Με το πέρασμα του χρόνου η αίσθηση του ταξιδιού δυναμώνει. Το περίμενα αλλά τώρα συμβαίνει και είναι συγκινησιακά πολύ δυνατό. Κοιτώντας τις φωτογραφίες ξανά δυσκολεύομαι να απορροφήσω τον καταιγισμό των διαφορετικών εικόνων και εμπειριών…Θα παροτρύνω με θέρμη και επιμονή όσους δεν είχαν την ευκαιρία να επιχειρήσουν ένα τέτοιο ταξίδι στο Ιράν ή οπουδήποτε, να το κάνουν. Είναι εμπειρία ασύγκριτη και αναντικατάστατη…
Τεχεράνη ερχόμαστε!! (πού είναι το κυκλοφοριακό χάος; ήταν “Κυριακή”)…
Αγώνας για εικόνες από τον έξω κόσμο…
Πανταχού παρών…
Ένα καημένο Πεϊκάν στη Ζανζάν…
Στο δρόμο…
Πλίθινα χωριά…
Τυπικά σκηνικά βορειοδυτικού Ιράν (νότια των Αλμπόρτζ)…
Takht-e Soleiman
Κέντρο του Ζωροαστρισμού τον 3ο αιώνα μ.Χ. (εποχή Σασσανιδών)
Ο εντυπωσιακός κρατήρας-λίμνη δεσπόζει στο κέντρο της τοποθεσίας…
Άντρες και γυναίκες επισκέπτες χωριστά…πάντα περίεργο…
Ο βωμός…
Η Ζωίτσα κάνει βόλτα…
Στο δρόμο…
Το πετρέλαιο…(165 ριάλια ή 0,013 ευρώ/λίτρο!!!)
Oljeitu Mausoleum – Soltaniyeh…
Ένας από τους ψηλότερους τούβλινους τρούλους στον κόσμο…
Η πόλη των Σουλτάνων (Soltaniyeh)…
Στο δρόμο για το Alamut (κάστρο των Ασσασίνων)…
Πανέμορφο φαράγγι βάθους 80 μέτρων…
Alamut…
Πάμε παιδιά δεν είναι τίποτα…μόνο 500 σκαλιά;
Φτάνουμε…
Στην κορυφή (3100μ)…
Ο φύλακας-άγγελος του κάστρου…
Συνέχεια της διάσχισης των Αλμπόρτζ…
Γειααά!!!
Εκπληκτικό θέαμα στον αυχένα με το παγιδευμένο σύννεφο…θερμοκρασία 14c…
Περνώντας την οροσειρά…έκπληξη!…τροπική βλάστηση!…
Κάστρο Rudkhan…απλά μαγικό…
Οργιώδης βλάστηση και υγρασία…
Α!!! Η Κασπία θάλασσα…σκοτεινή και μυστηριώδης…προσωπικό μου απωθημένο…ακόμα έχω την εικόνα της έντονη…
και τέλος το Masuleh…
…το ταξίδι στο Ιράν συνεχίζεται!!!
Παναγιώτης Μαρκολέφας
