Η αρχή ενός παραμυθένιου ταξιδιού... και μιας εμπειρίας ζωής!!!

“Κάποιοι για τρίτη συνεχόμενη φορά θέλανε να δούνε τα ίδια βουνά, τα ίδια χωριά και να ακολουθήσουνε τα ίδια αλλά και καινούργια tracks. Μια εμπειρία που θα μείνει χαραγμένη στις μνήμες όλων μας για πολύ καιρό ακόμα. Μια εμπειρία που όλοι θέλουμε να ξαναζήσουμε…Μια εμπειρία ζωής!
Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου του 2010 όλο το πλήρωμα αποτελούμενο από ένα Defender, ένα Wrangler, ένα Land Cruiser, ένα Wrangler Rubicon και ένα Audi All Road είναι έτοιμο να αναχωρήσει με προορισμό το Malacrav.
Στάσεις δύο: Σέρρες και Βουκουρέστι. Σέρρες για να δούμε κάποιες γνώριμες φυσιογνωμίες, να περάσουμε μια διαφορετική πρωτοχρονιά αλλά και για να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας γιατί η επόμενη στάση φαντάζει πολύ μακριά. Διασχίσαμε τη Βουλγαρία και φτάσαμε στο Βουκουρέστι κατά 30 ευρώ φτωχότεροι…μικρό όμως το κακό για πέντε αυτοκίνητα! Στο Βουκουρέστι καλωσορίσαμε στην παρέα μας ένα ακόμα Defender (ρουμάνικο αυτή τη φορά) και ανταλλάξαμε το Audi με το Discovery…
Επόμενη στάση Malacrav!
Ο πρίγκιπας Κάρολος και η φαμίλια, παραχώρησαν για λίγο τα δωμάτιά τους σε δώδεκα ενήλικους και ένα λιλιπούτειο μελλοντικό nomad. Η Reggine φρόντιζε να μας κρατάει όλους χορτάτους και υγιείς με τις υπέροχες σπιτικές συνταγές της. Συνταγές που θα προσπαθήσουν να αναδυθούν από τα ελληνικά χέρια της κυρίας Ελένης.
Το πρόγραμμα ήταν καθημερινά το ίδιο αλλά η διαδρομή που ακολουθούσαμε δεν ξέραμε τι μας επιφυλάσσει! 8.30 χτύπαγε για τους περισσότερους το ξυπνητήρι και για κάποιους άλλους έμπαινε στο snooze μέχρι να καταφέρουν να σηκωθούν. Ύστερα από ένα πλήρες πρωινό ήμασταν έτοιμοι να ξεναγηθούμε στα υπέροχα βουνά της Τρανσυλβανίας και να συναντηθούμε με μερικά ελάφια.
Χάρη στον Ionut ανακαλύψαμε πολλά μαγικά μονοπάτια. Ζήσαμε καταστάσεις που δεν περιμέναμε να ζήσουμε, που δεν μπορούμε να περιγράψουμε αλλά μπορούμε με βεβαιότητα να ευχαριστήσουμε για τους δικούς μας λόγους τους υπέροχους κατοίκους της Τρανσυλβανίας.
Στην επιστροφή οι φίλοι μας οι Ρουμάνοι δε μας άφησαν έτσι εύκολα να φύγουμε από τα σύνορα, εμείς τους “κεράσαμε” ένα γεύμα και γυρίσαμε στην Αθήνα κατά 100 ευρώ φτωχότεροι. Είμαστε όμως πλουσιότεροι σε αναμνήσεις, εικόνες, εμπειρίες αλλά και γνώσεις καθώς το Trivial είχε το βράδυ την τιμητική του με τον Γιάννη να σκοράρει αλλεπάλληλα…!

Η Ρουμανία, είναι μια χώρα όμορφη αλλά και διαφορετική. Όπως και να το δούμε είναι ένας άλλου τύπου προορισμός, που πραγματικά αξίζει τον κόπο, με οποιαδήποτε αφορμή…”

Το ταξίδι από τα μάτια ενός μέλους της παρέας, που σίγουρα, δεν έχει ξαναζήσει, και που ούτε καν είχε διανοηθεί να ζήσει, αντίστοιχες Νομαδο εμπειρίες…!!!

