UPDATE 04/2ου: Ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες για Trophy Έβρου και TAT

Δύο events-ορόσημα για το Extreme Off Road σε Ελλάδα και Ευρώπη, ο αγώνας του Έβρου και αυτός του ΤΑΤ.
Απόλυτοι προορισμόι για τους αγωνιζόμενους, αλλά και αγώνες με φανατικούς φίλους, που τους παρακολουθούν είτε από κοντά έιτε από την κάλυψη των media του χώρου.

Ο αγώνας του Έβρου θα μπορούσε να είναι διάσημος και εκτός Ελλάδας, γεγονός που θα βοηθούσε και την οικονομία της περιοχής στην οποία διεξάγεται.

Το ΤΑΤ αντίθετα απολαμβάνει την προβολή που του αξίζει. Στη Deva τις μέρες του αγώνα “δεν πέφτει καρφίτσα” από τον κόσμο και όλοι όσοι ασχολούνται με το Off Road στη Ευρώπη ξέρουν για αυτό το Trophy. Αυτό δεν συμβαίνει τυχαία: οι συντελεστές του αγώνα αφιερώνουν χρόνο και ενέργεια στην επικοινωνία, με επαγγελματική φιλμογράφηση και μοντάζ του DVD του αγώνα, προβολές για τα media σε πόλεις της Ευρώπης, συνεχή παρακολούθηση στα blogs και το facebook και με άριστες παροχές στους δημοσιογράφους που καλύπτουν το event.
Στον Έβρο, τα πράγματα είναι διαφορετικά: οι οργανωτές κάνουν εκπληκτική δουλειά στο αγωνιστικό κομμάτι αλλά δεν υπάρχει κανείς να προβάλει τον αγώνα. Η μεγαλύτερη διαφήμιση γίνεται από τις εντυπώσεις των αγωνιζομένων. Εκτός αυτού, υπάρχει μόνο μια στοιχειώδης ενημέρωση από τα forum.

Ο μόνος λόγος που κάνω τη σύγκριση είναι ότι θα ήθελα πολύ η Ελλάδα να είχε το δικό της διεθνές Trophy. Σίγουρα υπάρχουν παράμετροι που μόνο οι οργανωτές γνωρίζουν, αλλά αυτό που εμείς διαπιστώνουμε κάθε χρόνο είναι πως το δύσκολο κομμάτι “το ‘χουν”: αυτό που προσφέρουν στους αγωνιζόμενους από το 2007 και μετά είναι πραγματικά απίστευτο.

UPDATE:

Το video του TAT2011:

.
Επίσης, από τον Έβρο (που φέτος θα προβληθεί απ’ότι μαθαίνω στα πρότυπα των ευρωπαϊκών trophies), το poster:


.
και η σελίδα στο facebook:
http://www.facebook.com/home.php#!/pages/Evros-Adventure-Trophy-2011/147780465276261

28-4ου / 01-5ου / 2011: Δημήτρηδες και λοιποί, καλή δουλειά, όπως μπορούμε είμαστε κοντά σας.

9-15-07ου / 2011: Ionut, Zina, godspeed, i hope not for the last time.

Mike Miskis

Transylvania 2011

Η αρχή ενός παραμυθένιου ταξιδιού... και μιας εμπειρίας ζωής!!!

“Κάποιοι για τρίτη συνεχόμενη φορά θέλανε να δούνε τα ίδια βουνά, τα ίδια χωριά και να ακολουθήσουνε τα ίδια αλλά και καινούργια tracks. Μια εμπειρία που θα μείνει χαραγμένη στις μνήμες όλων μας για πολύ καιρό ακόμα. Μια εμπειρία που όλοι θέλουμε να ξαναζήσουμε…Μια εμπειρία ζωής!
Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου του 2010 όλο το πλήρωμα αποτελούμενο από ένα Defender, ένα Wrangler, ένα Land Cruiser, ένα Wrangler Rubicon και ένα Audi All Road είναι έτοιμο να αναχωρήσει με προορισμό το Malacrav.
Στάσεις δύο: Σέρρες και Βουκουρέστι. Σέρρες για να δούμε κάποιες γνώριμες φυσιογνωμίες, να περάσουμε μια διαφορετική πρωτοχρονιά αλλά και για να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας γιατί η επόμενη στάση φαντάζει πολύ μακριά. Διασχίσαμε τη Βουλγαρία και φτάσαμε στο Βουκουρέστι κατά 30 ευρώ φτωχότεροι…μικρό όμως το κακό για πέντε αυτοκίνητα! Στο Βουκουρέστι καλωσορίσαμε στην παρέα μας ένα ακόμα Defender (ρουμάνικο αυτή τη φορά) και ανταλλάξαμε το Audi με το Discovery…
Επόμενη στάση Malacrav!
Ο πρίγκιπας Κάρολος και η φαμίλια, παραχώρησαν για λίγο τα δωμάτιά τους σε δώδεκα ενήλικους και ένα λιλιπούτειο μελλοντικό nomad. Η Reggine φρόντιζε να μας κρατάει όλους χορτάτους και υγιείς με τις υπέροχες σπιτικές συνταγές της. Συνταγές που θα προσπαθήσουν να αναδυθούν από τα ελληνικά χέρια της κυρίας Ελένης.
Το πρόγραμμα ήταν καθημερινά το ίδιο αλλά η διαδρομή που ακολουθούσαμε δεν ξέραμε τι μας επιφυλάσσει! 8.30 χτύπαγε για τους περισσότερους το ξυπνητήρι και για κάποιους άλλους έμπαινε στο snooze μέχρι να καταφέρουν να σηκωθούν. Ύστερα από ένα πλήρες πρωινό ήμασταν έτοιμοι να ξεναγηθούμε στα υπέροχα βουνά της Τρανσυλβανίας και να συναντηθούμε με μερικά ελάφια.
Χάρη στον Ionut ανακαλύψαμε πολλά μαγικά μονοπάτια. Ζήσαμε καταστάσεις που δεν περιμέναμε να ζήσουμε, που δεν μπορούμε να περιγράψουμε αλλά μπορούμε με βεβαιότητα να ευχαριστήσουμε για τους δικούς μας λόγους τους υπέροχους κατοίκους της Τρανσυλβανίας.
Στην επιστροφή οι φίλοι μας οι Ρουμάνοι δε μας άφησαν έτσι εύκολα να φύγουμε από τα σύνορα, εμείς τους “κεράσαμε” ένα γεύμα και γυρίσαμε στην Αθήνα κατά 100 ευρώ φτωχότεροι. Είμαστε όμως πλουσιότεροι σε αναμνήσεις, εικόνες, εμπειρίες αλλά και γνώσεις καθώς το Trivial είχε το βράδυ την τιμητική του με τον Γιάννη να σκοράρει αλλεπάλληλα…!

