Επιτέλους, ένα χρόνο μετά, αξιωθήκαμε να βάλουμε και τις τελευταίες φωτογραφίες από το …περυσινό μας ταξίδι!
Αυτό συμπίπτει με την αυριανή μας αναχώρηση για το φετινό μας ταξίδι, το οποίο είναι κάτι το τελείως διαφορετικό. Έτσι νοητά υπάρχει μια συνέχεια στο μυαλό μας, μόλις τελειώνει ένα ταξίδι, αρχίζει το επόμενο…. Μακάρι αυτό να μας συνέβαινε στην πραγματική ζωή, να ήταν ένα συνεχές διαδοχικό ταξίδι!
-
- Αφήσαμε πίσω μας την Άκαμπα και πήραμε τον δρόμο για την Πέτρα, ένα από τα 7 νέα θαύματα του κόσμου!!!
-
- Ιδιαίτερη προσοχή χρειαζόταν για τις καμήλες…
-
- Το τοπίο της Ιορδανίας μας συνόδευε παντού…
-
- Μετά από αρκετή ώρα περπάτημα σε ανώμαλο δρόμο (άμμος, πέτρες, σκόνες) και τον μεσημεριανό ήλιο από πάνω μας, ΦΤΑΣΑΜΕ επιτέλους στην είσοδο!!!
-
- Συνεχίζουμε το περπάτημα, αλλά τώρα κάπου κάπου συναντάμε και καμιά σκιά και μπορούμε να ξαποστάσουμε λίγο!!
-
- Το αεράκι που έρχεται ανάμεσα απο τους γιγάντιους βράχους είναι φοβερή ανακούφιση μέσα στην ζέστη.
-
- Και περπατάμε , περπατάμε…
-
- Και ξαφνικά, το τέλειο θέαμα μπροστά μας!
-
- Δεν υπάρχουν λόγια…!!!
-
- Όχι, δεν φτάσαμε ως εκεί με τις καμήλες, κάποιοι άλλοι το έκαναν. Τις χρησιμοποιούν οι ντόπιοι ως ταξί για τους τουρίστες!
-
- Χρησιμοποιούν κάθε είδους τροχοφόρο, για την μεταφορά των τουριστών.
-
- …μερικές φορές με επισκευές αμφίβολης αξιοπιστίας…!
-
- Και αφού χορτάσαμε από “Πέτρα” , πήραμε το δρόμο για τη Νεκρά θάλασσα.
-
- Εκεί μας περίμενε άλλη μία έκπληξη. Στο χαμηλότερο σημείο του πλανήτη, 500 μέτρα περίπου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας οι Ιορδανοί βρήκαν άλλον ένα τρόπο ανάπτυξης…
-
- Χτίζοντας πολυτελέστατα ξενοδοχεία όλων των γνωστών αλυσίδων
-
- Σε ένα από αυτά κάτσαμε και εμείς για να δροσιστούμε λίγο…..
-
- Παρά τους φοίνικες και τη θάλασσα, η ατμόσφαιρα ήταν πολύ βαριά και η ζέστη στον ήλιο του μεσημεριού ανυπόφορη….
-
- Ευτυχώς μας σερβίρανε ένα πολύ δροσιστικό χυμό….
-
- Φεύγοντας από την Νεκρά Θάλασσα μας είδαμε άλλο ένα μέρος όπου γίνεται ανάπτυξη….. Η ώρα πέρασε και φύγαμε για το μέρος όπου είχαμε προγραμματίσει να διανυκτερεύσουμε. 14 Αυγούστου 2010 και την επόμενη ημέρα ξημέρωνε Δεκαπενταύγουστος με μια έκπληξη!!!
-
- Πήγαμε για λειτουργία στην ορθόδοξη εκκλησία της Madaba
-
- Ήταν μοναδική η αίσθηση που νιώσαμε μετά από τόσες μέρες μέσα σε ισλαμικές χώρες και έχοντας ζήση την έναρξη του Ραμαζανιού να βρίσκεσαι σε μια ορθόδοξη εκκλησία!
-
- Στο τέλος της λειτουργίας είχαμε την τύχη να δούμε το mosaic map http://198.62.75.1/www1/ofm/mad/index.html
-
- Μετά τη λειτουργία περιδιαβήκαμε λίγο την πόλη που φημίζεται για τα ψηφιδωτά της
-
- Δεν αντισταθήκαμε στον πειρασμό και μπήκαμε και εμείς σε ένα τοπικό μαγαζί….
-
- Φύγαμε από την Madaba με τις καλύτερες αναμνήσεις και πήραμε το δρόμο για τη Συρία. Στο δρόμο μας περάσαμε από την πρωτεύουσα της Ιορδανίας Αμμάν. Εκεί είδαμε μια πόλη δύο κόσμων, μία πόλη των αντιθέσεων
-
- Σκηνές δίπλα σε σύγχρονες πολυκατοικίες….
-
- Εμπορικά κέντρα και πολυκαταστήματα……
-
- …..δίπλα σε φτωχογειτονιές
-
- Επόμενη στάση στη Γέρασα, πόλη γνωστή από την ελληνορωμαϊκή εποχή σαν η Πομπηία της μέσης Ανατολής
-
- ….ή μάλλον ότι έχει απομείνει από αυτήν
-
- Η σύγχρονη πόλη δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο, ούτε χρώμα ούτε άρωμα ανατολής….. Φεύγουμε από την Ιορδανία με μια γλυκιά ανάμνηση μιας χώρας που μας μάγεψε. Ήταν για εμάς η αποκάλυψη του ταξιδιού μας γεμάτη εκπλήξεις!!!
-
- Επιστροφή στη Συρία. Περάσαμε τα σύνορα αργά το απόγευμα και δυστυχώς πέσαμε επάνω στη δύση του ήλιου. Για τους μωαμεθανούς αυτί σημαίνει ότι σταματάνε τα πάντα για να ….φάνε. Είπαμε ζήσαμε το ραμαζάνι……..
-
- Διανυκτερεύσαμε στην τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Συρία, μια πόλη που τότε δεν την ξέραμε καθόλου, που δεν μας εντυπωσίασε καθόλου μα που στις μέρες μας είναι καθημερινά στην επικαιρότητα: Homs
-
- Στη Συρία είδαμε τα πιο παράξενα οχήματα του ταξιδιού μας…..
-
- Homs…..
-
- Κοντά στα σύνορα με την Τουρκία είναι η μονή του Αγίου Συμεών του στυλίτη, την οποία και θελήσαμε να επισκεφτούμε. Στο δρόμο περάσαμε από ένα μικρό χωριό που μας έδωσε θέμα για φωτογραφίες…
-
- Και να το μοναστήρι….
-
- Στο τέλος ήπιαμε τον πιο φυσικό χυμό πορτοκάλι που έχουμε ποτέ πιει.
-
- Εδώ σχεδόν τελείωσε και η περιγραφή μας. Επόμενη στάση ήτα το Goreme στην Καππαδοκία μόνο για ύπνο και μετά σερί Ορεστιάδα στο γνωστό ξενοδοχείο Αλέξανδρος. Δυστυχώς επαγγελματικές υποχρεώσεις επέσπευσαν το ταξίδι της επιστροφής. Ζήσαμε ένα ταξίδι ζωής το οποίο δύσκολα θα ξανακάναμε. Φέτος θα κάνουμε κάτι πιο χαλαρό. Όμως οι προορισμοί είναι εκεί και το ταξίδι δεν πρέπει να σταματά ΠΟΤΕ……..