Πάμε λοιπόν…
.

.
Λόγω του ΤΑΤ αλλά και των άρθρων στον τύπο (εδώ έχουμε βάλει κι’εμείς το χεράκι μας), τα τελευταία χρόνια αρκετοί είναι οι Έλληνες offroaders που έχουν επισκεφτεί αυτόν τον μοναδικό τόπο. Η ιδιαιτερότητα του ταξιδιού που σχεδιάζουμε είναι ότι θα πραγματοποιηθεί στην καρδιά του χειμώνα (όπως και δύο από τα προηγούμενα), στην εποχή που κατά τη γνώμη μου η Τρανσυλβανία αποκαλύπτει τον γοτθικό της χαρακτήρα σε όλο του το μεγαλείο. Αυτό που μένει περισσότερο στον ταξιδιώτη ιδίως αν την επισκεφτεί χειμώνα, είναι το ταξίδι στον χρόνο, πίσω σε άλλη εποχή.
.

.
Ακολουθούν λίγες πληροφορίες, ώστε η πρετοιμασία πληρωμάτων και αυτοκινήτων να γίνει όσο το δυνατόν πιο εύκολη.

Διάρκεια:
Αναχώρηση από Αθήνα 31/12ου. Έξοδος από την Ελλάδα 01/01ου, πριν το ξημέρωμα. Επανείσοδος στην Ελλάδα 08/01ου το βράδυ. Επιστροφή Αθήνα 09/01ου.

Συνθήκες ταξιδιού:
Για να φτάσουμε στον προορισμό μας θα κινηθούμε στους δρόμους της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Θα έχουμε μεγάλα κομμάτια αυτοκινητόδρομου και μεγάλα κομμάτια επαρχιακών δρόμων. Οι επαρχιακοί δρόμοι είναι σαν της Ελλάδας, μόνο που έχουν πολλές τρύπες (σημεία που η άσφαλτος έχει κοπεί) και πολλά παλιά αυτοκίνητα που κινούνται αργά. Δεν είναι δρόμοι για evo ούτε για S3. Με τα ελαστικά υψηλού προφίλ που χρησιμοποιούμε δεν θα έχουμε πρόβλημα, αρκεί να μην έχουμε υπερφορτώσει τα οχήματα και να έχουμε κάνει σχολαστικό σέρβις. Προσοχή στα ρουλεμάν των τροχών, τραβάνε τον τάραχο τους με το φορτίο και τις τρύπες.
Αν ο καιρός είναι φυσιολογικός, ακόμα και αν χιονίζει στο δρόμο, δεν θα αντιμετωπίσουμε κανένα θέμα. Αν πέσουμε σε χιονοθύελλα όπως πέσαμε το 2008, τότε θα είναι extreme.
.

.
Για να μη λέμε πολλά, απλά βάλτε στο μυαλό σας ότι θα πρέπει να φροντίσουμε μόνοι μας για την ασφάλεια μας. Δηλαδή: υγρό για το παρμπρίζ με δείτη θερμοκρασίας όσο χαμηλότερο βρούμε (το 2008 βάλαμε στο G υγρό με δείκτη -70 C και πάγωσε, ούτε εγώ το πίστευα), έξτρα υγρό τζαμιών μέσα στο όχημα για να το ρίχνουμε με το χέρι αν χρειαστεί, ένα εφεδρικό δοχείο με καύσιμο τα μικρά οχήματα (οι βενζίνες), μήπως χρειαστεί να διανυκτερεύσουμε στο όχημα, υπνόσακοι και τρόφιμα-νερό, καλός ασύρματος και φακός, γάντια και σκουφιά πρόχειρα μέσα στο ντουλαπάκι.

