Πρώτη μέρα στην Ιορδανία και μας περιμένει η Πέτρα .

Wadi mussa
Κάπου εκεί κάτω από την σκόνη ανάμεσα στούς λόφους είναι η αρχαία Πέτρα

Το φαράγγι της (the siq) ,με τα απίστευτα πετρώματά του, που μας οδηγεί στο treasury.
To ποιο γνωστό αξιοθέατο όχι όμως το μοναδικό απλώς το πρώτο που συναντάς.
Στην συνέχεια υπάρχει η αρχαία πόλη και τελικά μετά από μιά επίπονη ανάβαση μιάμιση ώρας οδηγούμαστε στη κορυφή ενός από τους λόφους του wadi mussa όπου συναντάμε το μοναστήρι και λιγο παρακάτω απολαμβάνουμε καταπληκτική θέα πρός το wadi araba.
Η συνολική διαδρομή είναι 3-4 ώρες και χρησιμοποιήσαμε καθε διαθέσιμο μεταφορικό μέσο (άλογο,καμήλες και γαιδουράκια).

The treasury

Ενα μέρος της αρχαίας πόλης σκαλισμένο στο βράχο

Η συγκεκριμένη σπηλιά βρίσκετε απέναντι από το μοναστήρι και μας δρόσισε μετά την κουραστική ανάβαση.
Το ude (σχεδόν ίδιο με το λαούτο) είναι το εθνικό όργανο της Ιορδανίας και κυρίως οι βέροι Ιορδανοί (βεδουίνοι) το μαθάινουν όλοι από μικρή ηλικία με παρότρυνση της πολιτείας θέλοντας να διατηρήσουν την παράδοσή τους.
(Αντε να παίρνουμε και κανα μαθηματάκι.)

Τό μοναστήρι.

Επόμενος σταθμός μας το Wadi Rumm.
Επιβιβαζόμαστε σε ένα αρχαίο landcruiser που νομίζεις ότι οπου νάναι θα διαλυθεί και με ταχύτητες που δεν ξεπερνούν ποτέ τα 30-40 χλμ περιφερόμαστε ανάμεσα από εντυπωσιακά βράχια (τα μετέωρα είναι καλύτερα αλλά δεν έχουν έρημο) για να δούμε την πηγή του Λώρενς, το σπίτι του ,τα 7 pillars of wisdom που περιγράφονται στο βιβλίο και λοιπά αξιοθέατα αμφίβολης αυθεντικότητας και μάλλον ευρήματα βεδουίνικης φαντασίας για τουριστική εκμετάλευση. Το μόνο σίγουρα γνήσιο το wadi rumm που όμως πρέπει να έρθεις με δικό σου αυτοκίνητο και αρκετές μέρες για να το ευχαριστηθείς.

Μετά την έρημο και δύο μέρες ξεκούρασης την Άκαμπα ανηφορήσαμε για Dead Sea και μία επίσκεψη στον Ιορδάνη ποταμό και το σημείο της βάπτισης.

Συρία.
Πρώτη στάση Δαμασκός και παρά το γεγονός οτι η πρώτη μας επαφή με Σύριους με εκνεύρισε αρκετά η παλιά πόλη με την αγορά της ,το τζαμί της (το ποιο σημαντικό εκτός Μέκκας στην μέση ανατολή) που υποτίθεται φιλοξενεί το κεφάλι του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου και τα σοκάκια της μου άλλαξε το κέφι γρήγορα. Άρωμα ανατολής και χρώματα παντού γύρω μας.Η αδιάφορη εξωτερική εμφάνιση των σπιτιών κρύβει πανέμορφες εσωτερικές αυλές με την καταπληκτική διακόσμηση για την οποία ήταν γνωστά τα παλιά δαμασκηνά σπίτια.Τα περισσότερα που συντηρούνται σε καλή κατάσταση έχουν μετατραπεί σε εστιατόρια,καφέ κλπ.

Δυστυχώς οι μέρες δεν φτάνουν να δούμε όλα οσα θέλουμε, αφήνουμε τη Δαμασκό και ανηφορίζουμε για Χαλέπι αφήνοντας την Παλμύρα για μια άλλη φορά. Στον δρόμο όμως κάνουμε μιά μικρή παράκαμψη για να πάμε στο μοναστήρι της Seydnaya
που φιλοξενεί την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας -λέγεται ότι είναι η σημαντικότερη μετά από αυτή των Ιεροσολύμων- στην οποία προσεύχονται ακόμη και μουσουλμάνοι.

Εχουμε φτάσει στο Χαλέπι αλλά αφιερώνουμε την πρώτη μέρα για να δουμε τα κυψελόσπιτα(beehive houses) κοντά στην Hama -κάποια από τα οποία κατοικούνται ακόμη απο οικογένειες βεδουίνων φτιαγμένα με τον παραδοσιακό αρχαίο τρόπο – και να προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε κάποια από τις παλιές βυζαντινές πόλεις ( dead cities) που υπάρχουν στην περιοχή.Πιστέψτε με δεν είναι ότι πιο εύκολο.

Το Χαλέπι με το κάστρο του (citadel) και την αγορά του (souq).
Η αγορά στο Χαλέπι πρέπει να είναι η πιο “αυθεντική” της μέσης ανατολής.Μας άρεσε περισσότερο από της Δαμασκού.

Ετοιμαζόμαστε να αποχαιρετίσουμε τη Συρία και ίσα-ίσα προλαβαίνουνε μετά από ένα περιπετειώδες navigation να βρούμε το
Q’al at al hasn η housn η αλλιώς Krak de Chevaliers το μεγαλυτερο και απόρθητο κάστρο των σταυροφόρων .

Ο Λίβανος μας υποδέχεται με εντυπωσιακά χρώματα.
Αλλο τοπίο , με έντονο μεσογειακό χρώμα θυμίζει πολύ Ελλάδα. Ευρωπαικές μεγαλουπόλεις η Τρίπολη και κυρίως η Βηρυττός με έντονες όμως αντιθέσεις και το αραβικό στοίχειο να ξανακάνει την εμφάνιση του μόλις λοξοδρομήσεις στα περίχωρα η κινηθείς στις νότιες πόλεις της Τύρου και της Σιδώνας. Από την Βηρυττό και πρός τον νότο τα μπλόκα του στρατού μαρτυρούν ότι τα πράγματα βράζουν ακόμα. Στο κέντρο της Βηρυττού αν και ανοικοδόμηση συνεχίζεται με γρήγορους ρυθμούς εύκολα βρίσκεις κτίρια με έντονα τα σημάδια του πολέμου .

Το “Παρίσι” της ανατολής

Το Holiday-Inn ηταν το αγαπημένο των ελεύθερων σκοπευτών και από τα λίγα που δεν έχουν επισκευαστεί ακόμα.

Στην Βίβλο υπάρχουν και πωλούνται νόμιμα πετρώματα με απολιθωμένα ψάρια που έχουν βρεθεί στα γύρω βουνά ηλικίας μέχρι και 100.000.000 ετών.