Σαν το Βορρά δεν έχει..

Έβρος, Καράντερε, Κερκίνη, Πίνδος… απλά δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο κάτω από τα Τέμπη.

Αυτή τη φορά είχαμε την ευτυχία να γνωρίσουμε το αχανές Βέρμιο. Επιβίβαση στα οχήματα μαζί με την οικογένεια, 550 χλμ Εθνικής και Εγνατίας και μετά…. Υπαπαντή,  Σέλι,  3-5 Πηγάδια,  Αρκοχώρι,  Νάουσα …

Nothing like it,  με οδηγό τον Κωσταντίνο που γνώριζε κάθε μονοπάτι και κάθε κορυφή σαν το σπίτι του.

Πρωϊνός καφές λοιπόν με full screen τις φωτογραφίες από το τριήμερο.

Το σκηνικό βγαλμένο απευθείας από την πένα του J R R Tolkien

Το σκηνικό βγαλμένο απευθείας από την πένα του J R R Tolkien

ORE_8557

ORE_8500

ORE_8076

Στο μονοπάτι για την Υπαπαντή. Tο ύψος κάτω από τα πόδια μας, ιδανικό για έξοδο parapente

ORE_8411

ORE_8407

Mike & Mike στις κουπαστές, και το (εντελώς στοκ) JK του Ιάκωβου κάνει πρόβα για tour operator. Με 8 άτομα και ένα σκυλί, δεν τα πήγε κι' άσχημα!

Mike & Mike στις κουπαστές, και το -εντελώς στοκ- JK του Ιάκωβου κάνει πρόβα για tour operator. Με 8 άτομα και ένα σκυλί, δεν τα πήγε κι’ άσχημα!

ORE_8460

ORE_8409

ORE_8404

ORE_8367

“Και του λιμανιού και του σαλονιού”… άμα σε δούμε και σε ταξίδι στο εξωτερικό, θα έχεις καταρίψει όλα τα κλισέ .

ORE_8353

Σημασία δεν έχει τι οδηγείς, αλλά που πας με αυτό. Ο Κώστας (άλλος Κώστας αυτός, όχι ο Κωσταντίνος) μας το απέδειξε περίτρανα.

ORE_8352

ORE_8338

“Που έμπλεξα Θεέ μου…”

ORE_8334

ORE_8307

“δύο χρόνια το καϋμένο,  μ’ έχεις αρραβωνιασμένο…” τα μικρά σε λίγο μπαίνουν στο στούντιο για ηχογράφηση, αφού μας το τραγούδησαν 102846 φορές

ORE_8294

ORE_8257

“Μη με κοιτάς αγαπησιάρικα και άντε πάρε κανένα αυτοκίνητο”

ORE_8254

“Overland με το σωληνωτό λες να γίνεται?”

ORE_8246

Οι πιο τρυφερές φατσούλες μπορούν μερικές φορές να σου δώσουν τα πιο δυνατά παραδείγματα. Γεια σου ρε Μυρτώ, χαρήκαμε τόσο πολύ που ήρθες!

ORE_8241

Αργυρώ, μια και πιάσαμε τους μύθους, ελπίζω να γνωρίσουμε τον Keith Richards πριν πάει να συναντήσει τον Lou Reed.

ORE_8233

Μια καθαρόαιμη tifosi των Nomads. Το’χουμε με το ωραίο φύλο, τι να κάνουμε..

ORE_7996

Χαρά: “το υψόμετρο με πειράζει, θα σας εξηγήσω τι εννοώ στο αυτοκίνητο”.

ORE_8229

Γιώργος: “κάτι έχει πάθει ο Κωσταντίνος, έχει να μιλήσει 3 nanosecond’

ORE_8226

Το’ χουμε, το’ χουμε…

ORE_8225

ORE_8208

Ντινάρας. Τύφλα να ‘χει ο Gandalf….

