Όπως λέει και ο τίτλος, η ομάδα μας πέρασε τα επτά χρόνια (φαγούρας) και οδεύει πλέον προς νέες περιπέτειες! Τι καλύτερο λοιπόν για να γιορτάσουμε την περίσταση από το αγαπημένο μας φαράγγι.

Σημείωση : Οι φωτογραφίες (οι καλές αυτή τη φορά) είναι του Μουρατίδη και οι υπόλοιπες του γράφοντος (Γιάννης), όπως και τα σχόλια. 

Το… σπίτι μας, το βρήκαμε πολύ διαφορετικό απ’ ότι υπολογίζαμε. Ανέλπιστα καλύτερο. Μας το χρώσταγε άλλωστε. Η Οίτη, αρχές καλοκαιριού και ήταν ακόμα σε ρυθμούς χειμωνιάτικους. Νερό, πολύ νερό παντού. Όπου και να πατούσες βούλιαζες. Όσο για την παρέα, αν και μικρή σε σύνθεση, τεράστια σε κέφι!

Το επόμενο ραντεβού ξέρετε που είναι…

Η δραστηριότητα αυτή ξεκίνησε με πολλές απώλειες. Τόσο σε επίπεδο προσώπων (κυρίως), όσο και σε επίπεδο οχημάτων (βλέπε CJ). Παρόλα αυτά, αν και όλοι οι απόντες έλειψαν πολύ, για μένα προσωπικά, ήταν από τις καλύτερες δραστηριότητες που έχουμε κάνει.

Όπως είχαμε σχεδιάσει εξαρχής, ξεκινήσαμε την εκτός δρόμου περιήγησή μας από την Αρκαδία και συγκεκριμένα από το Λεβίδι, το οποίο λόγω της εθνικής εορτής, έσφυζε από ζωή.

Πολύ σύντομα όμως, συναντήσαμε το πρώτο εμπόδιο.

Ο Νίκος, με ζηλευτή αυτοθυσία (μα που πάω ο μ@λ@κ@ς με τον νυχοκόπτη;;;), επιχείρησε να κόψει το πεσμένο δέντρο. Τον πρόλαβαν όμως οι μεγάλες δυνάμεις.

This is…. partaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!

Κρατάω, κρατάω κόβεεεε!!!

Καταταγείτε μας έλεγαν…

Κλεώπαααα, τράβα λίγο αυτό το κλαράκι στην άκρη.

Ο καθένας μπορεί να κόψει ένα πεσμένο δέντρο. Το θέμα είναι να το κάνεις με στυλ…

Μέχρι που μείναμε από βενζίνη…

Καλά παιδιά, όταν τελειώσετε με ξυπνάτε έτσι;

Μην το βλέπετε έτσι. Είναι καθαρόαιμο και άκρως επιθετικό.

Εξωτική τεχνολογία περιορισμού της λάσπης, made by Giassimakos. Ως προς το αισθητικό του όλου θέματος, ορισμένοι είχαν τις ενστάσεις τους…

Ας φάμε και κάτι.

Κλεώπας : “Α ρε μωρό μου που σε φέρνω;;;”

Μαρίνα : “Γκρρρρρρ…………”

Λοιπόν, περνάμε αυτό από εδώ, μετά το δένουμε εκεί και είμαστε κομπλέ, έτσι;

Όταν είσαι ιδιοκτήτης wrangler, τέτοιοι χώροι δεν σου λένε τίποτα.

Και αφού είδαμε και αποείδαμε με τα πεσμένα δέντρα, είπαμε να το κόψουμε ποδαράτο για να δούμε τι γίνεται παρακάτω.

Μαριεττάκι, λες να καπνίζεται αυτό;

Ένα λουλουδάκι προσέφερα η κακομοίρα και αυτό είναι το ευχαριστώ;;;

Ο Μουτζούρης ασθμαίνοντας περνάει το ανεμοσούρι. Ρε πού θα πάμε στον παγετώνα στην Ισλανδία αν δεν μπορούμε να περάσουμε ένα ανεμοσούρι στην Αρκαδία;;;

Οθωμανικός Πύργος.

Λίμνη Λάδωνα.

Και επιτέλους, κάποια στιγμή φτάσαμε στον προορισμό μας… Στην γνωστή έπαυλη που λέγαμε.

Εμείς είχαμε κλείσει την προεδρική σουίτα…

Στο Lobby, βλέποντας παλιές φωτογραφίες από τις ένδοξες εποχές που ο οικοδεσπότης μας κύριος Γιάννης μεσουρανούσε στα ελληνικά ρινγκ!

Άποψη από τη δυτική πτέρυγα της έπαυλης.

Mr. Lefteris Giassimakos junior. Τα σκίτσα του όλα τα λεφτά! Απολαύστε :

Εξωτερική άποψη της έπαυλης. (Η άσχετη πληροφορία της ημέρας : Η μπάλα που φαίνεται στην καρέκλα, είχε λίγο αργότερα μία αναπάντεχη συνάντηση με ένα 35άρι Simex, γεγονός το οποίο, όπως καταλαβαίνετε, δεν άρεσε καθόλου στον καλλιτέχνη της παρέας. Sorry Λευτεράκο!)

Το κατσικάκι ήταν πολύ όμορφο, αλλά η Μαρίνα ακόμα πλένεται από τους ψύλλους!

Το ζωικό βασίλειο σε όλο του το μεγαλείο!

Όλα είναι υπό έλεγχο. Καθιερωμένη πρωινή προληπτική συντήρηση.

 

Θα πάω να πάρω και εγώ ένα Land Rover να ησυχάσω ρε Κωστή!

