Η προγραμματισμένη διαδρομή στο Νεραϊδοχώρι όπως είναι φυσικό δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί από ένα αυτοκίνητο (περισσότερα στο τέλος). Μετατράπηκε σε εξερεύνηση με κατεύθυνση νότιο-ανατολικά ακολουθώντας τους δασικούς παράλληλα με το Ε4. Έτσι μετά το φράγμα της Μεσοχώρας πήραμε τα βουνά και μετά 130χλμ. και 6 περίπου ώρες φτάσαμε στα Άγραφα και στην φιλοξενία της κυρία Νίκης. Την επομένη συνεχίσαμε προς Καρπενήσι-Κρίκελο-Γραμμένη Οξιά με κατάληξη τα Βαρδούσια. Τα χωμάτινα χλμ. συνολικά πολλά (260;) αλλά η παρέα, η φύση και το Cuiser φρόντισαν για να μείνει η διάσχιση αξέχαστη!
Στο ρέμα που είχα προτείνει να κάνουμε δοκιμάσαμε το αρχικό κομμάτι, το cruiser κινήθηκε απροβλημάτιστα, προχωρήσαμε αρκετά αλλά η δυνατή βροχή και σύνθεση της ομάδας μας απέτρεψαν απ΄το να ζορίσουμε την κατάσταση. Στην κοίτη έχει μεγάλες πέτρες και γούρνες και χρειάζεται καλή προετοιμασία και “πολεμικά” οχήματα για να ολοκληρωθεί. Ο Νικόλας όμως εξέφρασε αντίθετη άποψη. Κοιτώντας το ρέμα είπε χαρακτηριστικά:
“Το ποταμάκι έιναι πανευκολούρα, θα περάσουμε δυο-τρία κοτρωνάκια και φτάσαμε!”
Η Τατιάνα όμως δεν παρασύρθηκε από τον ενθουσιασμό του αδελφού της και μας ρώτησε:
“Πού είναι οι υπόλοιποι nomads; γιατί δεν ήρθαν;”
Θα έρθουν Τατιάνα και Νικόλα και τότε θα δούμε!…
Παναγιώτης
