Canis Lupus

Συνεχίζοντας τη σειρά των παρουσιάσεων οχημάτων πολλαπλών ρόλων, περνάμε, μετά τα Jeep JK και KK, σε μια άλλη “σχολή”, αυτή των σύγχρονων pickups ή, αν προτιμάτε τους αμερικάνικους όρους, minitrucks ή σκέτο trucks. Το πρώτο στη σειρά των παρουσιάσεων δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το διασημότερο “σκυλί” στο είδος, το Toyota Hilux.

Διπλή προσωπικότητα??

Το Hilux είναι το δεύτερο όχημα σε διαθέσιμες μετατροπές και εκτός δρόμου upgrades στον δυτικό, “ανεπτυγμένο” κόσμο, μετά το Jeep TJ και μπροστά από το Land Rover Defender. Tο TJ όμως ποτέ δεν χαρακτηρίστηκε όχημα εργασίας εκτός δυτικού κόσμου, ούτε ποτέ το προσπάθησε. Η Land Rover επίσης, εδώ και δύο σχεδόν δεκαετίες, έχει χάσει τη θέση που κάποτε είχε στις αγορές της Αφρικής και της Ασίας, στοχεύοντας κυρίως στις δυτικές αγορές πολυτελών 4Χ4 και αδιαφορώντας για το δίκτυο της στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά και για την εξέλιξη αξιόπιστων και σύγχρονων οχημάτων εργασίας. Σε αντίθεση με τα παραπάνω, το Hilux μαζί με τα Land Cruiser αποτελεί σταθερά το πρώτο σε πωλήσεις τετρακίνητο όχημα σε ολόκληρο τον αναπτυσσόμενο κόσμο, στις χώρες με χαμηλό ποσοστό ασφαλτόστρωσης, σαν όχημα εργασίας. Αυτό οφείλεται τόσο στα χαρακτηριστικά του μοντέλου όσο και στην πολύ προσεκτική εξάπλωση και κάλυψη του δικτύου αντιπροσώπων και συνεργείων της Toyota σ’ αυτές τις χώρες. Με άλλα λόγια, όποιος χρησιμοποιεί Hilux σε τριτοκοσμικές χώρες (εργοτάξια, δ.υπηρεσίες, ταξιδιώτες κλπ) είναι αφενός λιγότερο πιθανό να πάθει οποιαδήποτε βλάβη, λόγω της εκνευριστικής αξιοπιστίας του μοντέλου και αφετέρου, αν τελικά πάθει βλάβη, είναι περισσότερο πιθανό να βρει στην περιοχή που βρίσκεται κάποιον dealer της Toyota για να φροντίσει την αποκατάσταση.

IFS

Οι δύο τελευταίες γενιές του Hilux δεν διαθέτουν πλέον τον άκαμπτο εμπρός άξονα των 8 ιντσών, που υπήρξε από τις βασικές αιτίες της δημοτικότητας των προηγούμενων μοντέλων (ο μπροστινός “8άρης” είναι σήμερα από τους δημοφιλέστερους άκαμπτους για αγωνιστικά concept, λόγω του κορυφαίου λόγου αντοχής/βάρους και των πολλών διαθέσιμων aftermarket αναβαθμίσεων). Στη θέση του άκαμπτου άξονα υπάρχει πλέον IFS, μειώνοντας τις προοπτικές του οχήματος εκτός δρόμου, αλλά παράλληλα φέρνοντας την άνεση και την οδική συμπεριφορά σε άλλο επίπεδο, σε σχέση με τον “σουστάτο” άξονα.

Η πρώτη γενιά του IFS ήταν 7.5 ιντσών, και σε όσα μοντέλα της Toyota τοποθετήθηκε, δημιούργησε σκιές στην φήμη τους περί αξιοπιστίας. Όλο το σύστημα, το διαφορικό, τα ημιαξόνια, οι μπιλιοφόροι ήταν λιγότερο ανθεκτικά από τα οχήματα στα οποία τοποθετούντο. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες… Η τελευταία γενιά Hilux και το LC120 φοράνε 8άρι IFS, με διαστάσεις διαφορικού, ημιαξονίων και μπιλιοφόρων αντίστοιχες με του 8άρη άξονα, και οι αναφορές για ζημιές έχουν εξαφανιστεί. Μόνο το Nissan Titan και τα fullsize αμερικάνικα pickup διαθέτουν IFS με αντίστοιχη αντοχή.

