Πανέμορφα τα Αντιχάσια…

(Φωτογράφος: Κέλλυ)

(Φωτογράφοι: Βλάσσης, Αλεξάνδρα)

(Φωτογράφοι: Ιάκωβος, Ελεάνα)

(Φωτογράφος: Μυρτώ, Σχόλια: Πάνος)

μικρό ξωτικό…

Ντυμένα λευκά, στρωμένα πάγο…

Τι θα πει η μητέρα αν δει αυτή τη φωτογραφία;

Σχεδόν 4 χρόνια είχαμε να δούμε τέτοια διακόσμηση…

Ξωτικομαμά…

Αρκουδοπατήματα…μάλλον την ξυπνήσαμε!

Μετέωρα…

Στον ξενώνα του κ. Κώστα στο Λογγά, δεξιά και αριστερά από τον καθρέφτη είναι συγκεντρωμένη η ιστορία του χωριού. Δεκάδες φωτογραφίες γνωστών, άγνωστων και χαμένων στον πόλεμο και στον εμφύλιο, τακτικά τοποθετημένες στα ξύλινα κάδρα κάτω από το νάιλον προσπαθούν να κρατήσουν την επαφή με το παρελθόν του τόπου…

(Φωτογράφος: Πάνος)

and finally the gang…

Η ξαφνική διήμερη σχολική αργία μας έδωσε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια ξαφνική εκδρομούλα. Σαν βάση επιλέχθηκαν τα Ζαγοροχώρια και συγκεκριμένα οι Κήποι αρχικά και στην συνέχεια τα Άνω Πεδινά λόγω της θέσης τους που επιτρέπει εξορμήσεις προς όλες τις κατευθύνσεις . Έτσι η πρώτη εξόρμηση αφιερώθηκε στα Ιωάννινα και συγκεκριμένα στο νησάκι της λίμνης που θέλαμε να επισκεφθούμε κάθε φορά που περνούσαμε από τα Γιάννενα για το Ζαγόρι αλλά ποτέ δεν είχαμε χρόνο.

Δεύτερη μέρα και σειρά έχουν τα ελληνοαλβανικά σύνορα και πιό συγκεκριμένα η περιοχή μεταξύ των ακριτικών χωριών Μολυβδοσκέπαστο,Πωγωνίσκος,Πωγώνιανη και Δολό. Το τελευταίο μάλιστα είναι ένα πανέμορφο χωριό που αναδομείται με γρήγορους ρυθμούς πάνω από ένα καταπληκτικό -κατά πληροφορίες φαράγγι- στο οποίο πρέπει να αφιερώσουμε τουλάχιστον 1-2 μέρες σε μελλοντική μας επίσκεψη.

Η τρίτη και τελευταία μέρα των εξορμήσεων μας επιφύλαξε μια ευχάριστη έκπληξη. Εχοντας επισκεφθεί τα Ζαγοροχώρια αρκετές φορές θεωρούσα ότι σε γενικές γραμμές γνώριζα τις ενδιαφέρουσες περιοχές.Μιά μικρή βόλτα όμως σε κάποια χωριά στο νότιο νοτιανατολικό τμήμα μου αποκάλυψε μία άλλη όψη ,με πολλά ρέματα ,κοιλάδες με δάση οξυάς και μεγάλες προοπτικές για off-road που σίγουρα θα χρειαστεί αρκετές επισκέψεις για να εξερευνηθεί.

Ελπίζω οι φωτογραφίες να σας δώσουν μία γεύση.

Εμείς πάντως περάσαμε καταπληκτικά.

Ο Έκτωρας

Το μήλο

Δίκορφο

Γεφύρι κάτω από το χωριό Καλουτά

Νότιο Ζαγόρι

Κοντά στα σύνορα

Δολό

Στην διαδρομή για Πωγωνίσκο

Γιάννενα

Στό νησάκι της λίμνης

…ξεκίνησαν οι φετινές μας δραστηριότητες. Χαρήκαμε πολύ που ξαναείδαμε το Στέλιο και την Όλγα. Στέλιο μην στενοχωριέσαι για τις γραντζουνιές απλά αγνόησέ τες. Χαρήκαμε που γνωρίσαμε την Κέλλυ. Χαρήκαμε που βρεθήκαμε πάλι μαζί. Γενικώς χαρήκαμε πολύ. Μείναμε δίπλα στη θάλασσα (ευχαριστούμε και πάλι Ιάκωβε και Ελεάννα για τη φιλοξενία), κάναμε ωραίες διαδρομές, βρήκαμε και τη λάσπη που ψάχναμε. Θα ξαναπάμε πολλές φορές μου φαίνεται στη Βόρειο Εύβοια.
Α!..κάναμε και tsekouri group therapy (κορυφαίο!). Να πάρω τσεκούρι ή να μην πάρω;!
(Οι φωτογράφοι της ομάδας γενικώς απεργούσαν και με άφησαν μόνο μου προσωπικό ασφαλείας)

ΚΑΛΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