Γεωργία (საქართველო)

Εισαγωγή

Είχα στο πρόσφατο παρελθόν την ευκαιρία να ταξιδέψω για μια βδομάδα στη Γεωργία. Αξίζει να σας κάνω μια σύντομη παρουσίαση. Βρίσκεται στην περιοχή του Καυκάσου και συνορεύει βόρεια με την Ρωσία (κατά μήκος της Οροσειράς του Καυκάσου που αποτελεί και το φυσικό σύνορο) και νότια με τη Τουρκία, την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Δυτικά βρέχεται από τη Μαύρη Θάλασσα. Η έκτασή της είναι περίπου η μισή της Ελλάδας και ο πληθυσμός, που κατά 85% είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, είναι 5,5 εκατομμύρια.

Η Γεωργία κατοικείται συνεχώς από τη Λίθινη εποχή. Τα πρώτα γνωστά βασίλεια στο έδαφος της σημερινής Γεωργίας είναι η Κοχλίδα (γνωστή από την Αργοναυτική εκστρατεία) και η Ιβηρία. Η ιστορία της όπως φαντάζεστε πολυτάραχη (Πέρσες, Άραβες, Οθωμανοί, Μογγόλοι, Ρώσοι, Μπολσεβίκοι και πάλι Ρώσοι) με σημαντικά γεγονότα που έρχονται μέχρι τις μέρες μας με την κρίση του 1990 και του 2008 επί των διαφιλονικούμενων εδαφών της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας αντίστοιχα. Οι δύο περιοχές που ανοίκουν ακόμα τυπικά στην Γεωργία επιχειρούν κατά καιρούς τον τελευταίο αιώνα να ανεξαρτητοποιηθούν με τα γνωστά αποτελέσματα. Πόλεμοι, εθνοκαθάρσεις, ακρότητες, πρόσφυγες, πόνος και θάνατος κάτω πάντα από το άγρυπνο βλέμμα και την επιλεκτική καθοδήγηση και παρότρυνση από τις μεγάλες σύγχρονες δυνάμεις Ρωσία και ΗΠΑ.

Η Γεωργία είναι μια πανέμορφη χώρα. Έχει στοιχεία από Βουλγαρία, Ρουμανία και Ελλάδα ταυτόχρονα. Ο Καύκασος είναι πραγματικά επιβλητικός. Υπέροχη φύση με καταπράσινες κοιλάδες και μεγάλα ποτάμια με μικρές, γλυκές πόλεις στις όχθες τους και με διάσπαρτους μυστηριώδεις μεσαιωνικούς πύργους, κάστρα και επιβλητικές εκκλησίες σε μοναδικές τοποθεσίες.

Η μεγάλη έκπληξη όμως είναι οι Γεωργιανοί που με το ταμπεραμέντο τους θυμίζουν περισσότερο Μεσόγειους. Ο Τζον Στάϊνμπεκ μετά από ένα ταξίδι του στη Γεωργία μαζί με τον Ρόμπερτ Κάπα, λίγο πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, είχε γράψει ενθουσιασμένος ότι κόντεψε να πεθάνει από το χορό, το τραγούδι, το φαγητό και το ποτό. Η οριστική επιβεβαίωση ήρθε λίγες μέρες αργότερα όταν η φασαρία που συνάντησα στα εστιατόρια της Τιφλίδας μπορώ να πω ότι κάλλιστα συγκρίνεται με τη καλύτερη φασαρία που μπορούμε να κάνουμε εμείς στην Ελλάδα 🙂 . Εντυπωσιακή είναι επίσης η θρησκευτικότητα των Γεωργιανών. Δεν θυμάμαι να έχω δει ποτέ τους άντρες στα καφενεία να σηκώνονται για να κάνουν το σταυρό τους όταν χτυπάει καμπάνα ή όλες τις γυναίκες στις κατάμεστες εκκλησίες με μαντήλι στο κεφάλι.

Άλλη μεγάλη έκπληξη που αξίζει ειδική μνεία. Τα Γεωργιανά κρασιά. Υπέροχα!