Πίσω συναντάμε τον κλασσικό 8άρη άκαμπτο άξονα σε φύλλα σούστας, ενώ η τετρακίνηση είναι κατ’ επιλογή, με τα αργά λίγο πιο “αργά” από των LC, στην περιοχή του 2,6:1. Το ωφέλιμο φορτίο φτάνει τα 1180 κιλά, ανάλογα πάντα με την έκδοση. Οι διαθέσιμοι κινητήρες είναι δύο, πετρελαίου: ένας 2.5 και ένας 3.0. Είναι και οι δύο D4D, common rail, και η απόδοση τους είναι 120 και 171 ίπποι αντίστοιχα, με δυνατότητα εργοστασιακής αναβάθμισης σε 150 ίππους για τον 2.5 και 197 για τον 3.0. Ο 2.5 είναι εξαιρετικά οικονομικός κατεβάζοντας το κόστος χρήσης για όποιον δεν επιλέξει την επιπλέον δύναμη του 3.0. Και οι δύο κινητήρες αποτελούν πρότυπα αξιοπιστίας και μακροζωίας (τεχνικά χαρακτηριστικά των μοντέλων: http://www.toyota.gr/Images/Hilux_specs_tcm273-544793.pdf)

Εσωτερικό

Το “φορτηγίσιο” σαλόνι των παλιότερων Hilux ανήκει στο παρελθόν. Το εσωτερικό του καινούργιου μοντέλου είναι λιτό, όπως πρέπει να είναι, με πολύ ευχάριστο και σύγχρονο σχεδιασμό και υλικά που υπόσχονται (σύμφωνα με την εταιρεία) να παραμείνουν καινούργια ακόμα και με τη χειρότερη μεταχείριση. Δεν συναντάμε τα “χλιδάτα” στοιχεία του Navara, ούτε τις desing πινελιές του L200, το σαλόνι του Hilux είναι σοβαρό και ποιοτικό. Οι τριγμοί απουσιάζουν εντελώς, ενώ η άνεση και η ηχομόνωση έχουν προσεχθεί σε βαθμό που το “φορτηγό” ταξιδεύει τουλάχιστον το ίδιο άνετα με ένα 90άρι LC, για να μην πούμε με 120άρι!! Το τεράστιο μεταξόνιο βοηθάει σ’ αυτό (όπως και στη ρυμούλκηση μεγάλων φορτίων), δίνοντας του καταπληκτική ευθυβολία στον ανοιχτό δρόμο.

Εκτός δρόμου?

Από τους παγετώνες στην Ισλανδία,

…μέχρι την έρημο simson στην Αυστραλία, τα Hilux χρησιμοποιούνται σε κάθε είδους συνθήκες και έδαφος. Όσοι τα χρησιμοποιούν, “πίνουν νερό στο όνομα τους”, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που τα χαρακτηρίζουν τα πλέον αξιόπιστα σύγχρονα τετρακίνητα. Καλύτερα να είμαστε λίγο επιφυλακτικοί απένταντι σε τέτοιες μεγαλοστομίες, οποιοδήποτε όχημα και αν αφορούν, η φήμη του πάντως είναι καλή.

Αυτό για το οποίο έχει σχεδιαστεί είναι η μεταφορά και ρυμούλκηση φορτίων και ανθρώπων σε κάθε είδους δρόμο, όσο κακός κι’ αν είναι, και είναι σχεδιασμένο για να το κάνει αυτό αδιαμαρτύρητα για πολλά χρόνια. Δεν είναι φτιαγμένο για να κινείται εκτός δρόμου, και σε καμία περίπτωση δεν προσφέρεται για extreme ασκήσεις αδρεναλίνης, τομέα στον οποίο ούτε τα Cruiser δεν είναι στα καλύτερα τους (περισσότερα για το θέμα στο https://nomad.gr/landcruiser90120-1.html). Ο σχεδιασμός της ανάρτησης, το μέγεθος και οι γωνίες του αμαξώματος του Hilux το καθιστούν απλά ακατάλληλο για ακραίες εκτός δρόμου καταστάσεις.

Από την άλλη, στον ρόλο του “εργάτη” το θεωρώ πραγματικά εξαιρετικό, με το επιπλέον στοιχείο της άνεσης στο ταξίδι (χαρακτηριστικό της τελευταίας γενιάς όλων των pickup), να προστίθεται στα υπόλοιπα στοιχεία της αξιοπιστίας, του μεγάλου ωφέλιμου φορτίου και της οικονομίας. Με άλλα λόγια, δεν είναι “σκυλί για μάχη”, είναι “σκυλί για φόρτωμα”, και σαν τέτοιο δεν τα πάει και άσχημα.

