Νεπάλ, Θιβέτ με τη ματιά της Ελένης!
Ταξιδιωτικά 4Χ4: η εξέλιξη των ειδών

Η αναγκαστική μου παραμονή στην Αθήνα την ώρα που στην Οίτη διαδραματίζεται το Wild Terrain, μου δίνει τον χρόνο να τελειώσω αυτό το άρθρο που δουλεύω εδώ και καιρό. Ουδέν κακόν αμιγές καλού που λένε, μιας και τα άρθρα στο site τα έχουμε λίγο παραμελήσει…

musashi

Q

panos

Τρία πολύ ολοκληρωμένα ταξιδιωτικά 4Χ4. Οι τρίθυρες εκδόσεις περιορίζουν την πρακτικότητα. Τα “κοντά” αμαξώματα όμως, έχουν μεγαλύτερη ευελιξία εκτός δρόμου. Με πλήρωμα δύο ατόμων, ο χώρος παραμένει υπεραρκετός.
——————————————————————————————————————————————————-
Στα extreme πρωτότυπα της εποχής μας, το όριο είναι η γνώση και η φαντασία του ιδιοκτήτη, καθώς βέβαια και το budget. Όλα είναι εντυπωσιακά, κάποια είναι ποιοτικά και ασφαλή.  Άσχετα από την ποιότητα τους όμως, όλα τα πρωτότυπα για τα οποία οι ιδιοκτήτες τους είμαστε πολύ περήφανοι…

860517_456312191108314_706991691_o

….χρηστικά δεν διαφέρουν και πολύ από κάτι τέτοιο…

toy jeep

Βέβαια, τα καλά πρωτότυπα έχουν τόση τεχνολογία και δουλειά σε θέματα ασφάλειας και ικανοτήτων που μάλλον όπλα είναι παρά παιγνίδια. Μοιάζουν όμως με παιγνίδια, ενώ η χρηστικότητα τους έξω από μια ειδική διαδρομή δεν είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή ενός παιγνιδιού.

Με τα 4Χ4 ταξιδιού, η ιστορία είναι εντελώς διαφορετική. Για να προσφέρουν την ελευθερία που δίνει ένα ταξίδι, πρέπει να καλύψουν κάποιες αρκετά αντιφατικές ανάγκες. Να έχουν δυνατότητα κάλυψης μεγάλων αποστάσεων με άνεση, αλλά και δυνατότητα διάσχισης εδαφών με λάσπη, άμμο, πετρώδες έδαφος, χιόνι ή ότι άλλο συναντήσει κανείς στο δρόμο του. Να μεταφέρουν μεγάλο βάρος και όγκο αποσκευών και εξοπλισμού, αλλά ταυτόχρονα να επιβιώσουν σε συνθήκες όχι ιδανικές για μεγάλο όχημα. Πρέπει να είναι αξιόπιστα, αλλά και ικανά ταυτόχρονα.

Το «ταξίδι περιπέτειας» είναι τόσο παλιό όσο και ο άνθρωπος. Πάντα ταξιδεύαμε, με τα μέσα της κάθε εποχής. Το overland στη μορφή που το ξέρουμε σήμερα ξεκίνησε στις πετρώδεις εκτάσεις και τις αμμοθάλασσες της Βόρειας Αφρικής κατά τον 2ο Π.Π. Η «ομάδα ερήμου μακράς εμβέλειας» (LRDG) αποτελείτο από Αυστραλούς, Νεοζηλανδούς, Καναδούς και Βρετανούς των SAS. Πραγματοποιούσε αποστολές αναγνώρισης και επιδρομές στην ανοιχτή έρημο, στηριζόμενη για εβδομάδες στις προμήθειες που μετέφερε. Ήταν αυτόνομη και δρούσε στα εχθρικά μετόπισθεν. Σύμφωνα με τα αρχεία των Γερμανών, επέφερε μεγαλύτερη φθορά στις δυνάμεις του Άξονα στη Β.Αφρική από ολόκληρη τη RAF.

Το φορτίο των οχημάτων ήταν αναγκαστικά υπερβολικό. Όσο η αποστολή προχωρούσε το φορτίο λιγόστευε, αφού λιγόστευαν τα καύσιμα και τα πυρομαχικά. Συχνά λιγόστευαν και οι επιβάτες.

s27

JeepSAS

Χρησιμοποιούσε ανοικτά αμερικάνικα οχήματα: φορτηγά Chevrolet του ενός τόνου και Jeep Willys MB, όλα βενζινοκίνητα. Diesel κινητήρες είχαν τότε μόνο μερικά φορτηγά των 3,5 τόνων και πάνω. Οι αποστολές μετέφεραν χιλιάδες λίτρα βενζίνης σε δοχεία και βαρέλια, μαζί με τροφή και εφόδια. Τα φορτηγά Chevrolet του ενός τόνου δεν ήταν 4Χ4, αλλά δικίνητα!! Η κάθε ομάδα είχε και ένα μικρό συνεργείο, με μηχανουργικά εργαλεία και ανταλλακτικά. Οι συνθήκες αυτών των αποστολών ακούγονται παράξενα στα δικά μας αυτιά.