ORE_8181

ORE_8156

ORE_8147

ORE_8144

ORE_8143

ORE_8142

ORE_8136

ORE_8134

ORE_8129

ORE_8124

ORE_8122

ORE_8119

ORE_8113

ORE_8102

ORE_8094

ORE_8085

ORE_8077

ORE_8065

Τα μικρά της ομάδας, 5 & 7 χρονών, έβγαλαν πέρα την πεζοπορία που θα έκανε πολλούς “offroaders” να λαχανιάσουν.

ORE_8061

“Τα είχα πει εγώ…”

ORE_8059

ORE_8057

ORE_8047

“ρε παιδιά, σας μύρισε κάτι?”

ORE_8024

ORE_7985

ORE_7966

ORE_7965

ORE_7964

the real deal

ORE_7952

Έοπασε το ρόδι, έσπασε και το link του trasnfer. ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ παιδιά, είναι υπέροχο!!

ORE_8560

“μη βιαστείς να πάρεις αμάξι, θα φθηνήνουν κι άλλο”

ORE_8536

trail rated

ORE_8377

O Captain-J επιτέλους βρήκε το όχημα που του ταιριάζει

ORE_8505

ORE_8501

the sound of silence

ORE_8499

Κωσταντίνος: το ανθρώπινο minigun

ORE_8496

ORE_8492

ORE_8485

Κορυφή στα 3-5 Πηγάδια. Θέα 360 μοιρών, Τζένα, Πίνοβο, Όλυμπος, από βαθιά μέσα στη FYROM μέχρι το κέντρο της Ελλάδας.

ORE_8449

Thumps-Up Κωσταντίνε σε’σένα για την άψογη προετοιμασία της διαδρομής!!

ORE_8434

ORE_8421

“παιδιά, δεν μπορείτε να φανταστείτε…..”

ORE_8442

Photo by Musashi.

Καλημέρα σε όλους – ραντεβού στο επόμενο 😉

Mike Miskis

Αρκοχώρι Νάουσας

KBX_8145

Αρκοχώρι η Αρκουδοχώρι Ημαθίας. Οικισμός ψηλά στο Βέρμιο που ιδρύθηκε κοντά στα 1640, επί τουρκοκρατίας. Τρείς μέρες χαλάρωσης και δροσιάς μας πρόσφεραν τα 600 μέτρα υψόμετρου. Η ομάδα μικρή αλλά στιβαρή.  Οικοδεσπότες μας ο Κωνσταντίνος και η Εύη. Το βράδυ της Παρασκευής μας βρίσκει στην Βίλλα Βαδόλα. Έναν τριώροφο όμορφο γραφικό ξενώνα από πέτρα και ξύλο, απ’αυτούς που καταμαρτυρούν αγάπη για την παράδοση. Πριν καταφέρω να παρκάρω το Patrol στο γραφικό σοκάκι του ξενώνα κάποιος μου χτυπά το παράθυρο  και μου λέει, «γεια σου, εγώ είμαι ο Κωνσταντίνος! Η τσουκνιδόπιτα περιμένει στο τραπέζι». Φανταστική αρχή! Αφού γνωριστήκαμε συζητήσαμε αρκετά, παρέα με τον ιδιοκτήτη του ξενώνα και περιμένοντας τον Mike αποκοιμήθηκα στο πολύ δροσερό δωμάτιο. Καμία σχέση με Θεσσαλονίκη. Την επομένη ξύπνησα με αγωνία να βρω τους φίλους μου, νέους και παλιούς στο πρωινό. Αυτή είναι η καλύτερη στιγμή των δραστηριοτήτων και δεν θέλω να την χάνω.  Πάρτι από χαμόγελα, αγκαλιές και χαρές στην συνάντηση.  Ιστορίες με τον καφέ, ταξιδιωτικές, προσωπικές στην δροσιά του στεγάστρου του ξενώνα. Οι βόλτες ξεκινάν νωρίς με τον Musashi και ένα συλλεκτικό Samurai. H πρώτη βουτιά στην φύση μας αφήνει άφωνους. Οξιές 25 μέτρα ψηλές και φυλλώματα τόσο πυκνά που με δυσκολία σου επιτρέπουν να ρίξεις κλεφτές ματιές στον κάμπο που ψήνεται. Στον Προφήτη Ηλία η θέα σου κόβει την ανάσα. Το επόμενο ραντεβού μας είναι με τον Σταύρο. Στόχος τα κεράσια του Σταύρου. Συναντιόμαστε στο τελείωμα ενός κλειστού δρόμου από αυτούς που λεν «δεν βγαίνει», έτσι για να μην ξεχνιόμαστε. Ένας εκβραχισμός μια ισοπέδωση και βγήκαμε. Οδηγούμαστε στο σπίτι και βούρ για τα κεράσια. Μισά τρώμε μισά μαζεύουμε.  Καταλήγουμε στο κτήμα του Κωνσταντίνου όπου μας περιμένει μια φανταστική οικογένεια για φαγητό. Το Σάββατο ανακαλύπτουμε νέες διαδρομές μέσα στα μαγικά μονοπάτια του Βερμίου. Ένας καταρράκτης μας γεμίζει τις μπαταρίες και τις κάρτες της φωτογραφικής. Μια απροσδόκητη έκπληξη στην επιστροφή μας στην Νάουσα. Ένας γανωτής. Μια τέχνη από άλλες εποχές που έχει χαθεί στο χρόνο. Την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος το λιφτ μας ανεβάζει ξεκούραστα στην κορυφή του χιονοδρομικού για να απολαύσουμε μια μοναδική εικόνα της περιοχής από ψηλά. Ο Κωνσταντίνος μας δείχνει μονοπάτια για τις μελλοντικές εξορμήσεις μας. Οι επόμενες ώρες μας βρίσκουν Άγιο Νικόλαο της Νάουσας για να απολαύσουμε εσπρέσο με παγωτό και την φανταστική δροσιά πριν την επιστροφή στον καύσωνα.