…σίγουρα πάντως δεν είναι κακομαθημένο σκυλάκι για το σαλόνι!

Mike Miskis

KK

Πριν μπουν σε κανέναν ιδέες, δεν παίρνω ποσοστά από την Jeep, ούτε έχω κανένα κόλλημα μ’αυτήν ή με οποιαδήποτε άλλη μάρκα. Απλά, στη σείρα των παρουσιάσεων καινούργιων off road μοντέλων, οι επιλογές δεν είναι και πολλές καθώς διανύουμε εποχή “SUVοποίησης” της αγοράς, και τα SUV δεν ενδιαφέρουν νομίζω την ομάδα.

ΚΚ λοιπόν…

Το Libetry του 2001 που τόσο “λίγο” έδειχνε σαν αντικαταστάτης του XJ είναι παρελθόν. Στη θέση του το νέο ΚΚ επανέρχεται στην τετραγωνισμένη αισθητική του XJ και με το μοτέρ-διαμάντι 2.8CRD (το ίδιο με του Wrangler CRD) αποτελεί έναν πολύ δυνατό παίκτη στη κατηγορία των εκτός δρόμου ταξιδιωτικών οχημάτων.

Αμάξωμα

Το uniframe παραμένει, όπως στο XJ και στο Liberty. Πρόκειται για σασσί τύπου σκάλας κολλημένο με το αμάξωμα, γεγονός που δίνει θεωρητικά μεγαλύτερη ακαμψία και μικρότερο βάρος. Το βάρος του ΚΚ δεν είναι καθόλου μικρό, καθώς ανάλογα με τον εξοπλισμό φτάνει ή και ξεπερνάει τα 2000 κιλά. Η ακαμψία και η αντοχή στα κρουστικά και στα στρεπτικά φορτία είναι σύμφωνα με την εταιρεία κορυφαία, πράγμα που μένει να αποδειχτεί από την αντοχή των ΚΚ στο χρόνο.

Μετάδοση

Στη μετάδοση δεν έχουμε εκπλήξεις, ο γνωστός και γερός άκαμπτος άξονας των 8.25 υπάρχει πίσω, ενώ μπροστά υπάρχει 30άρι IFS. Το όριο αντοχής είναι και εδώ το “σκαλί” των 33 ιντσών. Το ΚΚ χωράει 32άρια ελαστικά με 2 ίντσες ψήλωμα. Το ενδιαφέρον νέο στοιχείο είναι το transfer. Η μετάβαση από το high στο low γίνεται μέσω ενός ηλεκτροκινητήρα, όταν ο οδηγός μετακινήσει το αεροπορικού τύπου συρόμενο λεβιεδάκι. Αν η αλλάγή πρόκειται να χτυπήσει τα γρανάζια, ο αισθητήρας του transfer αρνείται να την κάνει, προστατεύοντας έτσι τον οδηγό από το ίδιο του το λάθος. Το transfer έχει πλέον διπλή καδένα για την μετάδοση της κίνησης, για αυξημένη αντοχή, ενώ ο λόγος μείωσης παραμένει στο γνωστό για την Jeep 2,72:1, δίνοντας στο όχημα εξαιρετικό crawl ratio. Στα διαφορικά συναντάμε το BLD, ένα σύστημα που λοκάρει τον τροχό που σπινάρει σε μηδενικό χρόνο (κάτι σαν ETC δηλαδή). Η Jeep ισχυρίζεται ότι η ρύθμιση του BLD το κάνει να προσομοιάζει τα lockers. Στην παρουσίαση του μοντέλου το υποχρέωναν να ανέβει στη ράμπα δοκιμής με μόνο τον έναν τροχό να πατάει στο έδαφος, ενω οι άλλοι τρεις ήταν πάνω σε rollers. Ομολογώ ότι αν δεν ήξερα ότι δεν έχει, θα στοιχημάτζα ότι έχει ARB μπρος-πίσω. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι στο βουνό θα είναι σαν αν έχει lockers, μένει να το δούμε. Στις περιπτώσεις πάντως που χρειάζεται για να βγει από κάποιο δύσκολο σημείο να σπινάρει και τους 4 τροχούς του μαζί, δεν ξέρω αν θα μπορεί να το κάνει. Όπως όλοι ξέρετε, στην πράξη τέτοια σημεία συναντάμε πολύ συχνά.

