Οι καιροί είναι δύσκολοι…. Όλοι το ξέρουμε. Πλην όμως, κάποιοι λίγοι συνεχίζουμε….
Keep walking Nomads!
-
- Το πρωί του Σαββάτου υπήρχε μία μυστηριώδης καταχνιά…
-
- Η λιμνη Δόξα με το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου.
-
- Ούτε ταξί δεν γεμίζαμε…
-
- Ωστόσο, η νέα γενιά των Nomads εκκολάπτεται!
-
- Στάσου αγόρι μου να σε βγάλω!
-
- Φεύγοντας από τη λίμνη Δόξα είχαμε το φιλόδοξο σχέδιο να ακολουθήσουμε έναν δασικό δρόμο προς Ζαρούχλα. Τα ανεμοσούρια όμως έκαναν σύντομα την εμφάνισή τους.
-
- Δεν πτοηθήκαμε όμως. Έχοντας το παγοθραυστικό του κυρίου Γιασημάκου μπροστά, διατηρήσαμε την αισιοδοξία μας.
-
- Ο Αντρέας, πάσχοντας – μεταξύ άλλων – από ανεπάρκεια ιπποδύναμης, ακολουθούσε τη μέθοδο της γάτας…
-
- …μέχρι που έπεσε στο καλυμμένο από χιόνι χαντάκι.
-
- Ρε που έμπλεξα γέρος άνθρωπος… Ο σοφός λαός το έχει πει άλλωστε, ο γέρος θα πάει είτε από πέσιμο είτε από χέσιμο.
-
- Ο Λευτέρης σε ρόλο μετρητή βάθους χιονιού.
-
- Ο Αντρέας συνεχίζει τη μέθοδο της γάτας, αφού του υπέδειξα το σωστό πάτημα φυσικά.
-
- Ο Χρήστος, με τα προσόντα που διαθέτει (μην πάει ο νους σας στο πονηρό), είχε άλλη προσέγγιση.
-
- Κάποια στιγμή, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε μία κατηφορική κοπάνα, προκειμένου να αποφύγουμε το πολύ χιόνι…
-
- Όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, το μόνο που καταφέρναμε εκείνη τη στιγμή ήταν να χωνόμαστε όλο και πιο πολύ σε έναν κατηφορικό δρόμο, τον οποίο σύντομα θα αναγκαζόμασταν να ανεβούμε…
-
- Όταν στην κατηφόρα φυτεύθηκε και ο Χρήστος, κάπου εκεί συνειδητοποιήσαμε ότι έπρεπε να γυρίσουμε. Μια κουβέντα ήταν αυτό… Το ότι οι εργάτες δούλεψαν υπερωρίες είναι περιττό να αναφερθεί.
-
- Μέχρι και κομάντο γίναμε!
-
- Κάπου εκεί που τραβιόμασταν, έσπασε και το σχοινί του Αντρέα. Μέσα σε όλα δηλαδή, είχαμε να αντιμετωπίσουμε και το αναξιόπιστο αυτοκίνητο του συνταξιούχου αγώνων trophy.
-
- Το pagero στη γνώριμη στάση του, με ανοιχτό καπό. Εν τω μεταξύ δεν είχε πάρει μαζί του ούτε κατσαβίδι!
-
- Αφού αντικαταστήσαμε το σπασμένο σχοινί με ένα ολοκαίνουργιο που του έδωσα, συνέχισε μας καθυστερεί.
-
- Όπως πάντα με στωικότητα αντιμετωπίζω την κατάσταση.
-
- Μέχρι και το Μαριεττούνι έριξε τρελό μεροκάματο! Η αλήθεια είναι βέβαια ότι περισσότερο έκανε baby-sitting στα τρομαγμένα πιτσιρίκια.
-
- Κάποια στιγμή, μετά από αρκτετές ώρες, καταφέραμε να απεγκλωβιστούμε και φτάσαμε στην πανέμορφη πλατεία της Γκούρας.
-
- Το επόμενο πρωί, μας περίμενε μία έκπληξη!
-
- Το χιόνι, που τόσο μας ταλαιπώρησε την προηγούμενη μέρα, μας ακολούθησε μέχρι τον ξενώνα!
-
- Η πλατεία το πρωί με το χιονάκι.
-
- Ανεφοδιασμός στο βενζινάδικο με τα πανέμορφα – ολίγον νυσταγμένα – σκυλάκια.
-
- Στην επιστοφή, ακολουθώντας το δρόμο που μας έδειχνε το gps, “αναγκαστήκαμε” να μπούμε για λίγο στη λίμνη Στυμφαλία.
-
- Ο Αντρέας, όπως μας εξομολογήθηκε, έφτιαξε αυτήν την άθλια κατασκευή στο πίσω μέρος του pajero προκειμένου να συλλέξει τον στολισμό για την εκκλησία.
-
- Δεν κοιτάζει τα χάλια του που δεν μπορεί να ανέβει ούτε πεζοδρόμιο!
