Η Τρανσυλβανική λάσπη έφυγε από τα ρούχα και τα αυτοκίνητα.
Τα service και οι επισκευές έγιναν.
Το άρθρο και οι φωτό ετοιμάζονται.
Όσοι πήραν μέρος στο ταξίδι και θέλουν, ας στείλουν στον Πάνο με mail (panosπαπάκιnomad.τζι_αρ) τις εντυπώσεις τους ή ένα σχόλιο για κάποιες στιγμές που τους έμειναν από αυτό.
Είναι πολύ καλύτερα από το να το περιγράψει μόνο ένας.
Εξάλλου το να εκφραζόμαστε μας κάνει πάντα καλό, μας κάνει να “ζούμε” περισσότερο…

Το Ter.a.s. ετοιμάζεται για “πόλεμο” και, όπως είναι φυσικό, το μυαλό μου είναι συνέχεια εκεί, με τον Μιχάλη και τον Γιώργο…

Μεταξύ Βελουχίου και λίμνης Πλαστήρα (δύο εντελώς τουριστικών προορισμών) υπάρχει μια πολύ μεγάλη έκταση με βουνά, έλατα, φτέρες, ποτάμια, πανέμορφη και καθόλου τουριστική, σχεδόν ακατοίκητη, χωρίς υποδομές. Στο κέντρο της είναι τα Φουρνά. Πηγαίναμε πολύ συχνά εκεί παλιότερα (στα Land Rover years) αλλά σαν Nomads δεν έχουμε πάει ποτέ. Ο ξενώνας είναι παλιός, μην περιμένουμε καθόλου πολυτέλειες, αλλά είναι ζεστός, έχει καλή μαγείρισα, και καταπληκτικό τζάκι για ξενυχτο-nomado-ιστορίες.
Στη γύρω περιοχή ζούνε λύκοι, αρκούδες, νάνοι, ξωτικά, πεσμένα δέντρα, ναυτικά κλειδιά και snatch… τα συναντάς όλο και πιο συχνά, όσο μπαίνεις στο δάσος…

See you there στις 27!! (πρόσβαση από Αγ. Γεώργιο Φθιώτιδας, 40 λεπτά άσφαλτος, πιάνει πάγο συχνά)
Mike Miskis