Ο λόγος που γράφω όσα ακολουθούν είναι μία συζήτηση που είχα σήμερα με ένα από τα μέλη της ομάδας, τον Ντίνο.
Η φύση των δραστηριοτήτων μας είναι συχνά απαιτητική (όχι πάντα, συχνά). Αυτό το γνωρίζουμε όλοι εκ των προτέρων, και οφείλουμε να το γνωστοποιούμε και στους καλεσμένους μας. Το γεγονός ότι ως τώρα έχουμε μηδενικό δείκτη ατυχημάτων, ότι έχουμε ελάχιστες αβαρίες σε σχέση με το βαθμό δυσκολίας, και ότι οι δραστηριότητες κυλούν μέσα σε κλίμα ηρεμίας και σιγουριάς δεν πρέπει να μας κάνει να το ξεχνάμε.
Ο Πόντιος, με την ιδιόμορφη σοφία που τον χαρακτηρίζει, λέει συχνά ότι «το βάρος και ο ηλίθιος δεν έχουν αντίπαλο», και έχει δίκιο. Κανείς δεν μπορεί να μας προστατέψει από τον κακό μας εαυτό, παρά μόνο εμείς οι ίδιοι, με δουλειά και προπόνηση.
Πόση ευθύνη έχει ο αρχηγός για την ασφάλεια της δραστηριότητας? Την απάντηση την ξέρετε πολύ καλά, αυτό μου έχετε δείξει. Έχει τεράστια ευθύνη, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Μου έχετε αποδείξει ότι το γεγονός αυτό το σέβεστε απόλυτα, και το μεταφέρετε και σε όσους καλούμε μαζί μας. Αυτό έχει συντελέσει τα μέγιστα στον “ μηδενικό δείκτη ατυχημάτων ”.
Μπορεί όμως να προστατεύσει τον οποιονδήποτε από τον κακό του εαυτό? Όχι, κάθε όχημα έχει μόνο μία θέση οδήγησης.
Η ομάδα μας αποτελείται από ισότιμους ενήλικες. “Ισότιμοι” δεν σημαίνει “ίδιοι”, ούτε στον ίδιο ρόλο, σημαίνει ότι ο καθένας μας είναι ελεύθερος και υπεύθυνος για τις επιλογές του όσο και οποιοσδήποτε άλλος. Αν δεν λειτουργούσαμε έτσι δεν θα υπήρχε αυτή η χημεία, ούτε η συντροφικότητα που υπάρχει.
Μπορεί να εξασφαλίσει την απουσία φθορών στα υλικά (οχήματα, εξοπλισμό)? Όχι, από τη στιγμή που φτάνουμε τα υλικά που χρησιμοποιούμε στα όρια τους, και συχνά τα ξεπερνάμε. Μόνο η σωστή χρήση και η εμμονή στη ποιότητα μπορεί να ελαχιστοποιήσει την φθορά και τις αβαρίες, αλλά δεν μπορεί να την εκμηδενίσει.
Προς αποφυγή παρανοήσεων στο εξής, και σε σχέση με όλες μας τις δραστηριότητες, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, τους Αγώνες, τις προπονήσεις, τις διαβιώσεις, θα ήθελα να δηλώσω προς όλα τα μέλη της ομάδας, και προς όλους όσους καλούμε μαζί μας, τα εξής:
Α). Σε οποιαδήποτε περίπτωση παροτρύνω κάποιον να επιχειρήσει συγκεκριμένη ενέργεια, με συγκεκριμένη τεχνική, και στο βαθμό βέβαια που αυτός εφαρμόσει την τεχνική αλάνθαστα, φέρω το 100% της ευθύνης για την έκβαση αυτής της ενέργειας. Όταν όμως λέω «δείτε το, και αποφασίστε» το εννοώ. Φυσικά το ρίσκο του πρώτου περάσματος δεν πρόκειται ποτέ να παροτρύνω κάποιον να το πάρει, εκτός αν το θελήσει, όπως συχνά κάνουν οι Μιχάλης, Ανδρέας και Βασίλης που πλέον είναι σε προχωρημένο επίπεδο.
Β). Δεν μπορώ να εγγυηθώ για την απουσία φθοράς σε υλικά, ούτε στα δικά μου. Είπαμε, όλα έχουν τα όρια τους.
Γ). Ο καθένας μας, μελος της ομάδας, δόκιμο μέλος ή καλεσμένος, ενεργώντας αυτόβουλα, είναι υπεύθυνος αν η ευθικρισία του, οι οδηγικές ικανότητες του ή οι υποτιθέμενες δυνατότητες του εξοπλισμού του αποδειχθούν κατώτερες των περιστάσεων. Το “δεν το νιώθω ΟΚ”, “δεν είμαι έτοιμος”, “το βρίσκω υπερβολικό” είναι πολλές φορές απαραίτητο, και προς τιμήν αυτού που το λέει.
Μέχρι τώρα δεν είχα γράψει τα παραπάνω γιατί θεωρώ βαρετό να δηλώνεις τα αυτονόητα.
Mike Miskis
