it’s a wonderfull world…

Παρασκευή βράδυ.
Oι φίλοι μας Παναγιώτης Σιδέρης, Γιάννης Αθανασίου και η παρέα τους βρίσκονταν στην Οίτη, σε event (όχι αγώνα) της Ironteam.
Εμείς είμαστε στην Αθήνα, για ΠΣΚ «ανάπαυλας και ξεκούρασης»
Το teras στο γκαράζ, περίμενε αγάπη, στοργή και… προπόνηση.
Τότε ο Μουρατίδης αποφασίζει, αντί να κάτσει σπίτι του στη Θες/κη για ξεκούραση, να μας κάνει επίσκεψη-έκπληξη στην Αθήνα…
Αυτόματα συναντήσεις και δουλειές κανονίζονται, και το ΠΣΚ «ανάπαυλας και ξεκούρασης» γίνεται ΠΣΚ προπόνησης στην Οίτη με το teras, μαζί με το «καταδρομικό XJ» με Ντίνο, Βλάσση και Πάνο.
Όχι τίποτε άλλο, ξέραμε ότι θα βρίσκαμε και καλή παρέα εκεί!!!

Ένα διήμερο που είχε απʼόλα…
Δραστηριότητα μαζί με την παρέα της Ironteam….
Χαρήκαμε πολύ για τους καλούς ανθρώπους που είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε, και για το ότι την Κυριάκη το βράδυ βγάλαμε όλοι μαζί ένα «μίνι φαράγγι», μια πανέμορφη διαδρομή.
Ελπίζουμε να ξαναβρεθούμε με όλους τους συμετέχοντες στο event.

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

nomad_20061125_1622.jpg

nomad_20061125_1628.jpg

DSC_0134.jpg

nomad_20061125_1579.jpg

DSC_0134.jpg

nomad_20061125_1609.jpg

nomad_20061125_1610.jpg

nomad_20061125_1613.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

nomad_20061125_1684.jpg

nomad_20061125_1687.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

nomad_20061126_1766.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0145.jpg

DSC_0166.jpg

DSC_0173.jpg

DSC_0190.jpg

DSC_0195.jpg

DSC_0199.jpg

nomad_20061126_1793.jpg nomad_20061126_1791.jpg

DSC_0207.jpg

nomad_20061126_1795.jpg

nomad_20061126_1798.jpg

nomad_20061126_1799.jpg

DSC_0212.jpg

DSC_0214.jpg

DSC_0225.jpg

Προπόνηση…
Το Σάββατο, κιʼενώ η υπόλοιπη παρέα επέστρεφε σιγά-σιγά στον πολιτισμό, βρήκαμε ένα κομμάτι από τα ομορφότερα που μπορεί να φτιάξει η φύση για offroad προπόνηση, και μείναμε στο βουνό μέχρι που βράδιασε. Ψάξαμε τα όρια στο teras. Πραγματικά απίθανο κομμάτι!!! Είχαμε και την «ξάπλα» μας στο δεύτερο πέρασμα… Ooops!! είπαμε, το ψάξαμε. Έκανε και ο Ντίνος το πέρασμα… Ντινάρα, αυτό θα το θυμάσαι καιρό!! Δημήτρη, Ανδρέα, Βασίλη, Στελάκο, μακάρι να ήσασταν μαζί…

nomad_20061125_1696.jpg

DSC_0134.jpg

nomad_20061125_1737.jpg

nomad_20061125_1704.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

Και, όπως κάθε φορά, η ομορφιά του βουνού εξαφάνισε την κούραση, και μας έκανε να νιώσουμε τόσο τυχεροί που μπορούμε και ζούμε τέτοιες εμπειρίες, σε τέτοιο μαγικό σκηνικό.

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

nomad_20061125_1718.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

DSC_0134.jpg

Mike Miskis

Στελάκο…

nomad stel1.jpg

Χρόνια πολλά φίλε μας!!!

Mike – Άννα
Mike – Ζωή

thursday blues

Σήμερα είμαι λίγο άκεφος.
Η nomad-ίωση θα φταίει, σίγουρα.
Πέμπτη, με βροχερό καιρό, χωρίς δραστηριότητα για το ΠΣΚ, πως να μην είμαι άκεφος…

Λες και η τύχη παίζει με τη διάθεση μου σαρκαστικά, σερφάροντας στο site μας, έπεσα πάνω στο post που είχε γράψει ο Πάνος μετά τις πρώτες δοκιμές που είχαμε κάνει στη Θεσσαλονίκη με το Teras.
Έχουν περάσει ακριβώς οκτώ μήνες.

teras.jpg

Από τη μία μου φαίνονται λίγοι, “μόνο οκτώ μήνες!!”… βλέπετε έχουν αλλάξει τόσα από τότε… Ευτυχώς οι αλλαγές είναι στην πλειοψηφία τους ευχάριστες.

Από την άλλη όμως μου φαίνονται πολλοί.
Πότε πέρασαν κιόλας!!
Αν σκεφτεί κανείς ότι αυτό το project το ονειρευόμασταν χρόνια, μετά επί ενάμιση χρόνο μετράγαμε τις μέρες και τις ώρες για να τελειώσει, και μετά… τίποτα. Κανένας αγώνας πέραν της δοκιμής του Έβρου, αναβολή των Mad και Trophy της Άνοιξης, αναβολή της συμμετοχής στο Transylvania Trophy, απουσία από το Thessaloniki Trophy λόγω του ατυχήματος… Κυρίως όμως, η “αντικατάσταση” του μακριού Cruiser από το κατά πολύ ικανότερο Jeep καθιστά την παρουσία του Teras μη αναγκαία στις δραστηριότητες μας, και την όλη διαδικασία της μεταφοράς του με το τρέϊλερ κλπ, ίσως αχρείαστη.
Τα ζητούμενα μας, σαν ομάδας, είναι πολύ διαφορετικά από αυτά της παρέας του Χορτιάτη. Δεν λέω αν είναι καλύτερα ή όχι, απλά είναι διαφορετικά και σίγουρα πιο “μακρινά”. Για προπόνηση στην Αττική θα βγω μόνο όταν δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω και, με τις δραστηριότητες της ομάδας να πυκνώνουν, αυτό σπάνια συμβαίνει, ευτυχώς. Εκτός αυτού, η Αττική, σαν προπονητικό πεδίο, είναι σαφώς κατώτερη του Χορτιάτη. Έτσι το πολυαναμενόμενο, και πανάκριβο, θηριάκι, ζήτημα είναι αν μέσα στους οκτώ μήνες της ζωής του έχει κάψει… τρία ρεζερβουάρ βενζίνης!! Κάθεται σκεπασμένο στο γκαράζ και περιμένει..τι??

Αν ήξερα την εξέλιξη των γεγονότων δεν ξέρω αν θα είχα αποφασίσει να μπω σʼαυτή την δαπάνη ενέργειας και πόρων. Από την άλλη, όπως λεέι και ο Βλασσάκος, το Teras έχει συλλεκτική αξία. Έλα όμως που δεν είμαι συλλέκτης…

Μπορεί να φταίει η ακεφιά της Πέμπτης. Αρκετά σας ζάλισα.
Mike Miskis