Την ημέρα που διασχίσαμε τη Βουλγαρία το 2008 υπήρξαν δεκάδες θύματα λόγω της κακοκαιρίας. Tις τελευταίες ώρες του ταξιδιού (αφού νύχτωσε) είμασταν πρακτικά τα μόνα οχήματα που κυκλοφορούσαν στο δρόμο, ο “κρατικός μηχανισμός” είχε εξαφανιστεί και το ότι φτάσαμε τελικά στα σύνορα με τη Ρουμανία είχε να κάνει αποκλειστικά με τα τάματα στη Μεγαλόχαρη και με τις δυνατότητες μας. Για ευνόητους λόγους δεν καταφέραμε να έχουμε φωτό από αυτό το σκέλος του ταξιδιού μας!! Οι πιθανότητες να ξαναπετύχουμε τέτοιες συνθήκες είναι 1 στις 1000 αλλά επειδή το ζήσαμε τότε, απλά να το έχουμε υπόψη μας.
.

.
Αλυδίδες χιονιού: εξαρτάται αν είστε διατεθιμένος να καταστρέψτε το αυτοκίνητο οδηγώντας με αλυσίδες για εκατοντάδες χιλιόμετρα. Προσωπικά δεν το κάνω. Από την άλλη, είναι μια μορφή προστασίας καθώς δίνουν καλύτερο φρενάρισμα.

Το πιθανότερο (οι 999 στις 1000) είναι ότι θα ταξιδέψουμε χωρίς προβλήματα και ασφαλείς. Λάβετε υπόψη σας ότι θα πρέπει να έχουμε ένα σχετικά σβέλτο ρυθμό για να βγουν οι αποστάσεις. Μην αγχωθήτε, δεν θα τρέχουμε. Απλά δεν θα σερνόμαστε γιατί θα πρέπει να κάνουμε και συχνές στάσεις, λόγω παιδιών και λόγω ανεφοδιασμού.

Ανεφοδιασμός:
Κανένα θέμα, ίσα-ίσα που η βενζίνη και το diesel είναι φθηνότερα από τα Ελληνικά και πολύ καλής ποιότητας. Στάση θα κάνουμε όσο συχνά χρειάζεται το λιγότερο αυτόνομο όχημα.

Επιμένω στα καλά ελαστικά μεικτής χρήσης γιατί δεν θα ήθελα να έχουμε κανένα απρόοπτο στην άσφαλτο, ούτε να μπλέξουμε με αστυνομίες, οδικές βοήθειες κλπ στη Βουλγαρία, άρα θα πρέπει να ελαχιστοποιήσουμε τις πιθανότητες οποιουδήποτε τροχαίου συμβάντος. Καλά λάστιχα, καλός ασύρματος και προπαντώς καλή οδήγηση.

Στο Βουκουρέστι:
Θα περάσουμε την πρώτη νύχτα του ταξιδιού μας και στην επιστροφή την τελευταία. Θα μείνουμε σε ένα πολύ τυπάδικο μικρό ξενοδοχείο στο ιστορικό κέντρο της πόλης.
.

.

Τα οχήματα μας θα έχουν ένοπλη φύλαξη όλο το βράδυ. Αν οι φίλοι μας εκεί κρίνουν πως είναι καλύτερα να διανυκτερεύσουμε αλλού θα κανονίσουν ανάλογα. Πάντως εκεί έχουμε κάτι πολύ καλά μποέμ μπαράκια και ταβέρνες σε απόσταση 5′ με τα πόδια.
.

.
Στην Τρανσυλβανία:
Θα φτάσουμε στις 02/01ου.
Το σπίτι μας για όσες μέρες μείνουμε εκεί, θα είναι αυτό:
.

.
Είναι ένα αρχοντικό του 17ου αιώνα, ανακατασκευασμένο με πόρους της UNESCO το οποίο λειτουργεί σαν χώρος επίσκεψης για σχολές και σαν ξενώνας.
.

.
Είναι μοναδικό στην Τρανσυλβανία, και τα παιδιά το έχουν κλείσει ολόκληρο για την ομάδα. Διαθέτει μόνο 11 κλίνες, οπότε αν είμαστε περισσότεροι θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας και οι υπόλοιποι θα πρέπει να φέρουν μαζί τους κάποιο κρεβάτι εκστρατείας ή να διανυκτερεύουν σε σπίτια στο κοντινό χωριό.
.