Η Ρουμανία, είναι μια χώρα όμορφη αλλά και διαφορετική. Όπως και να το δούμε είναι ένας άλλου τύπου προορισμός, που πραγματικά αξίζει τον κόπο, με οποιαδήποτε αφορμή…”

Το ταξίδι από τα μάτια ενός μέλους της παρέας, που σίγουρα, δεν έχει ξαναζήσει, και που ούτε καν είχε διανοηθεί να ζήσει, αντίστοιχες Νομαδο εμπειρίες…!!!

Το ΠΣΚ αυτό ήταν… από τ΄ Άγραφα!

Δεν μπορούσε να ξεκινήσει πιο όμορφα η χρονιά…μ’ ένα μαγικό σαββατοκύριακο που τα είχε πραγματικά όλα,…
την τρελή παρέα με τα φιλαράκια (δυστυχώς όχι όλα),το καταφύγιο,τα ψησίματα,την super διαδρομή του Σαββάτου,την
γνωριμία με 3 εξαιρετικά παιδιά τον Χρηστο,τη Φαίη και τον υιό Δημήτρη και την ακόμα πιο super διαδρομή της
Κυριακής.
Ακόμα έχω μέσα μου την γλυκιά αίσθηση της άφιξης της Παρασκευής στο τεράστιο τζάκι του καταφυγίου με όλα τα
φιλαράκια μαζεμένα, το νονό, τον θείο Αντρέα ,την Κικίτσα,τον Σοφοκλέα, τον Billάρα με την Κωνσταντίνα και το
φοβερό Φιλιππάκι,τον Θοδωρή και φυσικά τον σταρ των στάρς τον super Ντινέλο…
..και όχι δεν θα σας πω ποιά λέξη που μου έρχεται στο μυαλό..
Ακόμα έχω στη μύτη μου την υπέροχη μυρωδιά του έλατου στο μαγικό βουνό…στο αρχαίο,κατεστραμμένο και πλήρως
εγκαταλειμένο track,πού ύστερα απο πολύ περιπέτεια καταφέραμε και το ενώσαμε με μία σαρωτική και λόγω του
προχωρημένου της ώρας κυκλωτική κίνηση…μια πολλή όμορφη διαδρομή με αρκετή λάσπη,πολλά πεσμένα δέντρα, κι ενα
μικρό αλλά αδησώπητο ρέμα.
Σάββατο βράδυ, κι επιστροφή στο καταφύγιο (Βασίλη χαρήκαμε πολύ για την γνωριμία) εν τω μέσω δυνατής χιονοθύελλας με
τους 3 καινούργιους φίλους να μας περιμένουν…και πρωινό κυριακάτικο ξύπνημα στο λευκό τοπίο…υπεροχη αίσθηση.
Για τη διαδρομή της Κυριακής δεν έχω σχόλια…κόλαση με όλη τη σημασία της λέξεως,σε ένα καταπληκτικό κομμάτι…
που σχεδόν το τελειώσαμε, αλλά δεν γυρίσαμε πίσω, και που τώρα μου έχει αφήσει την πολύυυ γεμάτη αίσθηση του
συνολικού επιτεύγματος της ομάδας.

Καλή χρονιά φιλαράκια μας
Κωστής – Ναυσικάκι – πρασινοΜουντζουράκι