Το αγαπημένο μας νταλικάκι, το νομαδικό JK CRD Unlimited, ανήκει πλέον σ’ έναν ευτυχισμένο καινούργιο ιδιοκτήτη.

(Βάλια Κάλντα – Οκτώβρης 2011)

Λόγω της στοχοποίησης των οχημάτων της κατηγορίας στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια,  η απόφαση ήταν μονόδρομος.  Από την στιγμή που υπάρχει η απόλυτα νόμιμη εναλλακτική ενός 4Χ4, τουλάχιστον ισάξιου με το JKU  στο ρόλο του του οχήματος εργασίας, με ασύγκριτα χαμηλότερο κόστος χρήσης.  Ακόμα και το καύσιμο σε ένα επαγγελματικό όχημα αναγνωρίζεται ως δαπάνη.  Οπότε, για τα δικά μου μέτρα και σταθμά, η επιλογή ήταν προφανής.

(Malancrav – Transylvania – 2011)

Όπως και το Golden Eagle πριν απ’ αυτό, όπως και το Land Cruiser πριν το Golden Eagle, έτσι κι’ αυτό έφυγε νωρίς, πριν παλιώσει. Πριν αισθανθούμε ότι το χαρήκαμε και πάμε για το επόμενο.

Αυτό όμως που δυσκόλεψε περισσότερο τη διαδικασία ήταν το γεγονός ότι το JK είναι ταυτισμένο με μια υπέροχη περίοδο στη ζωή μας. Με αυτό ήρθαν τα κορίτσια σπίτι από το Ιασώ. Με αυτό κάναμε τα πρώτα μας ταξίδια σαν οικογένεια, στη Βάλια Κάλντα, στα Άγραφα και βέβαια το αξέχαστο overland στην παγωμένη Τρανσυλβανία…  Αλλά είπαμε, αυτοπειθαρχία και απόφαση – βράχος 🙂 Προσωπικά το πήρα κάπως ελαφρά, έχοντας κάνει εδώ και μήνες ζουμ στο επόμενο φορτηγό, αλλά και σκεφτόμενος την εξέλιξη του αγωνιστικού.

Τα 5 χρόνια συμβίωσης με το JK μου έμαθαν πολλά, επιβεβαίωσαν αρκετές απόψεις μου και αναθεώρησαν άλλες τόσες.

(Οκτώβρης 2008: Μόλις αγορασμένο, φεύγοντας για το trophy της Θεσσαλονίκης)

(Γενάρης 2011 – στα δαιδαλώδη μονοπάτια της Τρανσυλβανίας)

Ένα από τα πράγματα που εμπεδώθηκαν αυτά τα χρόνια είναι η πεποίθηση μου πως η επιτυχία ενός project δεν βρίσκεται ποτέ στην υπερβολή.  Αντίθετα, βρίσκεται στην σωστή αρχική στόχευση. Για παράδειγμα, ή θα έχεις  όχημα για να σε ταξιδέψει, όπου υπάρχει δρόμος, πίστα ή έστω ένα παλιό μονοπάτι, ή θα έχεις όχημα αποκλειστικά για extreme sports εκεί που δεν υπάρχει ούτε δρόμος, ούτε μονοπάτι. Αν προσπαθήσεις να έχεις και τα 2 σε 1, στην καλύτερη περίπτωση καταλήγεις με ένα όχημα μέτριο σε όλα. Στη χειρότερη και συχνότερη, καταλήγεις με ένα όχημα “παλτό”, τόσο στο ταξίδι, όσο και στο βουνό. Το οποίο μάλιστα έχεις χρυσοπληρώσει. Επιπλέον, η ομορφιά ενός λιτού ταξιδιωτικού οχήματος δεν συγκρίνεται με την κιτς αισθητική ενός υπερυψωμένου εκδρομικού περίπτερου. Προσωπική άποψη, ξέρω ότι πολλοί το βλέπουν αλλιώς.

