the Rock House – 2008

Παρασκευή 20 με Κυριακή 22/6ου.

Ετοιμαστείτε για βουτιές σε φυσικές πισίνες, για νυχτερινό μπάνιο με το φως της φωτιάς του camp και για πολύ κάψιμο από τον ήλιο. Ετοιμαστείτε όμως και για offroad χωρίς περιθώρια λαθών από τους οδηγούς, για πολλή δουλειά, δεσίματα κλπ, και για ένα καλό τεστ φυσικής κατάστασης για όλους.

1. The House: 10+ χιλιόμετρα στενού φαραγγιού. Διάφανο νερό, φυσικές αμουδιές και σμαραγδένιες «πισίνες» στη σκιά των βράχων, με βάθος μέχρι και έξη μέτρα. Ένας πραγματικός παράδεισος, κρυμένος μέσα στο φαράγγι και απροσπέλαστος.

2. The Rock: Ενδιάμεσο εναλλακτικό δρόμο για να φύγει κανείς ή για να έρθει βοήθεια συναντάμε μετά τα 9 πρώτα χιλιόμετρα, και πριν από το τελευταίο και δυσκολότερο κομμάτι. Μέχρι εκεί στο terrain κυριαρχούν τα υδάτινα περάσματα, οι μεγάλοι βραχόκηποι και κάποια κομμάτια με μαλακό έδαφος και άμμο. Το τελευταίο κομμάτι είναι καθαρόαιμο rockcrawling, με αναβαθμίδες και πολύ στενά περάσματα με βράχους. Το νερό υπάρχει σε όλο το μήκος, και το βάθος του καθορίζει σε πολλά σημεία το πέρασμα.

3. The goal: Μπαίνουμε στη διαδρομή το πρωί του Σαββάτου και βγαίνουμε το απόγευμα της Κυριακής. Διανυκτερεύουμε δίπλα στο ποτάμι, σε όποιο σημείο έχουμε καταφέρει να φτάσουμε μέχρι το πρώτο απόγευμα. Σκοπός είναι να ολοκληρώσουμε όλη τη διαδρομή, αλλά για να μπορέσουμε να βγούμε θα πρέπει να διανύσουμε κατ’ελάχιστο το πρώτο κομμάτι (9χλμ), αλλιώς δεν υπάρχει δρόμος εξόδου. Μπαίνουμε, περνάμε και βγαίνουμε χωρίς να αφήσουμε πίσω το παραμικρό ίχνος, σεβόμενοι απόλυτα το οικοσύστημα που μας φιλοξενεί.

4. Συνθήκες: Η έλειψη ενδιάμεσης οδού διαφυγής σημαίνει ότι η ομάδα οφείλει να είναι εντελώς αυτόνομη. Ζημιές, τραυματισμοί και οτιδήποτε άλλο προκύψει, θα πρέπει να αντιμετωπισθούν επιτόπου. Εννοείται ότι θα πρέπει να κάνουμε ότι είναι δυνατό για να αποφευχθούν.

5. Ατομικός εξοπλισμός: Χρειάζονται παπούτσια για ποτάμι, μαγιό και μέτρα προστασίας από τον ήλιο, που λόγω των λευκών βράχων είναι πάρα πολύ δυνατός στη μέση της μέρας (νωρίς το πρωί και μετά το μεσημέρι, επειδή το φαράγγι είναι στενό στα περισσότερα σημεία, έχει μεγάλες σκιές). Χρειάζεται επίσης τα οχήματα να διαθέτουν πολύ οργανωμένο φαρμακείο γιατί, όπως είπαμε, οτιδήποτε συμβεί πρέπει να αντιμετωπισθεί on site.

6. Οχήματα: Εκτός από την αδιαβροχοποίηση ηλεκτρικών και μηχανικών μερών και τον πλήρη εξοπλισμό recovery, θεωρώ σαν minimum εξοπλισμό τα εξής: Εργάτη, snorkel, ελαστικά 32+ και πίσω locker. Επίσης η προστασία από τα χτυπήματα είναι απαραίτητη. Το ότι το εσωτερικό των οχημάτων θα βάλει νερό είναι σχεδόν σίγουρο. Το βασικότερο όμως είναι το θέμα της αξιοπιστίας. Αν κάποιο όχημα σπάσει, δεν μπορεί να φύγει. Θα πρέπει να φτιαχτεί ή να αφεθεί εκεί και να επιστρέψουμε κάποια άλλη στιγμή με ανταλλακτικά για να το πάρουμε. Με άλλα λόγια, τόσο η προετοιμασία, όσο και ο τρόπος οδήγησης, θα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην σπάσει κανένα όχημα.

