Σήκωσε το…!!!!
Έχουμε χρόνο γι’αυτά… Το πρώτο που πρέπει να αναφερθεί όμως είναι το εξής:
Σε ολόκληρο τον αγώνα η οργάνωση ήταν “παρούσα” και είχε τον έλεγχο.
Διαφορά απόψεων και εντάσεις υπήρξαν, αλλά είναι αναπόφευκτες.
Δεν υπήρξε όμως ποτέ η αίσθηση ότι η οργάνωση έχει “χάσει τη μπάλα”, ούτε στιγμή.
Δεν υπήρξε ποτέ πανικός και αγένεια…

Επίσης, ο αγώνας κρίθηκε στις ειδικές και όχι στα τυχαία “μποτιλιαρίσματα” των απλών διαδρομών.

Αυτά είναι σημαντικά για μας. Στο τελευταίο Έβρος Trophy για παράδειγμα, η οργάνωση είχε χάσει τον έλεγχο από την πρώτη μέρα. Ελπίζω φέτος τα πράγματα να είναι πολύ διαφορετικά.

Αυτά προς το παρόν. Περιμένουμε τις φωτό και τα σχόλια του Πάνου και της υπόλοιπης ομάδας.

Συγχαρητήρια και καλή ξεκούραση σε όλους ανεξαιρέτως τους αγωνιζόμενους!!

Mike Miskis

Είναι από το μεγάλο αμμόλοφο στο δρόμο από Dubai προς Fujairah, όπου η κορυφή είναι καμιά 200ριά μέτρα από τη βάση του. Ο οδηγός είναι ένας άγγλος φίλος, ο Owen και φωτογράφος… εγώ. Κάποια στιγμή μου έδωσε το wrangler του να το οδηγήσω κάτω! Η αίσθηση της άμμου που σε χτυπάει στο πρόσωπο όπως σηκώνεται από το σπινάρισμα των τροχών, είναι απίστευτη! Νιώθεις ότι έχει μπει παντού: στα αυτιά, στη μύτη, στο στόμα… Για πολλές μέρες μετά, ένιωθα ακόμα να βγάζω κόκκους άμμου από πάνω μου…