Χάρτες της Γεωργίας (Ο δεύτερος είναι στα Γεωργιανά για να πάρετε μια εικόνα του ιδιαίτερου αλφαβήτου):

georgia_map

 

map_of_georgia

Επόμενη σελίδα: Mtskheta (მცხეთა)

(Το άρθρο είναι χωρισμένο σε 7 μέρη/σελίδες για ευκολότερη ανάγνωση. Χρησιμοποιήστε το λινκ ακριβώς από πάνω για να δείτε την επόμενη σελίδα ή το ευρετήριο που ακολουθεί)

Ευρετήριο άρθρου:

  1. Γεωργία (საქართველო) – Εισαγωγή
  2. Γεωργία: Mtskheta (მცხეთა)
  3. Γεωργία: Georgian Military Highway (საქართველოს სამხედრო გზა)
  4. Γεωργία: Tbilisi (თბილისი)
  5. Γεωργία: Gori (გორი)
  6. Γεωργία: Borjomi (ბორჯომი)
  7. Γεωργία (საქართველო) – Επίλογος
A good read
Posted in: Travel | No Comments »
  • 86468
  • Αφορμή για το σχόλιο αποτέλεσε ένα άρθρο στο expeditionportal το οποίο μοιράστηκε μαζί μας ο Χρήστος.  Για να βγάλει νόημα, please διαβάστε πρώτα το άρθρο και μετά το δικό μου σχόλιο.

     

    My comment on A2As  article about staying safe on international overland journeys:

    First af all it’s a useful read, since it clearly sets Overlanding apart from other types of traveling (even from those with some off roading build into them).

    So here we’re talking about adventure traveling in third world countries.

    While I agree with the general approach of the author, I can tell from my experience that in some cases things can turn out otherwise, or be driven differently depending on your and your team’s mood.

    In central Asia, northern Africa and eastern Europe (never been to south America) sometimes you have to bribe. Straight out. If you refuse to, you simply cannot get on with your journey. If you play it dump like the author advises, you’ll end up loosing much more than money. Police stations, public offices and the like are places you have to avoid as much as it is possible so, sometimes, you have to improvise and work your way through by less politically correct means (also, it doesn’t matter if the public servant you’re facing is skinny, fat or whatever, but I’m sure this was put into the text to lighten it up a bit 🙂 ).

    Driving:
    Yes, you have to be cool and VERY aware of your surroundings when driving but you can also use a little bit of aggression. If not, you won’t be able to progress. Respect the size of bigger vehicles but at the same time use the size of your own vehicle to intimidate all smaller ones. This is the way local people function so, if you go there and drive like you’re in Berlin, well, you’re gonna stay there for a long time.

    Another one:
    By staying in your base camp at night, you’re sure avoiding all shorts of potentially dangerous contacts. But at the same time you’re maybe giving away the best part of your journey. I’ve been through some night courses so intense and memorable, maybe not as safe as having dinner in the camp or hotel but hey, these are the moments I still favor and remember. All the magic and the tension of such a journey really unfold after sunset.

    At his point I must say that if the team consists of families with children, one has to be a million times more careful and conservative all the time. It’s really up to you and your team to decide. But it’s clear that there is life to be had out there at night.

    Points I agree with:
    Keep clear of alcohol and drugs at all costs / do not overload your vehicle or at least try to keep some common sense to overloading it / chances are you will never encounter any hostility at all but you have to be mentally and physically prepared / establish your priorities in an evasive situation and do drills prior to embarking on such a journey / always keep some cash and a copy of your passport on your body and away from your wallet / never, never give in to anger and arrogance.

    To sum it up, go do it. There’s no need to over-dramatize it. But go prepared. Don’t delude yourself that it’s like traveling to a western country. It’s different in many ways. After all, it’s the chance you get to blend in with cultures and ways of life so different than our own, what makes overlanding so awesome

    Mike Miskis

    Καλημέρα σε όλους 🙂

    Easy riding

    Να πω την αμαρτία μου, βαριέμαι τα off road videos από εξορμήσεις ή αγώνες. Με εξαίρεση 2-3  του ΚΟΗ και κάτι Αυστραλέζικα. Ακόμα και αυτά με τον εαυτό μου σε Trophy  – αλλά αυτό εντάσσεται στις περιπτώσεις, όπου ο σκηνοθέτης δεν αξιοποιεί σωστά τον πρωταγωνιστή 🙂

    Οπότε με εξέπληξε ευχάριστα το βίντεο του Γιώργου από το πρόσφατο ταξίδι μας! Ίσως το επαγγελματικό του know-how να έπαιξε ρόλο στο ότι δεν προσπάθησε να περιγράψει κάτι ή να δείξει την όποια δράση, αλλά άφησε τον καιρό, το τοπίο και το μονότονο “ββββουπ” των καθαριστήρων να δώσουν το τέμπο.

    Μην το δείτε τώρα. Το βράδυ σε HD screen, με μια γουλιά malt είναι πιο καλά.

    Thank you George!

    Mike Miskis