Alex Zanardi, born 1966.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 2012 ο Alex Zanardi, πρώην οδηγός της Formula1 και δύο φορές πρωταθλητής στην Αμερικάνικη Formula Indy, κατέκτησε το χρυσό μετάλιο στους Παραολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου στο άθλημα του Handcycling.

Ο Alex Zanardi ξεκίνησε να οδηγεί σε πολύ μικρή ηλικία και έτρεξε στον πρώτο του αγώνα με καρτ στα 13 του χρόνια. Περνώντας από την Ιταλική Formula 3 στην Formula 3000 το 1991 κατέκτησε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της χρονιάς και ο δρόμος για την Formula1 άνοιξε. Την πρώτη του χρονιά (1992) αντικατέστησε στην Minardi τον τραυματισμένο Christian Fitipaldi. Το 1993 υπέγραψε στην Lotus. Η σεζόν του τελείωσε πρόωρα από έναν σοβαρό τραυματισμό που είχε στα δοκιμαστικά του Βελγικού Grand Prix.

Μετά από ένα κακό 1994, ο Zanardi μετακόμισε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Την πρώτη χρονιά του στην Αμερικάνικη Formula κέρδισε τον τίτλο του rookie της χρονιάς, τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος. Στον τελευταίο αγώνα της σεζόν του 1996 στην Laguna Seca ο Zanardi πήρε την νίκη πραγματοποιώντας ένα εξαιρετικά επικύνδυνο προσπέρασμα στον τελευταίο γύρο στη στροφή Cork Screw.

Η προσπέραση του αυτή έμεινε στην ιστορία του σπορ σαν “the Pass” και λόγω του υψηλού ρίσκου της απαγορεύτηκε από τον κανονισμό στους οδηγούς να την επαναλάβουν στο μέλλον.

Ο τρόπος που οδηγούσε ήταν υπερβολικά ριψοκίνδυνος και τα ατυχήματα συχνά. Παρόλα αυτά το 1997 κατέκτησε το πρωτάθλημα. Eπανέλαβε το ίδιο και το 1998. Έτσι, ο ίδιος ο Frank Williams του έκανε μια εξαιρετικά δελεαστική πρόταση για επιστροφή στη Formula1 ενώ επίσης δέχτηκε προτάσεις από την BAR και την Honda. Τελικά υπέγραψε στην Williams για τρία χρόνια.

Η σεζόν που ακολούθησε ήταν και πάλι κακή. Παρόλο που όποτε είχε την ευκαιρία έδειχνε το απίστευτο ταλέντο του, τόσο ο ίδιος όσο και το μονοθέσιο της Williams δεν είχαν την απαιτούμενη διάρκεια. Αποκορύφωμα της χρονιάς ήταν ο τερματισμός του στο Monaco έχοντας τρέξει όλον σχεδόν τον αγώνα με σπασμένο κάθισμα (!) και έχοντας κάνει τον ταχύτερο γύρο, κατά 0,5” γρηγορότερα από τον Σουμάχερ. Η συνεργασία έληξε πρόωρα και ο Zanardi έλαβε γι’αυτό αποζημίωση 4 εκατομμύρια δολλάρια από την Williams.

2001.

Στις 15 Σεπτεμβρίου του 2001 στο Lausitz Euro Speedway ο Zanardi ξεκίνησε από τις τελευταίες θέσεις του grid και προς το τέλος του αγώνα, ενώ είχε φτάσει στην πρώτη θέση, συνέβη το ατύχημα που σχεδόν του κόστισε τη ζωή. Έχασε τα 2/3 του αίματος του και τα δύο του πόδια.

Η εμπλοκή του με τον αθλητισμό συνεχίστηκε και το 2003 επέστρεψε στο Lausitz κάνοντας με ειδικά διαμορφωμένο μονοθέσιο (με όλα τα χειριστήρια στα χέρια) χρόνους αντίστοιχους με αυτούς των κανονικών μονοθεσίων. Από το 2007 και μετά ασχολείται με το Handcycling.

Ζει με την σύζυγο του Daniela και τον γιό τους Niccolo και έχει γράψει δύο βιβλία για τη ζωή του. Μετά το Χρυσό δήλωσε “You should not chase pipedreams but, if you have a horizon to look into, happiness is just around the corner”

Το μεγαλείο αυτών των ανθρώπων και των οικογενειών τους σε αφήνει ώρες-ώρες άφωνο.

Mike Miskis

Γρεβενά – wild terrain 2012

Η ιδέα έπεσε από τον Άρη, τρεις μόλις μέρες πριν τον αγώνα: “ρε’συ mike, αφού θα ανέβουμε Γρεβενά έτσι κι’ αλλιώς να δούμε τους φίλους μας και τον αγώνα, δεν παίρνουμε και τον Στρατηγό με το τρέιλερ να λάβουμε και μέρος?” Έτσι ξεκίνησε ένα από τα πιο γεμάτα, όμορφα και διασκεδαστικά τριήμερα που έχω περάσει. Άρης πιλότος, Μισκής συνοδηγός. Συνοδηγός? Δεν θα το φανταζόμουν ποτέ, αλλά είναι εκπληκτικό. Μια απίθανη αλλαγή παραστάσεων. Τόση αδρεναλίνη και να οδηγεί άλλος? Μου ήρθε να σκάσω!! Τα βίντεο από την on board camera μιλούν από μόνα τους 🙂

Άρη, είσαι ΑΡΧΟΝΤΑΣ και ο Στρατηγός είναι απλά κορυφή. Ο Πολυδεύκης ακόμα παραμιλάει μ’ αυτά που είδε να κάνετε.

Τα σωληνωτά του Χρήστου του Ντάγκα & του Γιώργου του Ανθή με τα 44άρια  με εντυπωσίασαν. Παιδιά, μήπως ήρθε η ώρα να σας θαυμάσουμε και σε trophy σαν ζευγάρι? Το ίδιο σκέφτηκα και για ορισμένα άλλα οχήματα που ήταν πραγματικά κορυφαία σε προδιαγραφές. Καλύτερες διαδρομές η 3η & η 4η του Σαββάτου. Ο κόσμος πολύς. Ο Φώτης, ο Πολυδεύκης και όλα τα παιδιά στα Γρεβενά είχαν δουλέψει για μήνες για να στήσουν αυτό το event. Η ανταπόκριση του κόσμου από όλη την Ελλάδα και οι έπαινοι που απέσπασε ο αγώνας είναι η μόνη τους ανταμοιβή. Να προσθέσω κι’ εγώ το δικό μας “ευχαριστώ” σε όλα όσα μας προσφέρατε. Μπράβο σας, τι να πω. Βλέπεις μέσα στην κρίση να υπάρχει τόσο μεράκι, τόση διάθεση για έργο, από οικογενειάρχες που είναι γεμάτοι σκοτούρες και ευθύνες. Είναι κάτι που σε γεμίζει ελπίδα.

Ήταν ένα φανταστικό τριήμερο. Επιτρέψαμε σπίτι στις 5 το πρωϊ της Δευτέρας, ίσα-ίσα για μια ανάπαυλα και πίσω στη δουλειά. Αλλά άξιζε τον κόπο. Θα το ξανάκανα με χίλια!

Ένα on board από τον Στρατηγό, δια χειρός Άρη. Δείτε το με τον ήχο τέρμα και σε full screen.

Και μερικές διαλεγμένες φωτό, δια χειρός Μουρατίδη.

Καλή ξεκούραση και ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ!

Mike Miskis

Patmos time lapse video