Ο Κλεώπας δεν μπορεί να ξεχάσει τα χρόνια που πέρασε στην υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων.

Στάση για ξεκούραση…

…and the Land Rover Bar is open!

Μετά απ’ αυτό μέχρι και το YJ του Γιασημάκου απέκτησε υπαρξιακά προβλήματα.

Με το ηθικό ακμαιότατο η βόλτα συνεχίζεται μέσα σε ένα μαγικό τοπίο.

Οικογενειακά βάρη. Ευτυχώς που ο Κλεώπας είναι ελαφρύς.

Νίκο, σου χρωστάω 100 ευρώ.

Τα παιδία παίζει.

Ούτε να ξεκουραστούμε δύο λεπτά δεν μπορούμε εδώ πέρα. Ήρθε ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι!

Με φώναξε κανείς;

Μα πως θα περάσουμε από εδώ; Θα βρούμε στον κορμό!

 

Ουστ από ‘δω!

Ελάτε παιδιά! Εθνική οδός έγινε.

Από εδώ μάλλον δεν περνούσε… Οπότε είπαμε να συνεχίσουμε τη βόλτα μας στο υπέροχο δάσος της Φολόης, που – τέτοια εποχή – μας θύμισε κάτι απο Τρανσυλβανία.

Και εκεί βέβαια δεν αποφύγαμε τα προβλήματα. Ένα κλαδί έσκισε το λάστιχο του Γιασημάκου, οπότε – αφού φυσικά τηρήθηκαν όλα τα μέτρα ασφαλείας – προχωρήσαμε άμεσα στην αντικατάστασή του.

Ρε παιδιά που τη βάλατε τη ρεζέρβα;

 

Οι ιδιοκτήτες jeep εμφανώς προβληματισμένοι από την αναπάντεχη αναξιοπιστία των οχημάτων τους. Ρε μπας και είναι δολιοφθορά;

 

Η Τατιάνα, ως συνήθως, πιάνει μία γωνία και παρακολουθεί.

 

Don’t try this at home, που λέγαν και στο χωριό μου.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, μας έπιασε το βράδυ. Και εκεί που είχαμε πάρει το δρόμο του γυρισμού προς τη βάση μας, με το wrangler να προπορεύεται στο συγκεκριμένο σημείο της διαδρομής και τον Μουτζούρη να ακολουθεί από πίσω – με πλήρωμα το γνωστό καλλίφωνο ζεύγος και φιλοξενούμενό τους τον Κλεώπα – ακούγεται η σπαρακτική φωνή του τελευταίου από το VHF : “Ρε μαλάκα Πάκη, σταμάτα αμέσως γιατί το αμάξι σου βγάζει πράσινες λάμψεις από κάτω!”.

Όπως καταλαβαίνετε, επειδή η αξιοπιστία του προαναφερόμενου πληρώματος του Land Rover είναι σοβαρότατα αμφισβητήσιμη, θεωρήσαμε ότι είτε κάνουν πλάκα είτε έχουν ομαδική παραίσθηση και βλέπουν πράσινα φωτάκια και εξωγήινους. Σταματήσαμε βέβαια καλού κακού, αλλά μέσα στα σκοτάδια δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι, οπότε συνεχίσαμε την πορεία μας προς το σπίτι, όπου μας περίμεναν οι οικοδεσπότες μας, ο κύριος Γιάννης και η κυρία Ματούλα, με αναμμένο το τζάκι και στρωμένο το τραπέζι.

Ούτε σε γαμήλιο τραπέζι να ήμασταν! Η λίστα των καλεσμένων από τον Γιασημάκο junior.

Αν αυτό το παλληκάρι σας έλεγε ότι βλέπει πράσινες λάμψεις κάτω από το αυτοκίνητό σας, θα τον πιστεύατε;

Το επόμενο πρωί, η οικοδέσποινά μας κυρία Ματούλα, έφτιαξε στους παραληρούντες καταπληκτική ομελέτα με φρέσκα αυγά και λιωμένο τυράκι, μπας και συνέλθουν.

Ο κύριος Γιάννης. Καλλιτέχνης στο ψήσιμο! Ο Γιασημάκος ψάχνει να βρει την πηγή των πράσινων λάμψεων…

Το παρακείμενο χωράφι του κυρίου Γιάννη, χρειαζόταν λίγο ξεχορτάριασμα, όπως μας είπε.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα υπό καταρρακτώδη βροχή, ξαφνικά ανάβει η ένδειξη στο wrangler ότι έχει πέσει η ισχύς της μπαταρίας… Συνεχίζουμε μέχρι να βρούμε έναν στεγασμένο χώρο, για να δούμε τι συμβαίνει και μετά βίας – με το wrangleraki να ψυχορραγεί – καταφέρνουμε να μπούμε κάτω από το υπόστεγο ενός κλειστού βενζινάδικου.

Κωστής : “Σας τα έλεγα κύριε Γιασημάκο!”

Γιασημάκος : “Ρε λες να είχε δίκιο το παλληκάρι και το παρεξηγήσαμε;;;”

Ιδού η πέτρα του σκανδάλου. Κομμένο το καλώδιο του δυναμό. Ας όψονται οι τσαπατσοδουλιές του Βαγγέλη.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής μας στο κλειστό βενζινάδικο, η ευγενική γιαγιά της φωτογραφίας μας υποχρέωσε με την φιλοξενία της. Θα επιστρέψουμε κάποια στιγμή να στήσουμε το άγαλμα του Ξένιου Δία στην αυλή της.

Στυμφαλία.

That’s all folks!