Το νταλικάκι είχε χτιστεί συνειδητά πάνω σε μετριοπαθή ταξιδιωτική λογική. ‘Ετσι, ήταν υπεράνετο στις μεγάλες αποστάσεις και στην μεταφορά και έλξη φορτίων. Εκτός δρόμου ήταν ασφαλές αλλά χωρίς μεγάλες δυνατότητες. Πάνω απ’όλα, ήταν αξιόπιστο. Διάβαζα για τόσα προβλήματα αξιοπιστίας σε διάφορα JK, με πολύ λίγα χιλιόμετρα. Για φθορές, ζημιές σε τιμόνια, μοτέρ, μετάδοση, σπασμένες πανάρ, κορωνοπήνια, ημιαξόνια, joints μπροστινού άξονα κλπ… τόσο σε Ελληνικά όσο και σε Αμερικάνικα portals. Την ίδια στιγμή, επί 5 χρόνια, το δικό μας όχημα αποδείχθηκε απόλυτα αξιόπιστο, χωρίς καμία φθορά, χωρίς κανένα δείγμα αναξιοπιστίας. Δεν χρειάστηκε ποτέ τίποτα άλλο εκτός από συντήρηση ρουτίνας. Και ενώ χρησιμοποιήθηκε στο φουλ, πρακτικά πουλήθηκε σαν καινούργιο, αν εξαιρέσει κανείς την σχετικά κακή κατάσταση της λαμαρίνας του από δέντρα, κλαδιά κλπ. Το είχα ζήσει και με τα Toyota: Για να έχεις την εργοστασιακή αξιοπιστία, πρέπει να κάνεις όσο το δυνατόν λιγότερες μετατροπές.

Ένα άλλο συμπέρασμα που σε αυτά τα 5 χρόνια εμπεδώθηκε έχει να κάνει με την επιλογή μεταξύ αγοράς καινούργιου και αγοράς μεταχειρισμένου. Το depreciation είναι απλά τεράστιο. Ιδίως τώρα, με τα δυσβάσταχτα μέτρα και φόρους που στοχοποιούν τα οχήματα μεγάλου κυβισμού και ρίχνουν την τιμή μεταπώλησης.  Πόσες φορές πρέπει να κάνω το ίδιο λάθος για να το εμπεδώσω? Η αγορά κοινούργιου 4Χ4 είναι εξ’ορισμού μια κακή “επένδυση”. Βέβαια, η μυρωδιά του καινούργιου δεν παίζεται, αλλά περί ορέξεως…

Έτσι λοιπόν, άλλο ένα κεφάλαιο έκλεισε και άλλο ένα άλμπουμ με φωτογραφίες μπορεί να μπει στο συρτάρι. Ο καιρός θα δείξει ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης. Ακόμα είμαστε στη φάση που εξετάζουμε τις επιλογές μας.

Take care, καλέ μας σύντροφε. Κανείς δεν ξέρει, μπορεί να συναντηθούμε ξανά!

Mike – Anna – Tati

Όπως τόσα σημαντικά και σπάνια πράγματα στη ζωή μας, έτσι και το αυθεντικό στυλ έχει δύο βασικά χαρακτηριστικά: δεν αγοράζεται με χρήματα και δεν περιγράφεται σε κανένα manual. Η κάποιος το ‘χει ή δεν…

Δύο -ντυμενα 🙂 – κοριτσια σ’ενα Cruiser BJ40? Δυσκολα μπορεί κάποιος να περιγράψει τη φωτογραφία. Είναι όμως τόσο φανερό ότι χωρίς να προσπαθεί, το’χει.  Με έναν τρόπο που καμία volgare γυναικεία πόζα, καμία καλογυαλισμένη cayenne και κανένα υπερτροφικό “φτιαγμένο” jeep δεν μπορεί να το’χει.

Χρόνια Πολλά για σήμερα σε όλα τα υπέροχα πλάσματα που δυσκολεύουν, καθορίζουν και ομορφαίνουν κάθε στιγμή της ζωής μας!

