Το ταξίδι ξεκίνησε ξαφνικά όπως και η απόφαση που πάρθηκε. Μετά την Ζυρίχη φτάνω λοιπόν στο αεροδρόμιο των Βρυξελών και με ταξί και τρένο πηγαίνω σε ένα προάστειο του , το Soignies.
μετά από πολύ ψάξιμο καταφέρνω να βρώ από που φεύγει το τρένο μιάς και οι πληροφορίες ήταν δυσεύρετες.
η χαρά ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπό μου
στο τρένο γνώρισα μια Ελληνίδα μάνα του εξωτερικού, την κα Σταυρούλα. 50 χρόνια στο Βέλγιο και ο άνδρας της αδικοχαμένος από την κακιά αρρώστια. “ο άνδρας μου έφαγε τα χρόνια του στο ανθρακορυχείο και πέθανε μερικούς μήνες αφότου πήρε την σύνταξή του. Δέν την χάρηκε. Τα παιδιά μου είναι εδώ, η ζωή μου είναι εδώ μα γω σκέφτομαι την Ελλάδα και κλαίω, κάθε μέρα την σκέφτομαι και κλαίω”
φτάνω στην πόρτα του γκαράζ που κρύβει τον “Παρμενίωνα”. Ανοίγει η πόρτα και ….νάτος. Το χρώμα του σαν τα ασημένια μαλλιά του Παρμενίωνα όταν πολεμούσε με τον Μ. Αλέξανδρο. Ά ρε φίλε…πόσο θα ήθελα να σε είχα στο ταξίδι μου στην Περσέπολη, …μέρη γνώριμα για σένα!
ακολουθεί εξονυχιστική (κατα το δυνατόν) έρευνα από μέσα, πάνω, κάτω κ.λ.π.
και η ώρα για test drive…..με τον Olivier
μμμ…. πάει πολύ καλά στον δρόμο…..
..και εκτός δρόμου?? μμμ.. όχι άσχημα..μάλλον θα χρειαστεί να βελτιώσουμε τις αναρτήσεις…..
“- λοιπόν Olivier, αυτό είναι το site μας….
– δηλαδή θα δώ το G Wagen που πήρες σε αυτές τις σελίδες???”
..μετά από ταξίδι 7 ωρών και τριών χωρών (Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Γερμανία), φτάνω στο ξενοδοχείο στο Εsslingen, προάστιο της Στουτγκάρδης. Aύριο το πρωί έχω ραντεβού στην ΟRC.
Tην επομένη το πρωί με περιμένουν στην ORC.
η κουβέντα ανοίγει με την Daniela την κόρη του ιδιοκτήτη Μr Baur. Εντυπωσιάστηκα από τις γνώσεις της για τα αυτοκίνητα!
“- ο πατέρας μου γύρισε χθές από την Μογγολία. Το αγωνιστικό αυτοκίνητο του χάλασε και γύρισε οδηγώντας μόνος του το φορτηγό αφού έστειλε τους άλλους με το αεροπλάνο ” μου είπε!
στα άδυτα της ORC όπου ετοιμάζονται τα αυτοκίνητα για το DAKAR!
..Ωχ!! τί είναι αυτό??? ¨ολο το σκάφος από πλαστικό.
-Τί λάστιχα φοράτε Rolf?
-“255/85/16 και περνάει πάνω από κάθε τρύπα. Οι Ρώσοι δεν μας αφήνουν να πάρουμε μέρος με αυτό στο Transibiria γιατί ξεφτιλίζουμε τα Porsche”
– To ψυγείο?
– “Το ψυγείο είναι πίσω. Ποτέ δεν είχαμε πρόβλημα θερμοκρασίας με το τεράστιο ψυγείο”
πολύ ωραίος ήχος του μοτέρ….
και ποιές το οδηγούν?????
Κορίτσια?????????? Γιά δείτε καλά….!!
αφού ολοκληρώσα την κουβέντα, έφυγα γεμάτος παραστάσεις και στο ξενοδοχείο με περίμενε ένα ήρεμο και γεμάτο σκέψεις απόγευμα….
μετά λοιπόν από ένα τονωτικό (Gingo biloba)
και μιά ενημέρωση για τα τοπικά νέα στην τουαλέτα……
έκατσα να μοιραστώ με τα Filaraka μου την ιστορία….
απόλαυσα την φιλοξενία και…….
χαιρέτισα.
Μα το Θεό, σ’αυτό το ταξίδι γέμισαν τα πνευμόνια μου καινούργια όνειρα…………..
Eδώ τώρα τίθεται το ερώτημα, ποιος είναι ο φωτογράφος ???????
Ε λοιπόν νά……..
George Kounelakis