Μοτέρ – επιδόσεις – φρένα

Τα μοτέρ που συναντάμε και στο νέο Wrangler. Το πετρέλαιο με εντυπωσίασε, ιδίως με το 5άρι αυτόματο κιβώτιο. Πραγματικά πολλή δύναμη, ασταμάτητη επιτάχυνση και 200 στο κοντέρ εύκολα!! Το μοτέρ είναι common rail με τουρμπίνα μεταβλητής γεωμετρίας, ενώ η αντλία και το common rail είναι της Bosh. Το ωφέλιμο φορτίο είναι κάπου στα 700 κιλά, και η ρυμούλκηση στα 3500 κιλά. Τα φρένα δίνουν τις καλύτερες αποστάσεις ακινητοποίησης σε όλη την κατηγορία.

Εσωτερικό – χώροι

Πολύ σύγχρονο, με ποιότητα που απέχει έτη φωτός από του προηγούμενου μοντέλου και minimal αισθητική. Προσωπικά μου άρεσε γιατί είναι ποιοτικό χωρίς να έχει γκλαμουροσκυλέ πολυτέλεια, αλλά όσοι ζητάνε ακριβώς αυτή τη πολυτέλεια θα πρέπει να κοιτάξουν αλλού. Χώροι για πολύυυυ μεγάλα ταξίδια ή για μεταφορές-μετακομίσεις…

…και το καλύτερο: πλήρης απουσία τριγμών (!!!) και απίστευτη ηχομόνωση. Η ποιότητα κύλισης πραγματικά είναι από τις καλύτερες (ίσως η κορυφαία) που έχω συναντήσει…

Εκτός δρόμου

Δεν το δοκίμασα εκτός δρόμου, αλλά από τις μετρήσεις των διαδρομών του και από το σχήμα του…

… μπορώ να φανταστώ μέτρια πράγματα. Διαδρομές ανάρτησης μέτριες, γωνίες καλές (αν αντικατασταθεί ο εμπρός προφυλακτήρας τύπου “σκούπα hoover” με άλλον, κατάλληλο για off road και για εργάτη) και με rock sliders και λοιπή προστασία που ήδη διατίθεται θα μπορεί να ακολουθεί μέχρις ενός σημείου, αλλά όχι στα πολύ σφιχτά σημεία. Περισσότερες πληροφορίες όταν και αν το δοκιμάσω εκτός δρόμου.

Τελικά?

Πρόταση πιο “δρόμου” από το JK, ταξιδεύει καταπληκτικά, είναι ποιοτικό (επιτέλους), αλλά εκτός δρόμου, τουλάχιστον με τα δικά μας κριτήρια, θα χρειάζεται πολλή δουλειά και υπομονή για να βγάλει κάποιες διαδρομές, ενώ σε κάποιες άλλες απλά δεν θα μπορεί να μπεί. Από την άλλη, με δεδομένο το πολύ καλό crawl ratio, τα ελεγχόμενα διαφορικά ή aftermarket lockers και τις καλές (για 4Χ4 γενικής χρήσης) γωνίες, για να το πούμε “ικανό” ή “μη-ικανό”, εξαρτάται με τι το συγκρίνουμε. Με κόστος +/- 60.000 και εδώ, για ένα έτοιμο όχημα, το ουσιαστικό ερώτημα είναι κατά πόσο έχει νόημα να επιλέξει κανείς καινούργιο όχημα, όταν μπορεί με χαμηλότερο κόστος να πάρει ένα παλιότερο μοντέλο (πχ Cruiser 120άρι 2-3 ετών) που μπορεί να μην είναι τόσο φρέσκο και επιθυμητό, έχει όμως πάνω-κάτω ίδιες δυνατότητες και αντίστοιχα βαρύ όνομα. Τα κριτήρια υποκειμενικά…

Mike Miskis

JK

Ένα χρόνο μετά την πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση του Μιχάλη (https://nomad.gr/news/?p=1740), έχω πλέον δεδομένα από πρώτο χέρι, έχοντας οδηγήσει επανηλειμένα τόσο το μακρύ όσο και το τρίθυρο, μόνο όμως σε άσφαλτο

Αίσθηση:

