Pajero
H3
JKU
LC150
LR110
…. και άλλα όπως Patrol, Range Rover κλπ κλπ: Δεν έχουν όλα την ίδια αισθητική ούτε την ίδια αύρα, αλλά για τους ανθρώπους της περιπέτειας κάποιο από αυτά μάλλον αποτελεί το “απόλυτο-ιδανικό όχημα”. Δεν έχουν όλα την ίδια τιμή, αλλά όλα έχουν τα έξοδα τους στην απόκτηση και την χρήση/συντήρηση. Δεν έχουν όλα τις ίδιες δυνατότητες αλλά για λόγους που έχουν να κάνουν περισσότερο με το μέγεθος και τη “μούρη” παρά με το off road, είχαν γεμίσει την προηγούμενη δεκαετία (αυτά και οι προκάτοχοι τους, τα παλιότερα μοντέλα) τους δρόμους της φτωχής πλην τιμίου Ελλάδος. Τώρα πια, καινούργια μπορείτε να τα βρείτε με ευκολία στα images του Google, όχι όμως και στις ταξινομήσεις του Υπ.Συγκοινωνιών.
Η οικονομική κρίση αλλά και οι ανακόλουθες και παράλογες πολιτικές των τελευταίων χρόνων, φαίνεται πως έπληξαν θανάσιμα την αγορά αυτοκινήτων, με την πτώση σε όλο τον κλάδο να αγγίζει τον Αύγουστο του 2010 το 70% (68,4% για την ακρίβεια) σε σχέση με την ίδια περίοδο του 2009! Και μιλάμε για πτώση 68,4% σε όλες τις ταξινομήσεις, από Smart και Fiat 500 μέχρι… Bentley. Η πτώση στα μεγάλα οχήματα είναι πολύ μεγαλύτερη, με τα Fullsize 4X4 να έχουν κυριολεκτικά πιάσει πάτο.
Στα πιο εκκεντρικά και κάπως militaire μοντέλα, όπως τα JK Unlimited και Defender 110, οι πωλήσεις έχουν φτάσει στο “στατιστικά ανύπαρκτο” του τύπου 2 ή 3 οχήματα το μήνα σε όλη την Ελλάδα. Στην ίδια μοίρα και το Hummer H3.
Στα πιο πλουμιστά και πολυτελή μοντέλα, LC150 και Pajero, παρόλο που προσφέρουν ιαπωνική αξιοπιστία δεν δείχνουν να κερδίζουν την προτίμηση των αγοραστών. Οι πωλήσεις πηγαίνουν περισσότερο στα πολυάριθμα γερμανικά SUV, στο ίδιο ή υψηλότερο κόστος. Έχουν ακριβύνει κιόλας, ιδίως το LC, και δεν δείχνουν να τα καταφέρνουν σε αυτό το sector της αγοράς. Συνολικά οι πωλήσεις και σε αυτή την κατηγορία είναι ελάχιστες, περίπου στο 1/5 των αντίστοιχων του ’09.
Η αγορά των Pick-up αλλά και των 2λιτρων SUV επιβιώνει με λιγότερες απώλειες, δείχνοντας ότι, σε περιόδους κρίσης οι αγοραστές επιλέγουν με βάση την σχέση κόστους/απόδοσης και με τη λογική, όχι με το συναίσθημα. Και εδώ όμως υπάρχει τεράστια πτώση, απλά δεν μιλάμε για ολική καταστροφή όπως στην κατηγορία των μεγάλων 4Χ4.
Για τα μεταχειρισμένα ας μη το συζητάμε. Υπέροχα αυτοκίνητα περιπέτειας, που πριν λίγα χρόνια κόστιζαν “της κούτας” όσο ένα μικρό διαμέρισμα, τώρα πουλιούνται σαν μεταχειρισμένα -κυριολεκτικά- φτηνότερα από ένα καλό ρολοϊ.
Η τιμή των καυσίμων, τα τέλη, το τεκμήριο, το κόστος συντήρησης, έχουν ρίξει τις τιμές στο ίδιο επίπεδο με αυτό των μικρών αυτοκινήτων πόλης, της ίδιας ηλικίας. Λόγω της κατασκευής τους, τα περισσότερα από αυτά είναι ακόμα καινούργια από μηχανικής άποψης. Μεγάλα 4Χ4 ηλικίας 7-12 ετών προσφέρονται στο 10% της τιμής που είχαν καινούργια και μένουν απούλητα. Το μόνο κακό είναι πως τα περισσότερα είναι βενζινοκίνητα. Το κόστος κτήσης τους είναι σήμερα χαμηλότερο από το κόστος χρήσης τους. Σίγουρα είναι πολύ χαμηλότερο από το κόστος μιας ολοκληρωμένης off-road προετοιμασίας και εξοπλισμού για ένα τέτοιο όχημα. Η απόκτηση ενός τέτοιου οχήματος (άπιαστο όνειρο για πολλούς offroaders τα πρηγούμενα χρόνια), φαντάζει σήμερα πολύ απλή υπόθεση, η συντήρηση του όμως παραμένει ακριβή, γι’αυτό και δεν πουλιούνται.
Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες. Από την άλλη, τα πρηγούμενα χρόνια ο Ελληνάρας το είχε παρακάνει. Η παρέλαση των τζιπ στους δρόμους της πρωτεύουσας (προς τα Β.Π. ιδίως) ήταν λίγο σιχαμένη… Το κακό είναι πως αυτή η μιζέρια που επικρατεί τώρα στον τομέα, αφενός αντικατοπτρίζει τη γενικότερη παγωμάρα στον τζίρο της αγοράς, αφετέρου έχει σαν αποτέλεσμα πολλές χαμένες θέσεις εργασίας στους dealers και όσους δραστηριοποιούνται στο χώρο.
Mike Miskis