7. Η ομάδα: Με βάση τα προηγούμενα, ξέρετε ποια οχήματα μπορούν να έρθουν. Όπως καταλαβαίνετε, όσο λιγότερα οχήματα είμαστε, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να το καταφέρουμε. Έτσι κι’αλλιώς όλο το φαράγγι θα το βγάλουμε με τα πόδια, οπότε η αναλογία ατόμων ανά όχημα μπορεί να είναι και 3:1 Να σημειώσω εδώ ότι η κούραση για τους οδηγούς θα είναι μεγαλύτερη, λόγω της απαίτησης για συνεχή συγκέντρωση. Για τον λόγο αυτό χρειάζεται κάποιοι οδηγοί να είναι χωρίς όχημα, για να μπορέσουν να ξεκουράσουν για λίγο όποιον το χρειαστεί. Θεωρώ σωστότερο, τουλάχιστον ο Μουρατίδης και εγώ να είμαστε χωρίς όχημα, για να είμαστε όπου η ομάδα μας χρειάζεται, αλλά ο πειρασμός του να οδηγήσεις σε τέτοιο terrain είναι πολύυυυ μεγάλος για να το χάσεις. Θα το δούμε… Αρχίσετε να δηλώνετε άτομα, καθώς και ποιοί επιθυμούν να βάλουν το όχημα τους μέσα, για να δούμε πως θα βγουν τα πληρώματα.

καλή προετοιμασία και keep me posted

Mike Miskis

Χρόνια πολλά

Χρόνια πολλά Ντίνο, Ελένη, Κωνσταντίνα, Ελεάννα! Να σας χαιρόμαστε!

DSC00486_small.JPG

DSC00488_Small.JPG

DSC00500_Small.JPG

Χρόνια πολλά για τα γενέθλιά σου Mike Mour!

DSC00368_Small.JPG 

 

Διαβίωση εκεί έξω…

Οίτη – Nomads και διαβίωση τρεις λέξεις συνώνυμες με την απόδραση από την καθημερινότητα και χαρακτηριστικές για να δηλώσουν την ένταση που περιλαμβάνει μια δραστηριότητα της ομάδας.
Ένα τριήμερο που τα είχε λίγο πολύ όλα – αρκετό off road, βουνά, κορυφογραμμές, ποτάμια, νεροφαγώματα, φωτιά, διαβίωση, γέλια ένα καλεσμένο αλλά δυστυχώς έλλειπαν μερικά πολύ αγαπημένα πρόσωπα και αυτό ήταν έντονο.

oith13.JPG

Η συνάντηση την Παρασκευή το απόγευμα στο γνωστό σημείο του βουνού είχε κλιμακωτή ένταση καθώς κατέφθαναν ένα ένα τα μέλη της ομάδας και η έναρξη της δραστηριότητας σηματοδοτούνταν.

Η χαλαρωτική φωτιά της Παρασκευής μας γέμισε ενέργεια και δύναμη αφού κατάφερε να μας αποσπάσει τελείως από τις συνθήκες της πόλης και του προηγούμενου ταξιδιού και μας μετέφερε ψυχή και σώμα εκεί έξω…

Το Σάββατο ξεκίνησε νωρίς και η πορεία χαράκτηκε αρχικά και χονδρικά στο χάρτη και οι μηχανές άναψαν.
Τελικά μετά απο αρκετές ώρες και από μερικές οριακές καταστάσεις, το βουνό μας αντάμειψε και καταφέραμε να ενώσουμε το κομμάτι που είχαμε βγει, με τον κεντρικό επαρχιακό δρόμο παρόλο που τα σημάδια που είχαμε μέχρι τότε, ήταν αντιφατικά και μάλλον αρνητικά.
Το τελείωμα της διαδρομής μας έφερε κοντά στο Παναγιώτη, τη Βίκυ και τη Μυρτώ που μας περίμεναν έχοντας προετοιμάσει την κατασκήνωση για να μας υποδεκτούν.

Δυστυχώς είχαμε και μια κακιά στιγμή μόνο, το πρωινό της Κυριακής, που ευτυχώς είχε αίσιο τέλος, χάρη στη ψύχραιμη, γρήγορη και αποτελεσματική συμβολή της Βίκυς.

Μεταξύ των αυτοκινήτων της ομάδας και ο Γιάννης με το προσεγμένο και αρκετά πρωτότυπο-αξιόμαχο Sorento του που ακολούθησε σε όλα τα κομμάτια της δραστηριότητας.
Γιάννη σε ευχαριστούμε για την εκδήλωση ενδιαφέροντος και την συμμετοχή σου στην δραστηριότητα. Ευχόμαστε οι ψιλό-αμυχές στο «δερματάκι» του Sorento να επουλωθούν γρήγορα.

oith14.JPG

oith0002.JPG

oith0010.JPG

oith0009.JPG

oith0008.JPG

oith0007.JPG

oith0006.JPG

oith0004.JPG

oith0003.JPG

oith00051.JPG