KBX_8277

KBX_8283

KBX_8200

KBX_8152

KBX_8154

KBX_8161

KBX_8179

KBX_8201

KBX_8207

KBX_8218

KBX_8229

KBX_8233

KBX_8237

KBX_8240

KBX_8245

KBX_8248

KBX_8256

KBX_8266

KBX_8301

KBX_8310

KBX_8311

KBX_8321

KBX_8324

KBX_8328

KBX_8333

KBX_8346

Τα παλιά μπακιρένια οικιακά σκεύη (ταψιά, καζάνια, κουτάλια, πιρούνια κλπ.), με τον καιρό οξειδώνονταν και έπρεπε να γανωθούν, να περαστεί δηλαδή η επιφάνειά τους με ειδικό μέταλλο (καλάι – κασσίτερος). Έτσι προστατεύονταν από τα δηλητηριώδη οξείδια του χαλκού. Η διαδικασία αυτή γίνονταν από ειδικούς τεχνίτες, συνήθως γυρολόγους, τους γανωτήδες. Είχαν μαζί τους τα απαραίτητα εργαλεία και έκαναν τη δουλειά τους επί τόπου, ενώ παλιότερα η πληρωμή τους ήταν σε είδος (αυγά, καλαμπόκι, σιτάρι). Αφού καθάριζαν καλά τα σκεύη, αλείφανε το εσωτερικό τους με σπίρτο και το τρίβανε με κουρασάνι (=τριμμένο κεραμίδι). Μετά κράταγαν το σκεύος με την τσιμπίδα πάνω από τη φωτιά και έριχναν μέσα το νησιαντήρι (=χλωριούχο αμμώνιο), για να στρώσει καλύτερα το καλάι πάνω στο χάλκωμα. Αφού το σκούπιζαν καλά, άπλωναν το λιωμένο καλάι σ’ όλη την επιφάνεια του σκεύους μ’ ένα χοντρό βαμβακερό ύφασμα… Στο τέλος το σκούπιζαν με καθαρό βαμβάκι για να γυαλίσει. Σήμερα υπάρχουν ελάχιστοι τεχνίτες , που απασχολούνται με τα εναπομείναντα χρηστικά χάλκινα σκεύη, εφόσον τα περισσότερα από αυτά έχουν αντικατασταθεί από εισαγόμενα ανοξείδωτα βιομηχανικά προϊόντα