.
Στο εσωτερικό των σπιτιών μην περιμένετε τη ζέστη που έχουμε σπίτι μας. Δεν υπάρχει καλοριφέρ ούτε τζάκι. Υπάρχουν κεραμικές θερμάστρες και γενικά είναι ανεκτά, αλλά μη περιμένετε να κυκλοφορούμε με μπλουζάκια μέσα στο σπίτι.

Στο αρχοντικό που θα μείνουμε, οι γυναίκες από το χωριό θα μας ετοιμάζουν ντόπια φαγητά. Ψωμί ψημένο στο φούρνο του σπιτιού, από στάρι από τις αποθήκες του σπιτιού, πρωινό με χοιρινό λίπος τσιγαρισμένο στο τηγάνι, τυριά από το χωριό κλπ. Επίσης έχουν ένα απόσταγμα που μοιάζει με γκράπα και τραβιέται με το κρύο.

Στα χωριά οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ φιλικοί και λίγο ντροπαλοί. Κανένα θέμα ασφάλειας για τα οχήματα δεν τίθεται, όπως παντού στον κόσμο, οι πόλεις είναι επίφοβες και όχι η επαρχία.

Κάστρα και διαδρομές:
Από τη βάση μας θα καλύπτουμε με καθημερινές εξορμήσεις ένα τμήμα της περιοχής, όσο πραλάβουμε. Έχουμε τόσες φορές συζητήσει για τα κάστρα και τα χωριά της περιοχής, όσο και για τις διαδρομές, που δεν έχει νόημα να γράψω κάτι. Απλά σας λέω ότι, τόσο τα πολιτιστικά αξιοθέατα όσο και το terrain, είναι απίστευτα. Αν δεν κάνει παγωνιά και ιδίως αν έχει νοτιά, τότε η πρόσφυση είναι ανύπαρκτη, τόσο στα ατελείωτα μονοπάτια,
.

.
…όσο και μέσα στο δάσος. Αν πετύχουμε τέτοιες συνθήκες θα το απολαύσετε, ιδίως αν κάποιοι έχετε πάρει μαζί σας τα simex με τρέϊλερ.
.

.
Αν πετύχουμε παγωνιές (το πιθανότερο) το έδαφος γίνεται σκληρό και η πρόσφυση είναι πολύ καλή.
.

.
Σε τέτοιες συνθήκες τα simex θα είναι μεν καλύτερα από τα Μ/Τ, αλλά δεν θα κάνουν τόση διαφορά που να αξίζει η μεταφορά τους με το τρέϊλερ.
.

.
Θα το δείτε και μόνοι σας, το γεγονός ότι θα είμαστε κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μας και από το συνεργείο θα κάνει την όποια δυσκολία συναντήσουμε να δείχνει μεγαλύτερη από ότι θα τη βλέπαμε σε ένα Ελληνικό βουνό, και την υπέρβαση της να έχει μεγαλύτερη αξία. Το ίδιο θα συμβαίνει και με την ικανοποίηση που θα νιώθουμε το βράδυ, ξέροντας ότι η μέρα πήγε καλά και δεν είχαμε ζημιές.

Είστε πλέον όλοι αρκετά έμπειροι, ώστε τόσο στην προετοιμασία όσο και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού να ξέρετε τι πρέπει να γίνει. Το να γράψουμε λίστες του τύπου: “βάζουμε παραφλού στο ψυγείο για -30, βγάζουμε πράσινη κάρτα….κλπ… μέχρι λεπτομέρειες για σχοινιά στον εργάτη, γάντζους και άλλα, δεν έχει νόημα. Τα ξέρετε. Αρκεί να έχουμε στο μυαλό μας ότι κάθε ενέργεια μας, κάθε ικανότητα μας και κάθε λάθος μας επηρεάζει ολόκληρη την ομάδα. Όπως δηλαδή και στις δραστηριότητες εντός Ελλάδας, αλλά Χ10 λόγω απόστασης.

Καλή προετοιμασία, και γράψτε εδώ από την αρχή ποιος θα έρθει για να δούμε την διαμονή.

Mike Miskis