(Θα άξιζε κάποιος να κάνει ένα άρθρο για την LRDG. Tα έγγραφα και οι φωτογραφίες της εποχής δείχνουν πόσο μακριά μπορεί να πάει τον άνθρωπο η θέληση και η ικανότητα. Σκεφτείτε μόνο να ψάχνεις στην έρημο πηγάδι με νερό σημειωμένο στο χάρτη, με την ηλιακή πυξίδα και τον εξάντα, έχοντας μαζί σου ασθενείς ή τραυματίες. Εμείς θεωρούμε δύσκολο να βρούμε με το GPS κανένα χαμένο μονοπάτι ή να κοιμηθούμε μια νύχτα στο χιόνι…)

Στο θέμα μας λοιπόν: Η δράση της LRDG γνώρισε μεγάλη δημοσιότητα στις χώρες της Κοινοπολιτείας και τα μέλη της απολάμβαναν status ηρώων μετά τον πόλεμο. Από αυτές τις χώρες ξεκίνησαν και οι πρώτες σοβαρές αποστολές overland τη δεκαετία του ’50. Δεν ξεκίνησαν απαραίτητα από τους ίδιους αυτούς ανθρώπους, αλλά η τεχνογνωσία που είχε αποκτηθεί από τις αποστολές στη Β. Αφρική αποτέλεσε το αρχικό database για τα ταξίδια αυτά.

LandRoverII

Βασικό όχημα για αυτές τις αποστολές ήταν το Land Rover SII, το καλύτερο όχημα της εποχής γι’ αυτό το σκοπό. Τα SII & III παρέμειναν τα δημοφιλέστερα 4Χ4 ταξιδιού μέχρι την δεκαετία του ’80, μαζί με τα θρυλικά Land Cruiser.

land_cruiser_hj_60

To Camel Trophy έφερε το ταξίδι περιπέτειας μέσα σε κάθε σπίτι, από την προβολή που είχε στα ΜΜΕ. Τα Land Rover του Camel Trophy ήταν πολύ σοβαρά φτιαγμένα, και μερικά event ήταν πραγματικά επικά. Το βάρος τους όμως δεν ήταν απλά μεγάλο, ήταν υπερφορτωμένα. Μεγάλο ποσοστό αυτού του βάρους ήταν ψηλά, με πολλά πράγματα και εργαλεία να κρέμονται στο εξωτερικό, στη σχάρα, στο καπό κλπ, αφού το εσωτερικό ήταν ήδη γεμάτο. Πολλοί ακόμα και σήμερα, επηρεασμένοι από αυτό το image, στολίζουν με ότι μπορεί να φανταστεί ο νους τους το εξωτερικό του οχήματος για να δείχνει πιο περιπετειώδες. Η προσέγγιση αυτή με βρίσκει τελείως αντίθετο, τόσο λειτουργικά όσο και αισθητικά, αλλά αυτά είναι υποκειμενικά κριτήρια.

camel 110

kalimantan96093

Πάντως ήταν υπέροχα οχήματα και πολύ επαγγελματικά φτιαγμένα για overland.

Σήμερα οι επιλογές είναι πολλές, και τα οχήματα γίνονται όλο και καλύτερα. Είναι όμως έτσι? Μήπως η κατηγορία των καθαρόαιμων οχημάτων περιπέτειας τείνει να εξαφανιστεί? Μήπως τα 4Χ4 χωρίζονται πια σε extreme παιγνίδια και σε ασφάλτινα SUV? Ευτυχώς όχι.

vm jk diesel

Οι diesel των 2.5 και 3.0 λίτρων της τελευταίας και προτελευταίας γενιάς καταναλώνουν τόσο καύσιμο όσο ένα δίλιτρο ατμοσφαιρικό μοτέρ βενζίνης, ενώ έχουν στις χαμηλές στροφές τη ροπή ενός βενζινοκίνητου V8. Τα σασί των σημερινών καθαρόαιμων 4Χ4 είναι 200% και 300% πιο ισχυρά σε σχέση με δύο δεκαετίες παλιότερα. Επιπλέον, αυτά τα οχήματα σήμερα είναι πιο αξιόπιστα και ταξιδεύουν με άνεση που θα φαινόταν αδιανόητη σε κάποιον παλαιότερο overlander. Συνολικά υπάρχουν σήμερα περισσότερες επιλογές, απλά χάνονται ανάμεσα στην πληθώρα των SUV που προσφέρουν οι κατασκευαστές. Ένα ταξιδιωτικό 4Χ4 πρέπει (κατά τη γνώμη μου πάντα) να έχει τις προδιαγραφές ενός οχήματος εργασίας, με την επιπλέον «υποχρέωση» να μεταφέρει το πλήρωμα:

  • Σασί τύπου σκάλας, για αντοχή στα κρουστικά φορτία.
  • Άκαμπτο άξονα τουλάχιστον πίσω, για τον ίδιο λόγο. Αν έχει δύο, ακόμα καλύτερα, αν και κάποια IFS  δεν έχουν θέμα αντοχής στα κρουστικά. Επιπλέον trussing στους άξονες, αν κριθεί αναγκαίο.
  • Heavy Duty ανάρτηση προσανατολισμένη στην αντοχή σε φορτίο. Οι πολύ σοφιστικέ αναρτήσεις δεν μπορούν να μεταφέρουν φορτίο.
  • Ελαστικά με λογικό ύψος για clearance, αλλά και αξιοπιστία σε ρουλεμάν, τιμόνι κλπ (π.χ. 32”), μικρό πλάτος για ευθυβολία και λογική κατανάλωση και με πέλμα μικτής χρήσης.
  • Μεγάλη χωρητικότητα και μεταφορική ικανότητα.
  • Δυνατό μοτέρ βενζίνης πολλών κυβικών ή ακόμη καλύτερα diesel, για ροπή και μεγαλύτερη αυτονομία.
  • Προστασία από πιθανό νοθευμένο καύσιμο (φίλτρα, υδατοπαγίδες)
  • Προστασία περιμετρικά και στο κάτω μέρος για ελαχιστοποίηση της ζημιάς από επαφές με τη φύση ή με άλλο όχημα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.
  • Πλήρη εξοπλισμό recovery και extraction.
  • Όσο το δυνατό λιγότερες μετατροπές, ώστε να μη χαλάσει η εργοστασιακή αξιοπιστία. Σε μετάδοση και μοτέρ, καθόλου μετατροπές αν είναι εφικτό. Για να μπορείς με το VIN σου να βρεις ανταλλακτικά στο πουθενά. Όπως χρειάστηκε να κάνουμε στο Σιράζ – και αν δεν μπορούσαμε να τα βρούμε, ακόμα εκεί θα ήμασταν 🙂
  • Όσο το δυνατό πιο minimal εξωτερικό φτιάξιμο. Να μην είναι σαν περίπτερο και να ταξιδεύει χωρίς θόρυβο από τα περιμετρικά αξεσουάρ. Το concept του «4Χ4 – σπιτιού», με σκηνές, τουαλέτες, μπάνια, ψυγείο, κουζίνα και βεράντα ταιριάζει περισσότερο σε μπροσούρα εταιρείας που «πουλάει» περιπέτεια, παρά σε real life ταξίδια παντός εδάφους. Άσε που προσθέτουν βάρος σε ένα ήδη πολύ βαρύ όχημα.
  • Άριστη συντήρηση και μηχανική κατάσταση.

Ένα καλοφτιαγμένο τέτοιο όχημα είναι όμορφο. Δίπλα σε ένα extreme πρωτότυπο τύπου trophy, έχει διαφορετική ομορφιά, πιο κλασσάτη. Αν ήμουν φαλλοκρατικό γουρούνι θα έλεγα πως είναι σα να βλέπεις δίπλα-δίπλα δύο πολύ όμορφες γυναίκες, μια πολύ κυριλάτη και ψαγμένη τύπισσα και μια super ερωτική τσούλα. Η καθεμία έχει τη χάρη της και τις εφαρμογές της. Όμως είμαι σοβαρός κύριος και δεν κάνω τέτοιες σεξιστικές παρομοιώσεις.
black

(Θέλετε και visual με τύπισσα και τσούλα? Τι με λέτε, πλάκα με κάνετε?)

Είχα την τύχη να αποκτήσω το πρώτο μου ταξιδιωτικό όχημα μόλις το 2005, diesel και πεντάπορτο. Όλα τα προηγούμενα 4Χ4 που είχα ήταν τρίθυρα και βενζινοκίνητα, προσπαθώντας να τα συνδυάσουν όλα σε ένα. Τι απίστευτη απόλαυση τα πρώτα ταξίδια, Ελλάδα και εξωτερικό!

mothership

Δεν πρόλαβα όμως να το φτιάξω, ούτε να το χαρώ, καθώς καταστράφηκε στο τροχαίο του ’06 πριν κλείσει χρόνο. Από τότε έγινα προληπτικός και άρχισα να πιστεύω στο μάτι και τη γλωσσοφαγιά.
Update 2013: Λίγο μετά κυκλοφόρησε το πεντάπορτο JK diesel.  Tο «ιδανικό όχημα» κατά τη γνωμη μου, το σχεδίασε η Jeep και το έβγαλε σε παραγωγή (προσθέτοντας και μια γερή δόση από ηλίθια ηλεκτρονικά). Αξέχαστη η 5ετής συμβίωση μαζί του και τα ταξίδια που κάναμε.

