Ανατρέχοντας για λίγο στην ιστορία της ομάδας, μου ήρθε η διάθεση να ευχηθώ φέτος “Καλό Πάσχα” αναδημοσιεύοντας δύο παλιότερες στιγμές από το site μας.
Η πρώτη είναι από το αξέχαστο Πάσχα του 2004 στην Κερκίνη. Tότε η ομάδα δεν είχε ακόμα ιστορία, ούτε ξέραμε τι είδους ιστορία θα γράψει.
Είχε όμως αυτό που της έδωσε αργότερα την ιστορία της: Πάθος, αγάπη, ανθρώπους με παρελθόν, με μέλλον… και με λίγη τρέλα.
Μουρατίδης & M151:
Η δεύτερη είναι από το Πάσχα του 2009.
Ο Πάνος έδινε μάχη για τη ζωή του στο ΚΑΤ και ο καθένας μας βίωνε το Πάσχα όπως του υπαγόρευε η ζωή του και η συνείδηση του.
Μας περίμεναν τρία χρόνια απίστευτης οικονομικής και κοινωνικής ανηφόρας. Εγώ και η Άννα θα βλέπαμε την Τάτη να μεγαλώνει. Ο Πάνος θα έβλεπε τη μάχη του να κερδίζεται. Θα ζούσαμε νίκες και ήττες, ταξίδια, δραστηριότητες, ζυμώσεις, χωρισμούς και αλλαγές. Τότε όμως δεν ξέραμε τίποτα από όλα αυτά.
Το post μας θυμίζει το αξεπέραστο ποιήμα του Κ. Βάρναλη “οι πόνοι της Παναγιάς”
Πάσχα 2012. Είμαστε ακόμα ζωντανοί και είμαστε ακόμα στη σκηνή.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!
Mike Miskis
