παραλείπουμε την καθιερωμένη “κοινωνικού χαρακτήρα” 1η συνάντηση του φθινοπώρου στο Πήλιο και μπαίνουμε κατευθείαν στο θέμα.
Δύο προτάσεις. Καθαρόαιμα nomadοσκηνικά και τα δύο.
.

.
Θυμάστε αυτόν τον πεσμένο δρόμο στην Οίτη? Τον αφήσαμε για εξερεύνηση γιατί τον πετύχαμε Κυριακή απόγευμα. Δείχνει να έχει πολύ ενδιαφέρον και, έτσι κι’αλλιώς η Οίτη πάντα καταφέρνει να μας αιφνιδιάσει με τις χάρες της, όσες φορές και αν πάμε.
.

.
Αυτό δεν το μπερδεύει κανείς, είναι το πλέον κλασσικό μας φαράγγι. Έχουμε να πάμε από πέρυσι και δεν έχουμε πάει ποτέ φθινόπωρο…

Λοιπόν: 30/9ου – 2/10ου σε όποιο προτιμάτε.
Προτείνω να δούμε τον καιρό. Το φαράγγι αργότερα θα είναι απροσπέλαστο, ενώ η Οίτη αργότερα θα είναι ομορφότερη. Αν κάνει βροχές, τόσες που η διάσχιση του φαραγγιού να είναι επικύνδυνη, αυτό σημαίνει ότι η διαδρομή στην Οίτη θα είναι στην καλύτερη -λασπωμένη- της φόρμα.

Κοινό χαρακτηριστικό σε όποια από τις δύο πάμε: έχω γενέθλια και κερνάει ο Ανδρέας (μου το είχε τάξει όταν κλείσω τα 21), θα έχουμε καλεσμένους, θα έχουμε διαβίωση και στη φωτιά το βράδυ έχω να σας πω πράγματα.

Καλό φθινόπωρο σε όλους!
Mike Miskis