Mike Miskis

Η μέρα μου ξεκινάει τέλεια.

Το μισάωρο που περνάμε στο JK παρέα, από το σπίτι μέχρι το “σχολείο” της , έχει σιγά-σιγά μετατραπεί σε μια απαραίτητη αγαπημένη συνήθεια.

Η μέρα μου ξεκινάει καλά και περνάει κάνοντας μια δουλειά την οποία λατρεύω. Έτσι, το βράδυ πριν τα δελτία ειδήσεων έχω τα κέφια μου.

Τότε μπουκάρουν στη ζωή μου διάφοροι, οι οποίοι ασχολούνται με ένα και μόνο πράγμα:

Τον Πλούτο.

Αν ήταν δικός μας ή δανεικός, γιατί έφυγε, ποιος τον έδιωξε, που πήγε, που κρύβεται, πως θα τον ξανάβρούμε. Αν ο Πλούτο φύγει από τη χώρα μόλις γυρίσουμε στη δραχμή. Αν έχει ήδη φύγει και κρύβεται στην Ελβετία. Μιλάνε για τους άλλους παρόλο που όλοι ξέρουμε πως ποτέ δεν γυρίζουν σπίτι χωρίς ένα σακουλάκι Royal Canin για τον πιστό τους Φίλο.

Αν τα λόγια μπορούσαν να φαγωθούν, οι Έλληνες αυτή τη περίοδο όχι μόνο θα ήταν όλοι χορτάτοι αλλά θα είχαν αρχίσει κι’όλας τις εξαγωγές τροφίμων. Σαν λαός, πάντα προτιμούσαμε τα λόγια από τα έργα. Τέτοιο μπλά-μπλά όμως, δεν έχει ξαναγίνει. Reset, καβγάδες, ανακάλυψη του τροχού εκ νέου, κάθε μέρα, σε κάθε τηλεοπτικό πάνελ, σε κάθε ιντερνετικό φόρουμ, σε κάθε ευκαιρία. Ο καθένας να προσπαθεί να πείσει ότι ο παράδεισος του είναι καλύτερος από τον παράδεισο που προτείνει το μαγαζί της απέναντι γωνίας.

Σαν παρέα έχουμε καταφέρει να μείνουμε έξω απ’αυτό. Στην ομάδα υπάρχουν άνθρωποι με άποψη και γνώση και (όπως είναι φυσικό για κάθε υγιές σύνολο) η ομάδα μας βρίθει διαφορετικών απόψεων. Δεν έχουμε όμως μετατρέψει το site μας σε βήμα φανατισμού και αμετροέπειας.

Σε πέντε μέρες καλούμαστε να λάβουμε μέρος στην ιερότερη πολιτική πράξη που έχει μέχρι τώρα ανακαλύψει ο άνθρωπος, την ψηφοφορία.

Η ζωή θα συνεχιστεί, ότι και να γίνει. Η ζωή είναι πάνω από εμάς, πολύ δυνατότερη. Η ζωή είναι μεγαλειώδης και όμορφη. Ας  επηρεάσουμε/διαμορφώσουμε το μέλλον μας στο μέτρο που αυτό μπορεί να γίνει με την ψήφο μας.

Αν ο καθένας μας φερθεί την ημέρα των εκλογών ανάλογα με την άποψη του, τα πιστεύω του και τη θέση του, με ειλικρίνεια προς τον ίδιο του τον εαυτό, με τρόπο που πραγματικά τον εκφράζει, τότε θα έχουμε κάνει όλοι μας στον ίδιο βαθμό το σωστό προς τους εαυτούς μας, τους αγαπημένους μας και την πατρίδα μας. Ακόμα κι’αν έχουμε ψηφίσει διαφορετικά ο καθένας.

Μου έκανε εντύπωση η σοφία του Γιάννη Ευσταθιάδη, στη συνέντευξη που έδωσε στον Σ.Διοσκουρίδη. Ουδέν άλλο σχόλιο:

Τα λέμε φιλαράκια 😎

Mike Miskis