Δεν μοιάζει καθόλου με το tj, καμία σχέση. Δεν έχει τον χαρακτήρα του, αλλά ούτε και την πιο “αυτοκινητιστική” αίσθηση των Cruiser και Patrol. Αν η αίσθηση του μοιάζει με κάποιου άλλου οχήματος, είναι με του… Defender!! Οι κάθετες πλαϊνές επιφάνειες, η θέα του καπώ, η αίσθηση του τιμονιού και του αμαξώματος και γενικότερα ο τρόπος που κινείται θυμίζει πολύ Defender. Η αίσθηση βέβαια είναι πολύ πιο σύγχρονη, έχει πολύ καλύτερη ηχομόνωση, άνεση και πιο μαλακή κύλιση, αλλά μοιάζει.

Συμπεριφορά:

Δυνατό το diesel, πολύ περισσότερο από το 3.8 βενζίνης σε αίσθηση. Τα 42 κιλά και οι 180 ίπποι σίγουρα ακούγονται αρκετά, αλλά στην πράξη δείχνουν περισσότερα. Είδα εύκολα πάνω από 180χλμ με το diesel άστρωτο (580 χλμ στο οδόμετρο). Μέχρι τα 150 ταξιδεύει ήσυχα, μετά αρχίζουν τα μποφόρ. Το 3.8 βενζίνης με χάλασε, έψαχνα τα 200+ άλογα και δεν τα έβρισκα. Στις στροφές είναι λίγο μαλακό και δεν είναι για πολλά-πολλά, αλλά είναι άνετο.

Δέσιμο:

Μπάρες τιμονιού, κεντρικοί, σασσί και γενικά όλα τα μηχανικά του μέρη είναι θηρία. Ο πίσω άξονας είναι 44άρης, οπότε ΟΚ. Ο μπροστά είναι 30άρης high pinion με ενισχυμένο housing και άκρα σε σχέση με των tj και xj. Αν τα 35άρια είναι στο μενού, δεν θα ένιωθα καλά με τον 30άρη. Αν το concept είναι πιο γενικής χρήσης και ταξιδιού (οπότε πάμε σε 32-33 ίντσες) είναι ΟΚ. Το ωφέλιμο φορτίο κυμαίνεται από 550 – 700 κιλά και η ρυμούλκηση με φρένα στα 3.500 κιλά.

Εσωτερικό – χώροι – ποιότητα:

Χώροι πολλοί, ιδίως στο μακρύ, πολυτέλεια καμμία, αισθητική πολύ λιτή και σύγχρονη, ποιότητα μέτρια. Τριγμοί αρκετοί και γενικά αίσθηση λίγο φορτηγήσια. Πολύ άνετα καθίσματα και σούπερ ηχοσύστημα.

Τελικά?

Οι αντιφάσεις: Αν η εκτός δρόμου απόδοση είναι προτεραιότητα, τότε η επιλογή είναι τρίθυρο diesel με το 6άρι χειροκίνητο. Και πάλι όμως, λόγω βάρους και όγκου δεν θα είναι ποτέ TJ, πόσο μάλλον… trophy car… Αν τα ταξίδια overland είναι προτεραιότητα, τότε μακρύ diesel με το πεντάρι αυτόματο. Και πάλι όμως δεν θα είναι ποτέ.. 100άρι Cruiser στην άνεση. Το δυνατό του σημείο είναι ο διπλός του χαρακτήρας, μπορεί να γίνει ένα εκτός δρόμου όχημα που να ταξιδεύει άνετα (ή αν το θέλουμε αλλιώς, ένα ταξιδιωτικό όχημα που να μην σε ξενερώνει εκτός δρόμου), και όπως έχουμε δει όλα τα προηγούμενα χρόνια τέτοια οχήματα είναι λίγα. Ένα από αυτά ήταν και παραμένει το 90άρι Cruiser, και αυτός είναι ο λόγος που με είχε κερδίσει την προηγούμενη δεκαετία.

Το κόστος, καθόλου μικρό: Περίπου 60.000 για ένα εξοπλισμένο όχημα (χωρίς υπερβολές στις βελτιώσεις). Η αξιολόγηση υποκειμενική, όπως εξάλλου πρέπει να είναι, σε κάθε προσωπική επιλογή. Για το συγκεκριμμένο δεν το έχω αποφασίσει ακόμα (για να είμαι ειλικρινής, λύπάμαι να αποχωριστώ το tj), αλλά το σκέφτομαι…

Mike Miskis