KBX_8348

Η φωνή του πλανόδιου γανωτή, τραχιά και δυνατή θα αντηχεί ακόμη στα αυτιά όσων τους πρόλαβαν “Γανωωωτής! Μπακίρια γανώνωωωωω! Γανωωωτής”, μα δεν ακούγεται πια στις γειτονιές. Στις αρχές του 20ού αι. ο γανωτζής κουβαλούσε στην πλάτη του τα απαραίτητα εργαλεία και περπατώντας φώναζε και καλούσε τις νοικοκυρές να του φέρουν τα είδη που χρειάζονταν γάνωμα. Έστηνε την γκαζιέρα του στην αυλή του σπιτιού, έλιωνε τον κασσίτερο. Αφού καθάριζε καλά τo σκεύoς, άλειφε το εσωτερικό του με σπίρτο και το τρίβε με κουρασάνι (=τριμμένο κεραμίδι). Μετά κράταγε το σκεύος με την τσιμπίδα πάνω από τη φωτιά και έριχνε μέσα το νησιαντήρι (=χλωριούχο αμμώνιο), για να στρώσει καλύτερα το καλάι πάνω στο χάλκωμα. Αφού το σκούπιζε καλά, άπλωνε το λιωμένο καλάι σ’ όλη την επιφάνεια του σκεύους μ’ ένα χοντρό βαμβακερό ύφασμα. Ζητούσε και από νοικοκυρά του σπιτιού μια λεκάνη με κρύο νερό, στην οποία βουτούσε το σκεύος, που γάνωσε και λαμπύριζε στον ήλιο.

KBX_8352

KBX_8361

KBX_8363

KBX_8372

Η λέξη γανωτής προέρχεται από το ρήμα ΓΑΝΩΝΩ και μάλιστα από το αρχαίο ρήμαΓΑΝΩ = δίνω λάμψη

KBX_8377

KBX_8386

KBX_8418

KBX_8426

KBX_8431

KBX_8440

KBX_8479

KBX_8500

KBX_8591

KBX_8602

KBX_8608

KBX_8614

KBX_8697

 Πραγματικά χαλαρώσαμε και οι μέρες ποτέ δεν φτάνουν σε τέτοια μέρη!  Ευχαριστούμε Κωνσταντίνε, Ευχαριστούμε Εύη!

Rocking and Rolling…!

“Jake, 22 Φεβρουαρίου θα “επιχειρήσουμε” στα Κονάκια!!!”

IMG_8175

Αυτό και μόνο το άκουσμα από το Mike ήταν αρκετό για να αλλάξει όλη μου η ψυχολογία… όλη η συσσωρευμένη ένταση και πίεση του τελευταίου καιρού, ξαφνικά και ως δια μαγείας εξαφανίσθηκε και τη θέση τους πήρε ο ενθουσιασμός, η ανυπομονησία (σαν αυτή που τα παιδάκια έχουν όταν τους τάξεις εκδρομή και δεν μπορούν να κοιμηθούν το βράδυ)… και η προσμονή για την ημέρα!

Πολλά συνέβησαν στο μεσοδιάστημα, πολλά και δυνατά τόσο, που κατάφεραν να λυγίσουν τον ενθουσιασμό μου για αυτή τη δραστηριότητα… αλλά τελικά με την ανάλογη παρότρυνση και από τη μεριά της Καρολίνας, έδωσα το παρόν το πρωί του Σαββάτου, για να ξεκινήσουμε τη συγγραφή άλλης μιας ιστορίας στο σκονισμένο μας βιβλίο. Μια ιστορία με πολλούς ήρωες, φίλους, συνταξιδιώτες και συνοδοιπόρους που απλά κατέστησαν αυτό το διήμερο τόσο δυνατό και ενεργειακά φορτισμένο που εξαφανίστηκε μέσα σε ένα ανοιγόκλεισμα των ματιών μας.