Η ομάδα μας έχει αξιόλογη τεχνογνωσία στα 4Χ4 ταξιδιού. Το άρθρο αυτό μπορεί να γίνει η αρχή μιας μεγαλύτερης δουλειάς για το θέμα, στην οποία θα συμβάλλουν και άλλα μέλη γράφοντας τις απόψεις τους και τις εμπειρίες τους. Θα είναι ενδιαφέρον να γραφτούν και απόψεις που διαφέρουν μεταξύ τους ή με τις αρχικές. Σκεφτείτε πόσο υλικό θα έχουμε σε 5 ακόμα χρόνια? Ο Πάνος μπορεί να φροντίσει για το σχετικό layout.

Mike Miskis

Kosovo, Hrvatska, Crna Gora, Shqiperia.

Pristina, Mitrovica, Podgorica, Kotor, Dubrovnik, Budva, Sveti Stefan, Shkodër, Aργυρόκαστρο.

Sveti Stefan (Άγιος Στέφανος) Μαυροβούνιο.

_DSC4484

Dubrovnik, Croatia

_DSC4453

_DSC4457

_DSC4485

_DSC4491

_DSC4275

_DSC4271

_DSC4265

_DSC4317

_DSC4278

_DSC4257

_DSC4358

_DSC4357

_DSC4323

_DSC4270

_DSC4251

_DSC4247

_DSC4415

Kotor, Montenegro

_DSC4229

_DSC4228

H Σέρβικη σημαία κυματίζει ακόμη στις εκκλησίες του Μαυροβουνίου

_DSC4224

_DSC4216

_DSC4211

_DSC4200

_DSC4195

_DSC4204

_DSC4245

_DSC4236

_DSC4427

_DSC4394

_DSC4433

_DSC4235

_DSC4392

το ιστορικό κέντρο στο Dubrovnik

_DSC4390

_DSC4368

_DSC4379

_DSC4366

_DSC4386

_DSC4196

_DSC4284

Τα μπαρ γεμάτα νέους στο Dubrovnik που γελούν στα στενά του ιστορικού κέντρου έχοντας ξεχάσει δύσκολες μέρες του παρελθόντος που η πόλη βομβαρδίστηκε!

_DSC4334

_DSC4346

_DSC4331

_DSC4326

_DSC4343

_DSC4337

_DSC4333

_DSC4291

_DSC4455

_DSC4434

_DSC4182

Εθνικός Δρυμός Skadarsko Jezero.

_DSC4132

_DSC4155

_DSC4131

_DSC4112

_DSC4111

_DSC4069

_DSC4094

_DSC4065

_DSC4081

_DSC4117

_DSC4062

_DSC4063

_DSC4052

_DSC4022

_DSC4025

_DSC4000

_DSC3935

_DSC3835

_DSC3904

_DSC3897

_DSC3890

Με οδύνη διαπιτώσαμε ότι δεν υπάρχουν σύνορα μεταξύ Κοσόβου και Σερβίας. Στην πιό θερμή περιοχή του Κοσόβου ναγκαστηκαμε να γυρίσουμε πίσω και να επιλέξουμε άλλη διαδρομή που θα μας έβαζε απ’ευθείας από το Κόσοβο στο Μαυροβούνιο (Mitrovice-Pec-Rozaje), “καταλαβαίνω ότι είμαστε αδέλφια” μας είπε ο Σέρβος αστυνομικός “αλλά αυτός είναι ο κανόνας”.

_DSC3839

_DSC3800

συνήθες όχημα στο Κόσοβο!

_DSC3794

_DSC3786

Αργυρόκαστρο

_DSC4499

_DSC4501

τα τιμημένα με αίμα βουνά απέναντι απο το Αργυρόκαστρο τα οποία ακόμη είναι γεμάτα απο ελληνικούς κάλυκες και κόκαλα Ελλήνων στρατιωτών από τον πολεμο του ’40.

_DSC4506

_DSC4513

ποιός είπε ότι δεν υπάρχουν Έλληνες στην Β. Αλβανία; Να το πεί στον Κυρ Μήτσο.

_DSC4516

_DSC4517

_DSC4518

_DSC4520

_DSC4521

_DSC4522