Η ιδέα για μένα γεννήθηκε στην τραπεζαρία της Τρανσυλβανίας, όταν ο Κωστής, με τη γνωστή σε όλους σοβαρότητα που τον διακρίνει, μου είπε :

“Πάκη μου, τώρα που το wrangleraki έγινε “international expedition vehicle”, πρέπει να οργανώσουμε ένα ταξίδι καλοκαιρινό…!”

Κατόπιν ωρίμου σκέψεως λοιπόν, καταλήξαμε σε ένα νησάκι για τον Αύγουστο, λίγο πιο μακρινό και δροσερό από τα δικά μας…

Το πρόγραμμα, σε γενικές γραμμές, έχει ως εξής :

Λίγα λόγια για την Ισλανδία…

Η Ισλανδία βρίσκεται στο Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, λίγο νοτιότερα από τον Αρκτικό κύκλο. Σε αντίθεση με τη γειτονική Γροιλανδία, η Ισλανδία θεωρείται ότι ανήκει στην Ευρώπη και όχι τη Βόρειο Αμερική, αν και γεωλογικά το νησί δεν ανήκει σε καμία από τις δύο αυτές ηπειρωτικές πλάκες. Επίσης, λόγω πολιτιστικών, οικονομικών και γλωσσικών ομοιοτήτων, η Ισλανδία ομαδοποιείται με τις Σκανδιναβικές χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Η πιο κοντινή γη είναι η Γροιλανδία που απέχει 287 χλμ και τα νησιά Φερόε (420 χλμ.). Η κοντινότερη απόσταση από την ηπειρωτική Ευρώπη είναι 970 χλμ. από τη Νορβηγία.

Η Ισλανδία είναι το 18ο νησί σε έκταση στον κόσμο, και το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρώπη μετά τη Μεγάλη Βρετανία. Το κύριο νησί της Ισλανδίας καταλαμβάνει έκταση 101.826 τετρ. χλμ., ενώ η συνολική έκταση του Ισλανδικού κράτους είναι 103.000 τετρ. χλμ.. Από τη συνολική έκταση το 62,7% καταλαμβάνει η τούνδρα, το 14,3% αποτελείται από παγετώνες και λίμνες, ενώ μόνο το 23% έχει βλάστηση.

Η ακτογραμμή της Ισλανδίας με συνολικό μήκος 4.970 χλμ. έχει έντονο διαμελισμό με πάρα πολλά φιόρδ. Στις ακτές βρίσκονται και οι περισσότεροι οικισμοί, καθώς τα υψίπεδα του εσωτερικού της χώρας είναι ψυχρά, ορεινά και ακατοίκητα. Οι κύριες πόλεις είναι η πρωτεύουσα Ρέκιαβικ, το Κοπαβογκούρ (Kópavogur), το Χαφναρφγιόρντουρ (Hafnarfjörður), το Κεφλαβίκ και το Ακουρεΰρι .

Όπως είναι φυσικό, το κλίμα είναι ψυχρό και το 10% της έκτασης του νησιού είναι καλυμμένο από παγετώνες. Παρόλα αυτά, το Ρεύμα του Κόλπου περνάει από τις ακτές τις χώρας και κάνει το κλίμα κάπως πιο ήπιο. Τα καλοκαίρια είναι ξηρά και δροσερά, ενώ οι χειμώνες σχετικά ήπιοι, για το γεωγραφικό πλάτος της χώρας, και με αρκετά ισχυρούς ανέμους. Η μέση θερμοκρασία στην πρωτεύουσα Ρέυκιαβικ είναι 11˚C τον Ιούλιο και -1 °C το Φεβρουάριο.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Οδηγώντας στην Ισλανδία.

Στην Ισλανδία το μεγαλύτερο μέρος του οδικού δικτύου είναι χωματόδρομοι, όπου το όριο ταχύτητας είναι 80 χλμ/ώρα. Τα φώτα πορείας είναι υποχρεωτικό να είναι αναμμένα συνέχεια, μέρα – νύχτα, χειμώνα – καλοκαίρι. Ο καιρός είναι ιδιαίτερα ασταθής, ακόμα και τους καλοκαιρινούς μήνες, κατά τους οποίους, σημειωτέον, δεν νυχτώνει ποτέ… Κατά συνέπεια, χρειάζεται λίγο προσοχή στις ώρες οδήγησης, διότι η μέρα είναι ατελείωτη! Η εκτός δρόμου οδήγηση σε μη οριοθετημένες διαδρομές, απαγορεύεται αυστηρά. Πολλοί δασικοί δρόμοι είναι δυστυχώς «απαγορευμένοι». Επιτρέπεται μόνο εντός συγκεκριμένων δασικών δρόμων, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι, σύμφωνα με σχετικές ταξιδιωτικές οδηγίες, «τελείως αδιαπέραστοι» λόγω λάσπης (γιούπι!!!) και μέχρι τον Ιούλιο. Για πολλές δασικές διαδρομές υπάρχει συγκεκριμένη ημερομηνία κατά την οποία «ανοίγουν» και επιτρέπεται η διάσχισή τους, περί τα μέσα Ιουνίου με αρχές Ιουλίου. Οι περισσότερες για να ολοκληρωθούν απαιτούν τη διάσχιση ποταμών, οπότε χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. (Μπιμπέκο το νου σου…). Μέσα στο πρόγραμμά μας θα έχουμε αρκετές διανυκτερεύσεις εκτός, οπότε όποιος ενδιαφέρεται, θα πρέπει να έρθει με φουλ εξοπλισμό διαβίωσης.

Υ.Γ. Όποιος από την ομάδα θέλει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ταξίδι, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου ή με τη Ναυσικά.