Ο βασικός μας ήρωας αυτή τη φορά, ήταν φυσικά ο Πάνος Μακρινός και μαζί με αυτόν όλη η Αγωνιστική Ομάδα της Εύβοιας, που είχαν φροντίσει και μοχθήσει για όλο το «σκελετό» της διαδρομής μας από καιρό… λες και είχαν από τότε υπολογίσει ότι εκτός του Τρόφυ που θα διεξάγετο, θα φιλοξενούσαν και εμάς με τους φίλους μας στα μαγικά τους λημέρια… και για του λόγου το αληθές… δείτε και μόνοι σας

 IMG_8179

IMG_8168

IMG_8162

IMG_8153

IMG_8151

IMG_8148

IMG_7875

We are good, Φιλαράκι...!

We are good, Φιλαράκι…!

Βρε, κάπου εδώ είχα δεί ενα χαλικάκι...!

Βρε, κάπου εδώ είχα δεί ενα χαλικάκι…!

Ελα... ελα... ίσιωμα είναι!!!

Ελα… ελα… ίσιωμα είναι!!!

IMG_7754

IMG_7737

IMG_7730

IMG_7682

IMG_7647

IMG_7640

IMG_7633

IMG_7631

IMG_7608

IMG_7600

IMG_7587

IMG_7586

IMG_7577

IMG_7576

IMG_7556

IMG_7530

IMG_7517

IMG_7508

IMG_7504

IMG_7503

IMG_7494

IMG_7479

IMG_7478

IMG_7472

IMG_8352

IMG_8351

IMG_8340

IMG_8330

IMG_8325

IMG_8322

IMG_8317

IMG_8310

IMG_8306

IMG_8304

IMG_8278

IMG_8239

IMG_8222

IMG_8210

IMG_8209

IMG_8201

IMG_8191

IMG_8180

IMG_8147

IMG_8138

IMG_8136

IMG_8129

IMG_8121

IMG_8116

IMG_8093

IMG_8072

IMG_8066

IMG_8060

IMG_8045

IMG_8041

IMG_8031

IMG_8024

IMG_8014

IMG_7999

IMG_7995

IMG_7975

IMG_7968

IMG_7965

IMG_7954

IMG_7949

IMG_7944

IMG_7937

IMG_7933

IMG_7922

IMG_7914

IMG_7911

IMG_7905

IMG_7899

IMG_7895

IMG_7890

IMG_7880

 

Παρόλο που ήμουν συνοδηγός, του φιλόξενου και αξιόμαχου Χρήστου, χωρίς δικό μου όχημα να δραστηριοποιείται στα πέτρινα λημέρια των ανταρτών, η ένταση ήταν μεγάλη, τα περάσματα απαιτητικά και η συνοχή της ομάδας έπρεπε να είναι συγκεντρωμένη και αδιάσπαστη συνεχώς. Αυτό και έγινε. Όλα τα παιδιά, λες και γνωρίζονταν από καιρό, ενήργησαν υποδειγματικά, κάτω από απόλυτη ηρεμία και ψυχραιμία, και με τα πειράγματα και τις αστείες ιστορίες τους να δίνουν και να παίρνουν κατά τα διαλλείματα… κατεβάζοντας την αδρεναλίνη σε υποφερτά επίπεδα. Όλοι μας καταφέραμε να ζήσουμε αυτήν την εμπειρία «από το πόστο μας» και να έχουμε άλλη μια ιστορία να θυμόμαστε για τις κρύες χειμωνιάτικες νύκτες, δίπλα στο τζάκι…!

Special thanks to Πάνος Μακρινός και όλη την Αγωνιστική Ομάδα της Εύβοιας, από όλους μας.

Special thanks to Χρήστος (Zool), για την φιλοξενία του, από εμένα.

Special thanks στο Χρήστο, Πέτρο, Νίκο, Κώστα (το κομάντο), Χρήστο, Παντελή, Πέτρο, Παναγιώτης, Νίκος για την συνοδοιπορία.

IMG_7908

Χαρήκαμε που σας γνωρίσαμε εσάς που δεν σας ξέραμε, και χαρήκαμε που ξανάδαμε εσάς τους φίλους μας.